Παυλόπουλος: Υπέρμαχος και στήριγμα της Δημοκρατίας«Υπήρξε πάντα υπέρμαχος και στήριγμα της δημοκρατίας», είπε για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ο Προκόπης Παυλόπουλος. «Η στήριξη της δημοκρατίας είναι στάση ζωής. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας είναι χρεος και αυτή είναι η πρώτη παρακαταθήκη. Η δεύτερη παρακαταθήκη είναι η υπεράσπιση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ηξερε τι σημαίνει κοινοβούλιο και είχε χάσει το κοινοβούλιο σε δύσκολα και σκοτεινά χρόνια για τον τόπο. Ηταν και δεινός ρήτορας. Ηταν υπόδειγμα κοινοβουλευτικού άνδρα. Τρίτη παρακαταθήκη η υπεράσπιση της ευρωπαϊκής ιδέας. Ο Κων/νος Μητσοτάκης ήταν απο εκείνους που κινητοποιήθηκαν έτσι ώστε η πορεία μας στην ευρώπη να είναι νομοτελειακή.Υπηρξε προωτοπόρος όχι μόνο για να ανήκει η Ελλάδα στην Ευρώπη αλλά να έχει και λόγο στην Ευρώπη.Τέταρτη και πιο σημαντική παρακαταθήκη ήταν οι αγώνες του για ομοψυχία και ενότητα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έδειξε ότι πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που χτίζει γέφυρες και δεν υψώνει τείχη», κατέληξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.
Αναστασιάδης: Σεβαστέ μου φίλε Ψηλορείτη «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αναγνωρίζεται ως ο πολιτικός που είχε τόλμη να υλοποιεί πολιτικές αγνοώντας το κόστος. Οι πολιτικές που υλοποίησε ήταν ικανές να αποτρέψουν πολλά δεινά που τελικά η Ελλάδα βίωσε. Ηξερε ότι η πατρίδα υπηρετείται με τόλμη και έπαιρνε αποφάσεις με κριτήριο να είσαι ωφέλιμος στην πατρίδα, παρά αρεστός. Τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε στην αρμοδιότητα της ιστορίας. Σεβαστέ μου φίλε, δεν θα αποδεχτώ ποτέ ότι η μοίρα της Κύπρου είναι η μοίρα της κατοχής. Εκ μέρους όλων των Κυπρίων αλλά και ως Έλληνας εκφράζω τον σεβασμό μου προς το πρόσωπό σου. Σεβαστέ μου Ψηλορείτη, όπως συνήθιζα να σε λέω» είπε ο πρόεδρος της Κύπρου. 
Κυριάκος Μητσοτάκης: Το παράδειγμά σου είναι οδηγός για όλους μας«Όποιος θέλει να ξέρει αληθινά ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ας αναλογιστεί τον τόπο που επέλεξε για τη μόνιμη κατοικία του. Ένα μικρό αγροτικό νεκροταφείο στον Αργουλιδέ Χανίων. Πέντε κυπαρίσσια, λίγα λουλούδια κι ένα πέτρινο εκκλησάκι.Ούτε μνήμα μαρμάρινο ούτε, βέβαια, καμία πολυτέλεια. Ένας ανυποψίαστος περαστικός δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι ένας σπουδαίος άνδρας κείτεται εκεί. Όμως, αυτό ήθελες. Δεν είχες ανάγκη από κάτι παραπάνω. Η ζωή σε γέμισε εμπειρίες και δεν περίμενες των σοφιστών τον έπαινο για να κάνεις τον δικό σου απολογισμό.Σου έφτανε να είσαι μαζί με την Μαρίκα σου, τον «Κοπέρνικο», όπως χαριτολογώντας την αποκαλούσες.Ήσουν ο τελευταίος μιας γενιάς που πέρασε ανάμεσα από Συμπληγάδες.
Αλλά και μιας γενιάς που δεν έμεινε ποτέ από αντοχή, που ένιωσε μέσα της βαθιά τις δυνατότητες της πατρίδας μας και πίστεψε σ’ αυτές.
Μιας γενιάς για την οποία τίποτα δεν έδειχνε αδύνατο ή ακατόρθωτο.
