Λήμνος: Ενοικιαστήρια 10μηνου σε ένα νησί με δίμηνη τουριστική σεζόν

Η εικόνα της  μίσθωσης ακινήτων στη Λήμνο θυμίζει… παράδοξο. Το διαδίκτυο έχει κατακλυστεί από αγγελίες ενοικίασης κατοικιών για δέκα μήνες, την ώρα που η πραγματική τουριστική σεζόν του νησιού περιορίζεται μόλις σε δύο – Ιούλιο και Αύγουστο. Οι ιδιοκτήτες επιμένουν να κρατούν τα σπίτια «κλειδωμένα» για το δίμηνο του καλοκαιριού, θεωρώντας ότι μπορούν να αποκομίσουν περισσότερα μέσα από βραχυχρόνιες μισθώσεις.

Η πρακτική αυτή, που παρουσιάζεται ως «κανόνας», βολεύει μόνο τους φοιτητές που ούτως ή άλλως χρειάζονται στέγη για Σεπτέμβριο έως Ιούνιο. Για όλους τους υπόλοιπους, όμως, η Λήμνος έχει μετατραπεί σε γρίφο. Εκπαιδευτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, οικογένειες και επαγγελματίες που θα ήθελαν να εγκατασταθούν μόνιμα, βρίσκουν ελάχιστες επιλογές. Και αν βρουν, το ενοίκιο είναι φουσκωμένο, αφού οι ιδιοκτήτες υπολογίζουν τα έσοδα που θα έχαναν από τον τουρισμό.

Το αποτέλεσμα; Ένα νησί που ζητά ανάπτυξη, αλλά διώχνει ανθρώπους με πρόσφατα τα παραδείγματα γιατρών που αποχώρησαν ….. Η Λήμνος παλεύει να κρατήσει νέους μόνιμους κατοίκους, όμως η στεγαστική πραγματικότητα λειτουργεί αποτρεπτικά. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη, όταν η ίδια η αγορά κατοικίας υπονομεύει τη σταθερότητα της τοπικής κοινωνίας.

Ας είμαστε ειλικρινείς: η «χρυσή κότα» του καλοκαιριού δεν αρκεί. Δύο μήνες τουρισμού δεν μπορούν να καθορίζουν την καθημερινότητα ενός ολόκληρου νησιού για τους υπόλοιπους δέκα. Η εμμονή με τις βραχυχρόνιες μισθώσεις είναι κοντόφθαλμη. Αντί να προσελκύουμε ανθρώπους που θα στηρίξουν το νησί όλο τον χρόνο, το διώχνουμε μακριά, χάνοντας επαγγελματίες, οικογένειες και ευκαιρίες.

Είναι επιτακτική η άναγκη για  πολιτικές που θα ενθαρρύνουν τις ετήσιες μισθώσεις και ίσως  μια αλλαγή νοοτροπίας από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν είναι οι δύο μήνες που χτίζουν κοινωνία. Είναι οι δώδεκα.