Πόσο πιθανή είναι η δημιουργία – και η επιτυχία – ενός νέου κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού

Για πολλούς πολίτες, η Μαρία Καρυστιανού αναδείχθηκε το 2025 σε ένα από τα πλέον εμβληματικά και επιδραστικά πρόσωπα της δημόσιας ζωής. Η παρουσία της, ως προέδρου του Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος «Τέμπη 2023», ξεπέρασε τα όρια ενός κοινωνικού κινήματος διαμαρτυρίας και μετατράπηκε σε καταλύτη πολιτικών εξελίξεων. Οι παρεμβάσεις της, οι μαζικές κινητοποιήσεις και η σταθερή σύγκρουση με το πολιτικό σύστημα διαμόρφωσαν ένα νέο πεδίο κοινωνικής και πολιτικής δυναμικής.

Η επίσημη ανακοίνωση, το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου 2026, ότι βρίσκεται σε εξέλιξη οργανωμένη πολιτική διαδικασία για τη δημιουργία νέου κόμματος, ήρθε περισσότερο ως επιβεβαίωση παρά ως έκπληξη. Η ίδια άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να αναλάβει την ηγεσία, χωρίς ωστόσο να το προεξοφλήσει, επιμένοντας ότι «οι άνθρωποι που αγκάλιασαν το εγχείρημα θα αναδείξουν και τον ηγέτη του».

Από το κοινωνικό τραύμα στην πολιτική έκφραση

Η πολιτική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού πηγάζει από ένα βαθύ κοινωνικό τραύμα: την τραγωδία των Τεμπών. Το στοιχείο αυτό διαφοροποιεί ριζικά την περίπτωσή της από άλλα εγχειρήματα «νέων κομμάτων». Το αφήγημα δεν βασίζεται σε ιδεολογικές καταβολές ή κομματικές διασπάσεις, αλλά σε μια συλλογική εμπειρία απώλειας, οργής και αίσθησης αδικίας.

Η ίδια μιλά συστηματικά για «ένωση» και «κλείσιμο της διχόνοιας», παρουσιάζοντας το υπό διαμόρφωση κόμμα όχι ως πολιτικό φορέα με παραδοσιακούς όρους, αλλά ως εργαλείο κάθαρσης, αξιοκρατίας και ισονομίας. Το γεγονός ότι απορρίπτει ρητά κάθε ιδεολογικό προσδιορισμό (αριστερά–δεξιά–κέντρο) ενισχύει την εικόνα ενός αντισυστημικού σχηματισμού, που επιχειρεί να αντλήσει νομιμοποίηση απευθείας από την κοινωνία.

Οι δημοσκοπήσεις και η «σιωπηλή πλειοψηφία»

Τα μέχρι στιγμής δημοσκοπικά δεδομένα ενισχύουν το ενδεχόμενο η πρωτοβουλία αυτή να έχει ουσιαστικό πολιτικό αποτύπωμα. Η Μαρία Καρυστιανού καταγράφει υψηλότερα ποσοστά θετικών γνωμών από όλους τους εν ενεργεία πολιτικούς αρχηγούς, ενώ σε υποθετικά σενάρια νέου κόμματος εμφανίζεται να συγκεντρώνει εντυπωσιακά επίπεδα αποδοχής.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση των αναποφάσιστων, που σε ορισμένες μετρήσεις προσεγγίζουν ή και ξεπερνούν το 20%. Πρόκειται για μια δεξαμενή ψηφοφόρων που φαίνεται αποστασιοποιημένη από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και δυνητικά δεκτική σε ένα σχήμα που υπόσχεται ρήξη με το παρελθόν. Ένα κόμμα με ισχυρό κοινωνικό αφήγημα, χωρίς «βαρίδια» και με έντονη συναισθηματική φόρτιση, θα μπορούσε να αντλήσει κρίσιμη στήριξη από αυτόν τον χώρο.

Τα πλεονεκτήματα και τα ρίσκα του εγχειρήματος

Το βασικό πλεονέκτημα της Μαρίας Καρυστιανού είναι η αξιοπιστία που απολαμβάνει σε ένα ευρύ κοινό, ακριβώς επειδή δεν προέρχεται από το πολιτικό σύστημα. Η απόλυτη άρνηση συνεργασίας με υφιστάμενα κόμματα, η έμφαση στην ανιδιοτέλεια και η διαβεβαίωση ότι το νέο κόμμα «δεν θα έχει χορηγούς», ενισχύουν το προφίλ της ως αυθεντικής αντισυστημικής φωνής.

Ωστόσο, ταυτόχρονα, προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα. Η απουσία συγκεκριμένων, επεξεργασμένων θέσεων σε κρίσιμους τομείς πολιτικής μπορεί, σε δεύτερο χρόνο, να μετατραπεί σε αδυναμία. Το αν ένα κίνημα διαμαρτυρίας μπορεί να μετασχηματιστεί σε βιώσιμη πολιτική δύναμη με κυβερνητικές φιλοδοξίες παραμένει ανοιχτό ερώτημα.

Η ίδια επιχειρεί να απαντήσει, δηλώνοντας ότι δεν ισχυρίζεται πως «γνωρίζει τα πάντα» και ότι το πρόγραμμα θα διαμορφωθεί από ομάδες ειδικών με υλοποιήσιμες προτάσεις. Το στοίχημα, ωστόσο, είναι αν αυτό το μοντέλο μπορεί να πείσει πέρα από το αρχικό κύμα κοινωνικής στήριξης.

Μια πολιτική ανατροπή σε εξέλιξη;

Σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, με χαμηλά επίπεδα εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και έντονη κόπωση από τα παραδοσιακά κόμματα, η πιθανότητα δημιουργίας – και εκλογικής επιτυχίας – ενός κόμματος υπό τη Μαρία Καρυστιανού δεν μπορεί να θεωρηθεί περιθωριακή. Αντιθέτως, συνιστά μία από τις πιο σοβαρές προκλήσεις για το υπάρχον πολιτικό σύστημα.

Το αν αυτή η δυναμική θα μετουσιωθεί σε σταθερή πολιτική παρουσία ή θα παραμείνει μια ισχυρή αλλά πρόσκαιρη έκφραση κοινωνικής αγανάκτησης, θα εξαρτηθεί από τη μετάβαση από το συναίσθημα στη δομή, από την καταγγελία στη διακυβέρνηση. Σε κάθε περίπτωση, το ενδεχόμενο ενός «κόμματος Καρυστιανού» αποτελεί πλέον έναν παράγοντα που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει.

Limnosreport