Γράφει ο Δημήτρης Παπαδάκης

Πρόσφατα ακούστηκε η είδηση ότι κάποιοι ευρωβουλευτές (μάλλον ξένοι) πρότειναν η ελληνική γλώσσα να γίνει η επίσημη γλώσσα την ευρωπαϊκής ένωσης (Ε.Ε) . Η πρόταση αυτή έγινε, αφού η Μ. Βρετανία αποφάσισε με δημοψήφισμα να βγει από τους κόλπους της Ε.Ε Δεν γνωρίζω την κατάληξη αυτής της πρότασης. Φαίνεται όμως πως αυτοί οι ευρωβουλευτές  είναι καλοί γνώστες της ιστορίας και της εξέλιξης της ανθρωπότητας. Γνωρίζουν δηλαδή πολύ καλά ότι η ελληνική είναι η γλώσσα που μπόλιασε και εξέλιξε όλες τις γλώσσες του κόσμου και μάλιστα τις ευρωπαϊκές. Δε γνωρίζω επίσης αν οι Έλληνες ευρωβουλευτές υποστήριξαν αυτή την πρόταση.

Από την άλλη μεριά παρακολουθώντας τους νέους και τον τρόπο γραφής-greeklish- στα «έξυπνα» τηλέφωνα και τους υπολογιστές στο διαδίκτυο, με λύπη διαπιστώνεις ότι όλο και περισσότερο απομακρύνονται (μάλλον από άγνοια)  από αυτή την γλώσσα που τροφοδότησε ανά τους αιώνες όλες τις γλώσσες του κόσμου και συνεχίζει να τις τροφοδοτεί. Την γλώσσα μας.

 Σήμερα μιλούμε την «νέα» ελληνική γλώσσα η οποία έχει τις ρίζες της στην «αρχαία» ελληνική. Μάλιστα πολλές φορές μιλούμε αυτούσια τα αρχαία ελληνικά. Ο Οδυσσέας Ελύτης είπε: «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα. Η ενιαία ελληνική γλώσσα…Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμη και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα αρχαία.»

Επίσης στο ίδιο μήκος κύματος έγραψαν και υποστήριξαν  την ενιαία ελληνική γλώσσα και οι Μανόλης Τριανταφυλλίδης, Ελευθέριος Βενιζέλος, Νίκος Εγγονόπουλος, Γιώργος Σεφέρης, ο γάλλος διανοούμενος Ζακ Λακαριέρ, ο Αδαμάντιος Κοραής και πολλοί ακόμη. Βέβαια κάποιοι (κυρίως πολιτικοί-ανιστόρητοι και αστοιχείωτοι ) σήμερα ισχυρίζονται το αντίθετο και μάλιστα προχωρούν ακόμη περισσότερο λέγοντας ότι τα αρχαία είναι μια «νεκρή» γλώσσα ή βγάζοντας τα αρχαία από το γυμνάσιο ή κείμενα μοναδικά να τα «πετούν» έξω από την ύλη  , δείχνοντας έτσι το μέγεθος της ασχετοσύνης(;) και της απαιδευσίας(;)  που τους διακατέχει.

Όπως και παλιότερα το 1981 ,οι πολιτικοί μας πάλι, χάριν της ευκολίας των μαθητών όπως είπαν (έχω αμφιβολίες ότι έγινε για το καλό μας), πέταξαν εν μία νυκτί τους τόνους και τα πνεύματα των λέξεων . Βέβαια γνωρίζω πολύ καλά ότι μάλλον το αντίθετο έγινε. Δηλαδή, όχι μόνο δεν διευκολύνθηκαν οι μαθητές αλλά αντίθετα απομακρύνθηκαν από τη γλώσσα μας και δημιουργήθηκαν μεγάλα μαθησιακά προβλήματα. Χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερα παιδιά παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία ,δυσκολία στη συγκρότηση του προφορικού αλλά και του γραπτού λόγου και ένα σωρό άλλα που οι εκπαιδευτικοί αλλά και οι γονείς τα διαπιστώνουν καθημερινά. Φαίνεται όπως λένε οι νευροφυσιολόγοι του ανθρώπινου εγκεφάλου, ότι οι νευρικές συνάψεις στον εγκέφαλο δεν αναπτύσσονται τόσο καλά και δεν παρουσιάζουν πολυπλοκότητα, όσο αν τα παιδιά διάβαζαν και έγραφαν πολυτονικό.

