“Κυρά της Ρω”: 44 χρόνια από τον θάνατo του ακριτικού συμβόλου του Ελληνισμού. .

Σαν σήμερα, στις 13 Μαΐου 1982, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών η Δέσποινα Αχλαδιώτη, η θρυλική «Κυρά της Ρω». Η εμβληματική αυτή γυναίκα μετατράπηκε σε παγκόσμιο σύμβολο πατριωτισμού, καθώς επί τέσσερις δεκαετίες ύψωνε και κατέβαζε καθημερινά την ελληνική σημαία στην ακριτική βραχονησίδα Ρω, η οποία βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκικά παράλια, δίπλα στο Καστελόριζο.

Η Δέσποινα Αχλαδιώτη, η οποία χαρακτηρίστηκε και ως «Κυρά της Ρωμιοσύνης», γεννήθηκε το 1890. Το 1924 αποφάσισε να εγκατασταθεί στο απομονωμένο νησί μαζί με τον σύζυγό της και την τυφλή μητέρα της, προκειμένου να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία. Από το 1927 έως το 1940 έζησαν εντελώς μόνοι τους στη νησίδα, αντιμετωπίζοντας τις σκληρές συνθήκες της απομόνωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΑΡΥ ΠΛΗΓΜΑ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Το 1940, ο σύζυγός της, Κώστας, αρρώστησε βαριά. Η Δέσποινα προσπάθησε απεγνωσμένα να ειδοποιήσει το Καστελόριζο ανάβοντας φωτιές, όμως τα σινιάλα καπνού δεν έγιναν εγκαίρως αντιληπτά. Όταν τελικά μια ψαρόβαρκα τον παρέλαβε, ήταν ήδη αργά, και ο σύντροφός της άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στο σκάφος, καθ’ οδόν για τον γιατρό.

Παρά την τραγωδία και το γεγονός ότι αναγκάστηκε να θάψει μόνη της τον σύζυγό της, η Κυρά της Ρω δεν λύγισε:

• Επέστρεψε στη βραχονησίδα μαζί με την ηλικιωμένη μητέρα της και παρέμεινε εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

• Προσέφερε πολύτιμες υπηρεσίες και καταφύγιο στους στρατιώτες του Ιερού Λόχου που δρούσαν στην περιοχή.

• Αρνήθηκε να εγκαταλείψει το νησί το 1943, όταν το Καστελόριζο βομβαρδίστηκε άγρια από τους Γερμανούς και οι κάτοικοί του εξαναγκάστηκαν σε μαζική προσφυγιά προς την Κύπρο και τη Μικρά Ασία.

Η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ

Με τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, τα Δωδεκάνησα, το Καστελόριζο και οι γύρω νησίδες παραχωρήθηκαν επίσημα στην Ελλάδα. Η Κυρά της Ρω συνέχισε το μοναχικό της έργο, όμως οι προκλήσεις δεν σταμάτησαν.

Τον Αύγουστο του 1975, ένας Τούρκος δημοσιογράφος μαζί με δύο συνεργάτες του εκμεταλλεύτηκαν την ολιγοήμερη απουσία της Δέσποινας Αχλαδιώτου για λόγους υγείας. Αποβιβάστηκαν κρυφά στη Ρω και ύψωσαν την τουρκική σημαία σε ένα κοντάρι τεσσάρων μέτρων. Μόλις η ηρωική γυναίκα επέστρεψε, κατέβασε αμέσως την ξένη σημαία. Σε απάντηση, το Πολεμικό Ναυτικό έστειλε το σκάφος «Γ. Πεζόπουλος» για συμπαράσταση, ενώ η τουρκική πλευρά προχώρησε σε ανάλογη προκλητική ενέργεια στη γειτονική νήσο Στρογγύλη.

ΟΙ ΥΨΙΣΤΕΣ ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ Η ΤΑΦΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟ

Η πολιτεία αναγνώρισε το τεράστιο εθνικό έργο της Κυράς της Ρω, απονέμοντάς της πλήθος τιμητικών διακρίσεων:

• 1975: Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών, τη Βουλή των Ελλήνων, τον Δήμο Ρόδου και την Εθνική Τράπεζα.

• Νοέμβριος 1975: Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944, αναγνωρίζοντας τις εξαιρετικές εθνικές υπηρεσίες της.

Όταν έφυγε από τη ζωή, η κηδεία της τελέστηκε με δημόσια δαπάνη στο Καστελόριζο, με όλες τις προβλεπόμενες στρατιωτικές τιμές. Επιθυμία της ήταν να παραμείνει για πάντα στον τόπο που αγάπησε, γι’ αυτό και η σορός της μεταφέρθηκε στη Ρω, όπου ετάφη με κάθε επισημότητα ακριβώς κάτω από τον ιστό όπου για 44 χρόνια ύψωνε με υπερηφάνεια την ελληνική σημαία.

voicenews.gr