Προς κ. Άδωνη Γεωργιάδη,

Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων από την Λήμνο που θα θέλαμε να δώσουμε και μια άλλη διάσταση της εξαθλιωμένης επικοινωνίας του νησιού μας με τον κορμό της Ελλάδας.

Για να σας συστηθούμε καλύτερα, θεωρείστε ότι είμαστε απλά μια σκεπτόμενη ομάδα ανθρώπων, που διαλέξαμε, μετά τις σπουδές μας, να εγκαταστήσουμε την ζωή μας στην Λήμνο, αποφεύγοντας τις σειρήνες των μεγαλουπόλεων. Διαλέξαμε την πρωινή δροσιά της επαρχίας. Διαλέξαμε, σε καιρούς που η Ελλάδα στέναζε στις πίστες των σκυλάδικων, να εφαρμόσουμε την αποκέντρωση, επενδύοντας στην ποιότητα των ανθρώπων και όχι στην ψεύτικη ευδαιμονία. Ο δρόμος δεν είναι ο πιο εύκολος αλλά είναι σίγουρα ο πιο όμορφος.

Επειδή αγαπάμε αυτόν τον τόπο, πονάμε κάθε φορά που βλέπουμε το απάνθρωπο βλέμμα της πολιτείας να σκορπίζει τις όποιες προσπάθειες ανάπτυξης αυτού του νησιού. Αναρίθμητα τα αναπάντητα ερωτήματα. Γιατί η Λήμνος μας είναι τόσο πίσω σε σχέση με άλλες γωνιές της πατρίδας μας; Γιατί έχουμε μάθει να χαζεύουμε τις ομορφιές του νησιού μας μόνο σε ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης; Γιατί την στιγμή που προϊόντα άλλων μικρότερων περιοχών, ταξιδεύουν στα πέρατα του κόσμου εμείς δυσκολευόμαστε να εξάγουμε ακόμα και το παραμικρό; Γιατί ενώ διαθέτουμε κάποιες από τις ομορφότερες παραλίες του Αιγαίου, αυτές γεμίζουν με καμιά δεκαριά άτομα κάθε Αύγουστο.

Και όλα αυτά την ώρα που όλοι διατυμπανίζουν  πως αναζητούν το εναλλακτικό.

Εδώ είναι η Λήμνος. Γιατί δεν την ανακαλύπτουν; Δεν είναι λίγα τα πλεονεκτήματα του νησιού μας συγκριτικά με τα υπόλοιπα νησιά.

Ο θεός μας ευλόγησε (όπως και όλο το Αιγαίο) με αυτόν τον υπέροχο ήλιο. Τι είναι όμως αυτό που θα έπρεπε να μας διαφοροποιεί από τα άλλα νησιά του Αιγαίου; Ακριβώς το γεγονός ότι υπάρχει αρκετό έδαφος για να υποστηριχτεί η όποια επίγεια τεχνολογία είναι απαραίτητη για να δρέψουμε τον καρπό που μας προσφέρει ο ήλιος.

Ο αέρας που φυσάει στο νησί δεν έχει αφήσει ασυγκίνητους πολλούς επενδυτές οι οποίοι έφθασαν να ονειρεύονται και το μεγαλύτερο αιολικό πάρκο της Ευρώπης στην Λήμνο.

Η τοπική κουζίνα έχει να μας προσφέρει μερικά από τα γευστικότερα εδέσματα και ελκυστικότερα κρασιά της Μεσογείου αλλά δυστυχώς τα γεύονται μόνο οι Λημνιοί.

Οι ρηχές και καθαρές παραλίες μας θα έπρεπε να θεωρούνται top προορισμός για όλες τις οικογένειες.

Δεν θα συνεχίζουμε να απαριθμούμε άλλες δυνατότητες γιατί θα καταντήσουμε γραφικοί.

Αν τώρα περάσουμε στο κεφάλαιο αδυναμίες ,όλα συντείνουν σε ένα και μόνο.

Δεν είναι τα λίγα εργατικά χέρια, δεν είναι η μιζέρια του Έλληνα, δεν είναι η απόστασή μας από την πρωτεύουσα, όλα αυτά μπορούν να παρακαμφθούν με χίλιους τρόπους.

