Μέλια : Το ανθρώπινο γένος

         Πριν  από  καιρό  βρέθηκε  σε  χωράφι  ένα  αλογάκι  δεμέ

νο,  νηστικό,  διψασμένο,   αποστεωμένο! Πρέπει  να  είναι  αυ

το,  που  προχτές   βρέθηκε   νεκρό.  Πρόσφατα,   ένα  πανέμορ

φο   χάσκι,  που  το  αγαπούσε  όλη  η Αράχωβα,  κακοποήθηκε 

και,  παρά  τις  προσπάθειες  των  κτηνιάτρων,  κατέληξε.  Τρεις  

μέρες  αργότερα,  μια  μικρή  σκυλίτσα   βρέθηκε   πυροβολημέ

νη,   με  θηλιά  στο  λαιμό,  και  άλλο  ένα   ζώο,   επίσης  αλυσο

δεμένο.   Αυτό  βρέθηκε  ζωντανό.  Γιατί,  γιατί,  γιατί;   Τι  είναι  

αυτοί  που συμπεριφέρονται  έτσι  στα  ζώα;   Είναι  άνθρωποι;  

Είναι  θηρία,  κτήνη!  Τους  αξίζει  βαριά  τιμωρία!

         Τις  προάλλες,  άγρια  σκυλιά  κατασπάραξαν  μια  κοπέλα

μέσα  στην  αυλή  της.  Ο  ιδιοκτήτης  των  ζώων   είχε  αυτά  τα  

επιθετικά  σκυλιά  και  τα  άφηνε  να  κυκλοφορούν  ελεύθερα;

 Έχει  δικαιολογία  αυτός  ο  άνθρωπος;  Ο ίδιος  ευθύνεται  για  

το  χαμό  της  γειτόνισσας.   Δεν  καταδικάζω  εγώ.  Η  Δικαιοσύ  

νη  θα  αποφανθεί.  Αν  ο  άνθρωπος,  το τελειότερο  ον  συμπε

ριφέρεται  σαν  τα  άγρια  ζώα,  τι  συμπέρασμα  να  βγάλουμε;

          Έχω  ένα  βασανιστικό  ερώτημα.   Γιατί   μαθητές  σχολεί   

ων  χειροδικούν  εναντίον  συμμαθητών   τους;   Γιατί  χτυπούν  

και  κλωτσούν  άλλα  παιδιά  και,  πολλές  φορές,  τα  στέλνουν  

στο  Νοσοκομείο;  Γιατί  κάποιοι  παρενοχλούν   και  ταλαιπω  

ρούν  άτομα  ήσυχα  και  αθόρυβα;  Εσείς   που  συμπεριφέρε  

στε    τοιουτοτρόπως    δεν   είστε    καλύτεροι    από   εκείνους,  

τους  οποίους  προσβάλλετε  τόσο  βάναυσα.   Δεν  είναι   αυτά   

μαγκιές.  Δεν   είστε  παλικάρια,  είστε  αλήτες!  Επί  τέλους,  οι  

γονείς   ας    διδάξουν   στα   παιδιά   τους   να   σέβονται   τους   

συμμαθητές,   τους  δασκάλους,   τους  συνανθρώπους  γενικά.  

Και  εσείς,   κύριοι   συνάδελφοι,  νουθετήστε   τα  άτακτα   παι  

διά  και   προστατέψτε   τα   θύματα  αυτών   των  ατάσθαλων!   

Τα  σχολεία   πια  κατάντησαν  ζούγκλες!

        Η  κοινωνία  πια  μοιάζει  με  σύνολο  άγριων  ζώων.  Πόσο

εύκολα  ο  καθένας   βγάζει   πιστόλια   και   πυροβολεί,  βγάζει

μαχαίρια  και  μαχαιρώνει.  Η  γυναικοκτονία  έγινε  μόδα.  Όχι,  

κύριε,  όταν  η  σύζυγος  θέλει  να  αποδεσμευτεί,  δεν  δικαιού

σαι  να  την  δολοφονήσεις!

         Αχ,  οι  φουκαριάρες  οι  μάνες!  “ Ο  γιος  μου  είναι  καλό

παιδί! ”  Ένα  καλό  παιδί  κλέβει  αυτοκίνητα  και  γίνεται   αιτί

α  να  σκοτωθεί  ένα  παλικάρι! Και  της  άλλης  μάνας  το  καλό

παιδί,  πήγε  να  παρακολουθήσει   αγώνα,   αλλά   βγήκε   έξω,

άρπαξε  ένα  φονικό  όπλο  και  θρηνήσαμε  τον  βαρύ  τραυμα

τισμό  ενός  άλλου  παλικαριού  που,  και  αυτό,  έχει  μια  φου  

καριάρα  μάνα!  Εσύ,  αγόρι  μου, 18  χρόνων  γιατί  έγινες  υπο

χείριο  κάποιου.   Εκείνος   αποδείχτηκε  κακοποιό  στοιχείο.  Ε

σύ,  γιατί  υπάκουσες  και  πήγες  να  χτυπήσεις  αστυνομικούς;

Το  παλικάρι, που  χτυπήθηκε,  χαροπαλεύει  και  εσύ  χάλασες  

τη ζωή  σου!  Πώς  λυπάμαι  για  όλα  αυτά!

                 Εύχομαι  καλή  και  αναίμακτη  νέα  χρονιά!

                                                    Μέλια