Και σήμερα, που η Ελλάδα δείχνει αποσβολωμένη μπροστά στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μιας μεγάλης κρίσης, τα λόγια σου δεν είναι για να μας θυμίζουν τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν….Είχες, άλλωστε, απόλυτη επίγνωση ότι η Ιστορία δεν γράφεται με τα «αν» και ότι ο χρόνος δεν γυρίζει ποτέ πίσω. Γι’ αυτό και το βλέμμα σου ήταν πάντα εστιασμένο στο μέλλον. Κοιτούσες μπροστά και μακριά κι αυτή ήταν η δύναμή σου.
Η πολιτική σου παρακαταθήκη είναι αειθαλής, όπως, εξάλλου, αειθαλής υπήρξες και εσύ. Και το παράδειγμά σου είναι οδηγός για όλους μας», είπε συγκινημένος ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης.Ποιοί παρευρέθηκανΔέκα λεπτά μετά τις 3 το μεσημέρι ξεκίνησε στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών η εξόδιος ακολουθία του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Λίγο νωρίτερα είχαν προσέλθει στη Μητρόπολη ο πρωθουργός, υπουργοί και πλήθος βουλευτών πρώην υπουργοί και πρώην πρωθυπουργοί αλλά και πολλοί επιχειρηματίες και επώνυμοι, καθώς και πλήθος κόσμου.Στη Μητρόπολη Αθηνών παρευρέθηκαν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο τέως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Σημίτης, Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου, οι υπηρεσιακοί πρωθυπουργοί Παναγιώτης Πικραμένος και Κατερίνα Θάνου. Οι πολιτικοί αρχηγοί Φώφη Γεννηματά, Σταύρος Θεοδωράκης, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Δημήτρης Κουτσούμπας και Βασίλης Λεβέντης. Παρών και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, καθώς και πλήθος βουλευτών, πρώην υπουργών όλων των κομμάτων και πλήθος κόσμου. Από νωρίς το πρωί συνέρρευσε πλήθος κόσμου στην εκκλησία για το ύστατο χαίρε στον εκλιπόντα, ο οποίος κηδεύεται με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού.
Το λαϊκό προσκύνημα στο οποίο εξετέθη η σορός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ολοκληρώθηκε περίπου μετά τη μία το μεσημέρι, ενώ πολλοί πολίτες παραμένουν στον περίβολο της εκκλησίας. Το δικό τους χαιρετισμό έδωσαν πολλοί εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου, ενώ τον εκλιπόντα πρωθυπουργό αποχαιρέτησε και ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ.
Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε υπό τους ήχους των διαταγμάτων στα τιμητικά αγήματα που έχουν παραταχθεί έξω από το ναό και της στρατιωτικής μπάντας της φρουράς των Αθηνών.Η ταφή θα γίνει την Πέμπτη στις 17:00 στο νεκροταφείο του Αργουλιδέ.
Ο Πρωθυπουργός χαιρέτησε και συλλυπήθηκε τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως και την Ντόρα Μπακογιάννη.
Η οικογένεια του εκλιπόντος στο τελευταίο αντίο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η σύζυγός του Μαρέβα, μαζί με τα παιδιά τους, Κωνσταντίνο και Δάφνη, η Ντόρα Μπακογιάννη με τον σύζυγό της Ισίδωρο Κούβελο, η κόρη της Αλεξία Μπακογιάννη και ο γιος της Κώστας Μπακογιάννης, η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, η Κατερίνα Μητσοτάκη τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. 
Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, όλων των κομμάτων, τίμησε τον πρώην πρωθυπουργό.
Ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αγκάλιασε συγκινημένος τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο Αντώνης Σαμαράς:
Ο Κώστας Σημίτης:
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας:
Ο Σταύρος Θεοδωράκης:
Ο Βασίλης Λεβέντης:
Ο πρόεδρος της βουλής Νίκος Βούτσης:
Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος:
Ένα μικρό αγροτικό νεκροταφείο στον Αργουλιδέ Χανίων. Πέντε κυπαρίσσια, λίγα λουλούδια κι ένα πέτρινο εκκλησάκι.