Είναι η αδυναμία που έχει αυτό το υπέροχο νησί να το προσεγγίσει κάποιος. Αυτή η έλλειψη προσεγγισιμότητας από απλή αδυναμία τείνει να καταντήσει απειλή για την ανάπτυξη του νησιού.  Οι όποιοι επενδυτές θέλουν να διοχετεύσουν τα κεφάλαιά τους στην Λήμνο, το πρώτο που εξετάζουν είναι οι συγκοινωνίες του νησιού. Εκεί βρίσκεται η Αχίλλειος πτέρνα μας.

Που είναι όλες αυτές οι υποσχέσεις και οι προτροπές ότι μόνο με μοχλό την ανάπτυξη μπορεί η Ελλάδα να βγει από το τέλμα που βρίσκεται; Που είναι η ελάχιστη βοήθεια της πολιτείας;

Το κακό όμως δυστυχώς δεν σταματάει απλώς εδώ.

Δεν είναι απλώς το γεγονός ότι μπαίνει ταφόπλακα στα όποια όνειρα ανάπτυξης έχει η Λήμνος. Πλέον έχουμε αρχίσει να μιλάμε για θέματα που άπτονται της ανθρώπινης αξιοπρέπειας!!!

Η υφιστάμενη κατάσταση στο νησί μας (σε περίπτωση που δεν την γνωρίζεται) έχει ως εξής:

Ενώ υπάρχει σύνδεση με Λαύριο τέσσερις φορές την βδομάδα (αν το επιτρέπουν οι συνθήκες), η συγκοινωνία αυτή πραγματώνεται με καράβι το οποίο μόνο για ταξίδια σε ήρεμες λίμνες θα ήταν ικανό. Δεν μας φτάνει ότι χρειάζεται δέκα ώρες κάποιος (στην καλύτερη περίπτωση) για να φθάσει από Λαύριο στην Λήμνο, έχει να αντιμετωπίσει και την «αξιοπλοΐα» του “Aqua Maria”, του εν λόγω πλοίου.

Το πλοίο αυτό αποτελεί ένα πρόβλημα για το νησί μας και είναι ένας σημαντικός λόγος που το κάνει να μοιάζει τόσο μακρινό. Η αντικατάστασή του και η δρομολόγηση εκ νέου του «Ταξιάρχη» (το οποίο είναι και αυτό που θα έπρεπε με βάση τις συμβάσεις να εκτελεί το δρομολόγιο) μπορεί να μην αποτελεί την ζωογόνο πνοή για το νησί μας αλλά τουλάχιστον στέλνει ένα μήνυμα ότι δεν είμαστε ξεχασμένοι (πεταμένοι) σε μια γωνιά της Ελλάδας.

Βαρεθήκαμε να περιμένουμε πότε θα πέσει ο αέρας για να ταξιδέψουμε στο Αιγαίο.

Βαρεθήκαμε να μετράμε τα ρήγματα στο σκαρί το πλοίου. Ήδη δύο φορές το τελευταίο δίμηνο αναγκάστηκε να απαγορευτεί ο απόπλους διότι ήταν επικίνδυνο.

Κ. υφυπουργέ, την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012, στις 19:00, θα πιάσει λιμάνι στην Λήμνο για τελευταία φορά το “Aqua Maria”. Όλοι εμείς θα είμαστε εκεί για να του κουνήσουμε το μαντήλι για τελευταία φορά. Είναι σαφές ότι το περαιτέρω της παραμονής του στην γραμμή μόνο ως εμπαιγμός μπορεί να ληφθεί.

Κ. Άδωνη Γεωργιάδη, θεωρούμε πως από την θέση που κατέχετε σήμερα, θα βάλετε ένα τέρμα σε αυτό το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες του Λημνιακού λαού.

Την Πέμπτη, θα είναι όλοι οι Λημνιοί στο λιμάνι. Για μας πλέον, η αντίδραση είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας.

Για σας, το θέμα είναι η δράση. Το ελάχιστο που έχετε να κάνετε, είναι να εμποδίσετε τον εξευτελισμό της Ελληνικής μεθορίου. Αποδείξτε ότι διαφέρετε.

Με εκτίμηση,

Λήμνος

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here