Η ελληνική γλώσσα παρουσιάζει μια μοναδική διαχρονικότητα. Λέξεις ,εκφράσεις και ρηματικές σημασίες που χρησιμοποιούμε σήμερα είναι ίδιες κι απαράλλαχτες από την εποχή του Ομήρου, του Ησιόδου, των μεγάλων τραγικών. Όλες οι σύνθετες λέξεις, με πρώτο συνθετικό προθέσεις όπως υπερ-,υπο-,ανα-,κατά- κτλ, έρχονται κατευθείαν από τις ρίζες της γλώσσας μας. Διάγγελμα, πρόθεση, εκπνέω, εκβάλω, εκδικάζω, εκδρομή , καταγράφω κτλ. είναι μερικές από τις δεκάδες χιλιάδες λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά.

Επίσης η ιστορική ορθογραφία κάθε λέξης έχει κάτι να μας πει :

Πχ πειρούνι από το ρήμα πείρω=τρυπώ ,διαπερνώ ενώ greeklish piroyni=;( Σήμερα το γράφουμε πιρούνι εντελώς αυθαίρετα όπως συμβαίνει με δεκάδες εκατοντάδες λέξεις συμβάλλοντας έτσι στο αλαλούμ και το μπέρδεμα των νέων μαθητών)

ερήμην =επίρρημα, χωρίς να είμαι παρών, εροίμην ευκτική αορ.του ερωτώ, ερρίμην = α΄ενικό οριστικής υπερσυντέλικου του ρίπτομαι,erimin=;

Μάλιστα οι ξένοι ακόμη και σήμερα χρησιμοποιούν την ιστορική ορθογραφία της αρχαίας μας γλώσσας ενώ εμείς ,χάριν της δημοτικής(;) ή ευφυώς σκεπτόμενοι (;) την αλλάζουμε (προς το χειρότερο).Μερικά παραδείγματα:

Αι Αθήναι ,οι ξένοι Athens, εμείς Αθήνα-κλασσικός ,οι ξένοι classic, εμείς κλασικός-Ἑλένη, οι ξένοι Helen διατηρούν την δασεία με το h, εμείς Ελένη κ.ά

Η λατινική γλώσσα, που είναι κι αυτή τροφοδότης των ευρωπαϊκών γλωσσών ,είναι ένα αντίγραφο της ελληνικής. Οι  Ρωμαίοι όταν κατέκτησαν την Ελλάδα με τα όπλα κατακτήθηκαν από τον πολιτισμό των Ελλήνων. Δεν είχαν κανόνες στην γλώσσα τους, χρησιμοποιούσαν  μόνο μερικές εκατοντάδες λέξεις με αγροτικό ,οικογενειακό και στρατιωτικό περιεχόμενο . Δεν μπορούσαν να εκφράσουν-ούτε γνώριζαν- έννοιες στη γλώσσα τους με τις οποίες δεν είχαν έρθει καθόλου σε επαφή και έτσι «δανείστηκαν» τα πάντα από την ελληνική. Αργότερα γονιμοποίησαν ως κατακτητές και τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Μάλιστα πολλές γλώσσες όπως η γερμανική ή η γαλλική έχουν το ίδιο συντακτικό και την ίδια γραμματική με την αρχαία ελληνική. Μερικά παραδείγματα:

Kiss me=φίλησέ με από το Ομηρικό κύσω αόρ.έκυσα προστακτική «κύσον με Οδυσσεύ» (λέει η Πηνελόπη στο Οδυσσέα όταν διαπιστώνει ότι   είναι ο σύζυγός της και όχι κάποιος απατεώνας)

Milk =γάλα από το ελληνικό αμέλγω που έγινε με την εναλλαγή των υγρών συμφώνων   λ και ρ αρμέγω δηλ. παίρνω το γάλα (άμα και έλκω δηλαδή τραβώ μαζί)

Mare=θάλασσα από το ελληνικό μύρα που σημαίνει θάλασσα (μάρμαρον ύδωρ) από το ομηρικό μαρμαίρω=λαμπυρίζω, ακτινοβολώ, απαστράπτω το οποίο σώζεται στις λέξεις μάρμαρο, μαρμαρυγή και αλλού.

