Μιλώντας ξανά για το ακτοπλοϊκό…

Σήμερα το πρωϊ αναμένεται η συνάντηση εκπροσώπων του νησιού με την ηγεσία του υφυπουργείου Ναυτιλίας για το θέμα της παραμονής του Aqua Maria στην γραμμή Λαύριο – Λήμνος. Πιστεύουμε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δημοσιεύσουμε επιστολή, την οποία μας έστειλε ένας νέος αναγνώστης της ιστοσελίδας μας, ο οποίος όχι απλώς αποσαφηνιζει γεγονότα αλλά προτείνει και λύσεις. Φαίνεται αρκετά ενδιαφέρουσα…

“Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα σας για προτάσεις στο θέμα αυτό, και με δεδομένο ότι με συνδέει συγγένεια με την οικογένεια που έφερε το πρώτο “Ferry Boat” στην Λήμνο, την οικογένεια Παντελιά, μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις που κατά καιρούς άκουγα στις οικογενειακές συζητήσεις.
Η Λήμνος έχει μια μοναδική ιδιαιτερότητα να απέχει περίπου τα ίδια ναυτικά μίλια τόσο από την Αττική όσο και από την Θεσσαλονίκη. Έτσι είναι αναγκαίος ένας άξονας σύνδεσης Αττική – Λήμνο – Θεσσαλονίκη η Καβάλα. Πρακτικά κανένα άλλο νησί δεν έχει αυτή την ιδιαιτερότητα στην Ελλάδα. Τα υπόλοιπα χρίζουν σύνδεσης είτε Βόρεια – Σκίαθο, Σκόπελο – είτε Νότια, Κυκλάδες, Κρήτη, Δωδεκάνησα …
Συνεπώς κάποιος ιδιώτης που θέλει να δρομολογήσει πλοίο σε αυτόν τον άξονα πρέπει να το έχει αποκλειστικά δεσμευμένο σε αυτόν. Όμως λαμβάνοντας υπόψη κόστος – όφελος σε καμία περίπτωση δεν είναι βιώσιμη μια τέτοια επένδυση.
Εδώ πρέπει να πω ότι ένα τέτοιο πλοίο θα προτιμήσεις να το βάλεις είτε στις Κυκλάδες είτε στις Σποράδες. Με αυτά τα δεδομένα μπήκαμε στον φαύλο κύκλο των γραμμών σκοπιμότητας.
Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω σε καμία περίπτωση ότι τα πλοία του Νομικού, μεταξύ αυτών και το σημερινό Aqua Maria – Άνεμος τότε – ήταν ιδανικά.
Ήταν και τότε πάλι το ακτοπλοϊκό το πρόβλημα της Λήμνου.
Τότε έπεσαν στα τραπέζι δύο προτάσεις. Η μία ήταν η ΝΕΛΚΑΓΕ (Ναυτ Εταιρ. Λήμνου κ Αγίου Ευστρατίου), που σκοπό είχε να αγοράσει και να δρομολογήσει πλοίο, πάντα με επιδότηση. Αυτή δεν άντεξε στα κύματα (αν και ήταν μπουνάτσα) και βούλιαξε. Η δεύτερη πρόταση, και μάλιστα βιώσιμη) που δεν εξετάστηκε ποτέ ήταν η εξής:
Με εγγύηση μια Τράπεζα, να ενοικιαστεί ένα πλοίο που τότε ήταν στην Μάλτα, το οποίο θα κάλυπτε μόνο το σκέλος της Βόρειας Ελλάδας. Τον χειμώνα να κάνει δρομολόγιο Λήμνο-Καβάλα – Μυτ/νη και το καλοκαίρι να εντάσσει και τις Σποράδες-Αλεξ/λη-Σαμ/κη. Αυτό ήταν από μόνο του βιώσιμο. Μάλιστα υπήρχε και η σκέψη η επιδότηση της γραμμής σκοπιμότητας να χωριστεί στα δύο, νότιο και βόρειο σκέλος. Με το νότιο να μένει στην ΝΕΛ.
Αν και ίσως το μόνο σωστό εναλλακτικό σχέδιο, όχι μόνο δεν εξετάστηκε αλλά δεν μπήκε ούτε στο συρτάρι για μελλοντική εξέταση. Τους λόγους που έγινε αυτό λίγο πολύ τους ξέρετε. Συμφέροντα…..
Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει.
Η ΝΕΛ είναι σαν το AQUA MARIA.
Λόγω της παγκόσμιας ύφεσης υπάρχουν πολλά πλοία προς ενοικίαση τόσο σε Ελλάδα όσο και Μεσόγειο.
Μια επανεξέταση δεν βλάπτει.”

Υ.Γ. 1 Θεωρούμε ότι είναι μια άποψη που αξίζει να ακουστεί. Με χαρά θα δεχτούμε και άλλες τέτοιες σκέψεις.

Υ.Γ.2 Ελπίζουμε να πάνε όλα καλά στην συνάντηση με τον κ. Άδωνη Γεωργιάδη γιατί η ιστορία έχει παρατραβήξει…