Η Λήμνος ψήφισε ελπίζοντας ! Σε τι άραγε;

Φέτος έδειξε ότι ήταν ένα καλοκαίρι, μια από τα ίδια*. Ήσυχο για ανθρώπους που επιθυμούν τις ήρεμες διακοπές.

Μια όμορφη ιστορία από τα παλιά- φιλοσοφία Ακτή Μύρινα – που ευτυχώς για εμένα, κληρονόμησαν λανθασμένα οι κάτοικοι του νησιού.

Η νοοτροπία της Λήμνου δεν διαφέρει απολύτως σε τίποτα από τα υπόλοιπα μέρη της χώρας, με εξαίρεση της Κρήτης.
Οι λίγοι που διαφέρουν και προσπαθούν σωστά και ορθόδοξα, χάνονται μέσα στο πλήθος των ανθρώπων που ζουν στον δικό τους ατομικό κόσμο.

Η παντελής αποχή της πλειοψηφίας από αυτό που ονομάζουμε, νοοτροπία πωλητή, δεν επιτρέπει στο παρόν αλλά και σε βραχυπρόθεσμο μέλλον την όποια ελπίδα μιας ουσιαστικής ανάπτυξης και διαφοροποίησης του προϊόντος που λέγεται Λήμνος.

Όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα, οι αρκετοί βολεμένοι κοιτούν την ατομική τους πρόοδο και προβολή. Κάτι τέτοιο φυσικά είναι ανέφικτο και απλά συνεχίζουν να κυνηγούν το ουτοπικό τους όνειρο.
Εγκαταλελειμμένη η Λήμνος, από την πολιτεία και χρεωκοπημένη, με τις ελάχιστες οικονομικές δυνάμεις ατενίζει το μέλλον. Περιμένει για την ακρίβεια τις επόμενες 45 ημέρες, του επόμενου καλοκαιριού για να υπάρξει ο αναγκαίος πανηγυρισμός για τα μάτια του κόσμου . Οι σχεδιασμοί απαιτούν χρήματα και αυτό είναι ένας αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος νόμος.

Τι γίνεται σε τέτοια περίπτωση, θα με ρωτήσουν οι ελάχιστοι σοβαροί και γνωρίζοντες – (γιατί πληροφορήθηκαν εσφαλμένα ότι με κάποιο τρόπο έχω συμβάλει σε επιτυχημένη προώθηση κ προβολή τόπων, προϊόντων αλλά ιδεών.);

Η απάντηση μια μοναδική και διαχρονικά επιτυχημένη.
«Ιδιωτική πρωτοβουλία και υπέρβαση».

Αυτή είναι η συνταγή, με την οποία κινείται το Ελληνικό έθνος.

Οι λίγοι ιδιώτες που πληρώνουν τους πολλούς για να υπάρχουν!
Από την συνταγή δεν λείπουν και εκείνα τα ελάχιστα δημόσια πρόσωπα, τα οποία το ανύπαρκτο λειτουργικά ελληνικό κράτος δεν τους επιτρέπει να λειτουργήσουν.
Κάνοντας λειτουργική υπέρβαση και συμπράττοντας με τον ιδιωτικό φορέα – χωρίς να εγκαταλείψουν το πολιτικό πόστο – είναι πολύ πιο χρήσιμοι από την θέση που τους έχει επιλέξει ο κόσμος.

Όπλο σε όλα είναι η σωστή επικοινωνία. Δεν χρησιμοποιώ την λέξη διαφήμιση γιατί η διαφήμιση είναι μια επιφανειακή αναφορά σε μορφή υπενθύμισης. Η επικοινωνία είναι κάτι πολύ βαθύτερο, πολύ πιο διαχρονικό.
Η επικοινωνία θέλει μια ταυτότητα η οποία να επαναλαμβάνεται σταθερά και διαχρονικά και προς μια κατεύθυνση. Φυσικά, εδώ λείπουν τα κείμενα στα οποία θα κατατεθεί η εμπορική ταυτότητα προς Ελληνική αλλά και παγκόσμια διασπορά. Μια αργή διαδικασία με βέβαια αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.
Είναι χρέος της συνεργασίας του δίδυμου ιδιώτη και πολιτικού, να αναζητήσει την επαγγελματική γνώμη ανθρώπων που γνωρίζουν τι σημαίνει εμπορική κατεύθυνση αλλά και πως γίνεται.

Η λογική, «βαράμε και ότι χτυπήσουμε» “shotgun approach”, είναι μια ανθρωποκεντρική απαρχαιωμένη προσέγγιση χωρίς απολύτως καμία πιθανότητα επιτυχίας.
Όλα αυτά πρέπει να συμβούν σε μια χώρα, στην ουσία χρεωκοπημένη και μια νοοτροπία που δεν συνδέεται με την ευρωπαϊκή σε καμία περίπτωση. Θέλουμε να λεγόμαστε ευρωπαίοι χωρίς όμως να είμαστε και δεν ξέρω αν υπάρχει πλέον ο χρόνος να γίνουμε.

Το άρθρο δεν είναι φιλοσοφική ανάλυση, ούτε κοινωνική προσέγγιση. Είναι μια σκληρή προσέγγιση μιας παγκόσμιας πραγματικότητας που βασίζεται στο πεντάπτυχο, ιδέες – κόστος – επίβλεψη – χρονοδιάγραμμα – αποτέλεσμα. Αν οι πέντε αυτές λέξεις φαίνονται άγνωστες και μεταφυσικές, τότε ας παραμείνει η Λήμνος ένα οικολογικό νησί να το απολαμβάνουν οι λίγοι στους οποίους ανήκα και ανήκω και εγώ.

Εδώ κλείνει ο κύκλος της, ομολογουμένως τεχνητά αιχμηρής επικοινωνίας, γιατί μου δημιουργεί υποχρεώσεις που σε τίποτα δεν έχουν σχέση με την απλή διάθεση του σχολιαστή.

Καλό Φθινοπωροχείμωνο σε όλους. Την άνοιξη ίσως τα ξαναπούμε.

Πάνος Τσινόπουλος
Περαστικός τουρίστας κ παρατηρητής**

*  Σύντομά θα καταλάβατε από τα νούμερα που θα δημοσιοποιηθούν 

** Η ιδέα του ελεύθερου αυτοπροσδιορισμού είναι θαυμάσια και την έχω δανειστεί από τοπικό πολιτικό πρόσωπο.