Ούτε μνήμα μαρμάρινο ούτε, βέβαια, καμία πολυτέλεια.
Ένας ανυποψίαστος περαστικός δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι ένας σπουδαίος άνδρας κείτεται εκεί.
Όμως, αυτό ήθελες. Δεν είχες ανάγκη από κάτι παραπάνω.
Η ζωή σε γέμισε εμπειρίες και δεν περίμενες των σοφιστών τον έπαινο για να κάνεις τον δικό σου απολογισμό.
Σου έφτανε να είσαι μαζί με την Μαρίκα σου, τον «Κοπέρνικο», όπως χαριτολογώντας την αποκαλούσες.
Και, βέβαια, με θέα παντοτινή το αγαπημένο σου Ακρωτήρι. Και με συντροφιά τα Λευκά Όρη.
Εκεί που περπάτησες αγέρωχος με την κατσούνα σου. Εκεί που έκανες τα πρώτα σου πολιτικά βήματα, διδάσκοντας γενναιότητα, αλλά μαζί και φρόνηση.
Και στερνή σου επιθυμία, όταν με δυσκολία πια έβγαινε η φωνή σου, ήταν να μην σταλούν στεφάνια στην κηδεία σου, αλλά να φυτέψουμε στη μνήμη σου ένα δάσος στα βουνά της Κρήτης.
Ήσουν ο τελευταίος μιας γενιάς που πέρασε ανάμεσα από Συμπληγάδες.
Αλλά και μιας γενιάς που δεν έμεινε ποτέ από αντοχή, που ένιωσε μέσα της βαθιά τις δυνατότητες της πατρίδας μας και πίστεψε σ’ αυτές.
Μιας γενιάς για την οποία τίποτα δεν έδειχνε αδύνατο ή ακατόρθωτο.
Και σήμερα, που η Ελλάδα δείχνει αποσβολωμένη μπροστά στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες μιας μεγάλης κρίσης, τα λόγια σου δεν είναι για να μας θυμίζουν τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν….
Είχες, άλλωστε, απόλυτη επίγνωση ότι η Ιστορία δεν γράφεται με τα «αν» και ότι ο χρόνος δεν γυρίζει ποτέ πίσω.
Γι’ αυτό και το βλέμμα σου ήταν πάντα εστιασμένο στο μέλλον. Κοιτούσες μπροστά και μακριά κι αυτή ήταν η δύναμή σου.
Η πολιτική σου παρακαταθήκη είναι αειθαλής, όπως, εξάλλου, αειθαλής υπήρξες και εσύ. Και το παράδειγμά σου είναι οδηγός για όλους μας.
Να λέμε την αλήθεια και να μην κολακεύουμε το λαό. Να σεβόμαστε τη Δημοκρατία και τους κανόνες της. Και ειδικά το Κοινοβούλιο, το οποίο τόσο πολύ αγάπησες.
Να επιδιώκουμε την ενότητα και όχι το διχασμό. Να μην ξεχνάμε ποτέ ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης.
Απλές κουβέντες που ενσταλάχτηκαν μέσα σου στη διάρκεια μιας ολόκληρης ζωής, μιας ζωής πολυκύμαντης και συναρπαστικής.
Σε ικανοποιούσε και σε στεναχωρούσε, ταυτόχρονα, που ήσουν μπροστά από την εποχή σου και που δικαιώθηκες εν ζωή.
Σε ικανοποιούσε, αλλά δεν σου αρκούσε.
Και δεν σου αρκούσε, όχι γιατί ήσουν ματαιόδοξος, το αντίθετο. Αλλά γιατί ήξερες ότι το κακό το οποίο πάλεψες μια ζωή, είναι πάντα ζωντανό.
Ο λαϊκισμός, ο φθόνος, η μισαλλοδοξία, ο διχασμός παραμένουν, δυστυχώς, θλιβεροί συνοδοιπόροι της ιστορικής μας διαδρομής.
Και τώρα, στη δική μας γενιά περνά το χρέος να αντιμετωπίσουμε το λαϊκισμό, το φθόνο, τη μισαλλοδοξία, το διχασμό.