Ζάντα (γαλλ-αντιδάνειο)= η στεφάνη που κρατάει τη ρόδα του αυτοκινήτου από το ομηρικό άντυξ=η περιφέρεια, ο κύκλος ,προστέθηκε στην προφορά το ζ.

Palace,palacio…=παλάτι από τον Πάλλαντα που έδωσε το όνομά του στον Παλλαντίνο λόφο της Ρώμης που χτίστηκαν τα ανάκτορα των ρωμαίων αυτοκρατόρων. Taxes =φόροι από το αρχ.ελληνικό «αι συντάξεις» δηλ. οι φόροι. Ακόμη και σήμερα με τον όρο σύνταξη αυτό σημαίνει, δηλαδή οι παρακρατηθέντες φόροι κατά τον εργασιακό μας βίο οι οποίοι αποδίδονται αργότερα ως μισθοί

Money,moneda, moneta moneten ,monnaie …=χρήμα από την «Ήρα μονία» δηλαδή η Ήρα μονάχη. Ο μύθος λέει ότι όταν η Ήρα έκανε απιστία στον Δία αυτός την κρέμασε μεταξύ Ουρανού και Γης με μια χρυσή αλυσίδα. Έτσι ονομάστηκε μονία=μονάχη . Τα ιερά ήταν και νομισματοκοπεία ή σημεία φύλαξης των χρημάτων του κράτους. Οι Ρωμαίοι αργότερα πήραν τη λατρεία της από την Αρκαδία και μάλιστα έκοψαν και νόμισμα με την παράσταση της τιμωρημένης Ήρας ,της Ήρας MONETA. Έφτιαξαν και ναό στην Ρώμη όπου την τιμούσαν και βέβαια εκεί ήταν και το νομισματοκοπείο τους.

Από τα 30.000.000 περίπου επιστημονικών όρων στο συντριπτικό τους ποσοστό τα περισσότερα είναι ελληνικά. Ενδεικτικά δεν υπάρχει λέξη που δηλώνει έννοια, σκέψη,έκφραση ή επιστήμη που να μην είναι ελληνική: analysis,synthesis,magic,mystery,panic,mania, ideology, bible,organization και δεκάδες χιλιάδες ακόμη.

Με τα παραπάνω  καταδεικνύεται ότι η ελληνική γλώσσα είναι μοναδική, τροφοδότης όλων των γλωσσών και δεν της αξίζει να την βάζουμε στο περιθώριο  και να τη θεωρούμε μια «μικρή» γλώσσα ή μια γλώσσα που χρησιμοποιείται από ένα μικρό ποσοστό παγκόσμιου πληθυσμού. Πράγματι λοιπόν θα μπορούσε και θα έπρεπε η πρόταση των ευρωβουλευτών στην Ε.Ε. να έχει γίνει δεκτή , δηλαδή η επίσημη γλώσσα της Ευρώπης να γίνει η ελληνική.

Κλείνω τις σκέψεις μου με την αναφορά σε μερικούς εξέχοντες Έλληνες οι οποίοι κατέδειξαν με ομιλίες τους σε παγκόσμια συνέδρια τη δύναμη της ελληνικής γλώσσας και ανέδειξαν ότι η γλώσσα μας είναι η μητέρα και τροφοδότης όλων των γλωσσών. Ξενοφών Ζολώτας-καθηγητής οικονομολόγος πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Κούνης-καθηγητής καρδιολογίας, Παναγιώτης Σουκάκος καθηγητής ορθοπεδικής ,Χρήστος Πανάγος επίτιμος πρόεδρος Εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Αθηνών.
(https://www.e-papadakis.gr/zolotas.htm )

 

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Στην ουσία όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και

δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957.Διαβάζοντάς τον μπορείτε εύκολα να καταλάβετε τι λέει:

 

»»»”I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed “Greek” to all present in this room. I found out, however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions,

only Greek words.

“Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic

ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic arid generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia”.

 

25 Μαρτίου 2017

Δημήτρης Παπαδάκης

δάσκαλος

https://www.e-papadakis.gr/

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here