Γι’ αυτό και σου άρεσε τόσο πολύ να μας θυμίζεις τους στίχους του αγαπημένου σου Κωστή Παλαμά: «Χρωστάμε εις όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε, θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί».
Μεγάλο το βάρος, μεγαλύτερη η ευθύνη.
Αλλά, πάνω από όλα, η συμβουλή σου σε εμάς τους νεότερους ήταν πολύ απλή:
Να αγαπάτε τους συνανθρώπους σας και να ξεκινάτε πάντα με διάθεση να τους βοηθήσετε.
Γιατί πίσω από τον πολιτικό αντίπαλο που πολλοί προσπάθησαν να σπιλώσουν, υπήρχε ένας ζεστός άνθρωπος με μεγάλη καρδιά, που άγγιξε πολλές ψυχές.
Και πίσω από τα πρωτόκολλα και τις τιμές που με κάθε επισημότητα σου αποδίδει σήμερα η Ελληνική Δημοκρατία, χιλιάδες συμπολίτες μας θα χύσουν ένα δάκρυ βουβό.
Γιατί πέτυχες αυτό που μας παρότρυνε ο ποιητής όταν γράφει: «Να μιλάς μπορείς με το λαό κι ωστόσο να κρατάς την αρετή σου … μη χάνοντας το απλό φέρσιμό σου».
Σε θυμάμαι μικρό παιδάκι, όταν ήμασταν εξόριστοι τα χρόνια της Δικτατορίας, να με πηγαίνεις με το μετρό στο Παρίσι. Καθώς μεγάλωνα, δεν είχες πολύ χρόνο να μου διαθέσεις.
Είχες, όμως, τη γενναιότητα να κοντύνεις εσύ, καθώς εγώ ψήλωνα, έτσι ώστε η σκιά σου να μην είναι πολύ βαριά επάνω μου.
Και καθώς τα χρόνια πέρασαν, βρήκαμε αυτήν την όμορφη ισορροπία, που μας επέτρεπε να έχουμε το δικό μας ξεχωριστό κώδικα επικοινωνίας.
Σου είπα αυτά που ήθελα και με είδες εκεί που ήθελες. Κι αυτό κάπως μαλακώνει τον πόνο.
Αφήνεις πίσω σου το πιο ωραίο και σημαντικό: Μια μεγάλη, μια ενωμένη οικογένεια. Τέσσερα παιδιά, δεκατρία εγγόνια, δεκατρία δισέγγονα και δύο ακόμα που δεν θα προφτάσεις να γνωρίσεις.
Για την καθεμία και τον καθένα ξεχωριστά, ήσουν η κολώνα του σπιτιού, ένας βράχος σταθερότητας στον οποίο όλοι βρίσκαμε καταφύγιο, για τις μικρές ή μεγάλες μας ανησυχίες.
Μας έδειξες ότι η ζωή είναι ένα βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις και πως το αληθινό μέτρο της επιτυχίας είναι να μπορούμε να σηκωνόμαστε ξανά, όταν πέφτουμε.
Μας έμαθες να νιώθουμε αυθεντικοί και να είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε. Αλλά δεν μας επέτρεπες ποτέ να ξεχάσουμε ότι, μαζί με τα προνόμια, έρχονται υποχρεώσεις και μια μεγάλη ευθύνη.
Θα έρθει η ώρα που η γλυκιά σου ανάμνηση θα φέρει το χαμόγελο στα χείλη μας, πριν τρέξουν τα δάκρυα από τα μάτια μας. Αλλά όχι ακόμα.
Σήμερα, ολόκληρη η Ελλάδα, και ιδιαίτερα η Κρήτη, στέκεται σιωπηλή και βουρκωμένη μπροστά σε έναν άνδρα σπουδαίο, που ξεκινάει το τελευταίο του ταξίδι.
Όπως πάντα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι αφέντης της μοίρας του και καπετάνιος της ψυχής του.
Και ας είναι ελαφρύ το χώμα της κρητικής γης που θα τον υποδεχθεί.
Καλό σου ταξίδι».
Ειδήσεις Σήμερα:
Ακολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
