Πορεία  προς  την  ανεξαρτησία

        Μετά  την  ήττα  του  Ναπολέοντα,   κύριο  μέλημα   των  ανάκτων  της  Ευρώπης  ήταν  η  αποκατάσταση  των   εκπτώτων βασιλέων,  ιδιαίτερα   η   παλινόρθωση   των   Βουρβόνων   στη Γαλλία.  Από  κει  και  πέρα   αγωνίζονταν   για   τη    διατήρηση της  υπάρχουσας  κατάστασης  ( status  quo ) [ Εκτεταμένες  αυτοκρατορίες  με  συνονθύλευμα  υπόδουλων  λαών ]. 

        Όταν  ξέσπασε  η  ελληνική  επανάσταση,   όπως   και  όλα  τα  σύγχρονα  κινήματα,  αντιμετωπίστηκε   με   μεγάλη  εχθρότητα  από  τους  Ευρωπαίους. 

         Λευτεριά  βγαλμένη  απ’ τα  κόκκαλα   των   Ελλήνων  αγωνιστών.   Αλλά  για  τη  δημιουργία  ανεξάρτητου   κράτους  δεν αρκούσαν  οι  νίκες  στα  πεδία  των  μαχών.  Απαραίτητη  ήταν η   συμπαράσταση  των   άλλων    κρατών.   Όμως,  ο   εξεγερμένος  λαός  δεν  διέθετε  διπλωματικό  σώμα.  Δεν  υπήρχαν  διαπιστευμένοι   αντιπρόσωποι,   οι  οποίοι   θα   προωθούσαν  το ελληνικό  ζήτημα.  Αλλά  και  το  πολιτικό  κλίμα  στην  Ευρώπη  ήταν   βαρύ.  Κι  άλλοι  λαοί  είχαν  εξεγερθεί   και   αντιμετώπιζαν   το  μένος  των   ισχυρών  Δυνάμεων.

        Τα  νήματα  της  ευρωπαϊκής  πολιτικής  κινούσε   ο  καγκελάριος  της  Αυστρουγγρικής  αυτοκρατορίας  Λόθαρ  Kλέμενς Βέρνελ  πρίγκιπας  Metternich,   κεκηρυγμένος   εχθρός   όλων αγωνιζομένων  λαών.  Τα   αυστριακά   στρατεύματα  εισέβαλλαν  στις  εξεγερμένες  χώρες  και  κατέπνιγαν  τα  κινήματα.

1815  Ιδρύθηκε   στο  Παρίσι,   με  πρωτοβουλία   του   τσάρου Αλέξανδρου  Α,’ η  Ιερή  Συμμαχία   με   σκοπό   τη  διαφύλαξή  της  Αρχής  της  νομιμότητας(status  quo).

1820  Σύσκεψη  των  μοναρχών  της  Ευρώπης  στο  Τροππάο (Τσεχοσλοβακία)  για  την  πάταξη   των   κινημάτων   σε  Ισπανία  και  Ιταλία.

1821  Σύσκεψη  στο  Λάϋμπαχ  ( Σλοβενία ) για τα  κινήματα  σε Νεάπολη  και  Πεδαιμόντιο.  Κήρυξη  επανάστασης  από  τον  Υψηλάντη  στις  παραδουνάβιες  ηγεμονίες  ( Βλαχία,  Μολδαβί

        Ο  Υψηλάντης  έστειλε  επιστολή   στον   τσάρο,  ο  οποίος συγκινήθηκε,  αλλά  καταδίκασε  το  κίνημα,  διέγραψε  τον Υψηλάντη   από   τις   τάξεις   των   αξιωματικών   του  ρωσικού στρατού.  Την  επιστολή  αποδοκιμασίας  συνέταξε  ο  Υπουργός  εξωτερικών  της  Ρωσίας,  ο  Ιωάννης  Καποδίστριας.

         Η  Ιερή   συμμαχία  καταδίκασε  την  ελληνική  επανάσταση,   αλλά   αποφάσισε    τήρηση   ουδετερότητας.    Οι   βιαιοπραγίες  των  Τούρκων,  όμως,  εξόργισαν  τον  τσάρο,  ο  οποίος  έστειλε  τελεσίγραφο  στο  σουλτάνο  και  ανακάλεσε   τον πρεσβευτή  του.  [  Ο   Στρογγάνωφ   αναχωρώντας   από   την Κωνσταντινούπολη  δήλωσε  πως  δεν  άξιζε  στην  Τουρκία  να ζει  δίπλα  στα  πεπολιτισμένα  έθνη ].

         Η  παρουσία  του  Καποδίστρια,  ως  υπουργού  του   τσάρου  ήταν  καθοριστική.  Ο  Καποδίστριας   κατάφερε   να  απότρέψει  την  εισβολή   στην   Ελλάδα   των   αυστριακών   στρατευμάτων.  Ο  Μέττερνιχ  έγινε  έξαλλος  και  ζήτησε   την  απομάκρυνσή  του  και  το  επέτυχε.  Όμως  είχε  γίνει  ένα  θετικό βήμα.

1822   Συνέδριο  στη  Βερόνα  για  την  επίλυση   του  θέματος της  Ισπανίας  και  τη  ρήξη  των  Ρωσοτουρκικών  σχέσεων  εξαιτίας  της  ελληνικής  επανάστασης.

          Πρώτη  απόπειρα  ( Ανδρέας   Μεταξάς  και  Ζουρνταίν )να  παρουσιαστούν   στο   συνέδριο   και   να   προβάλουν   τις ελληνικές  θέσεις,   με  μεσολάβηση  του  πάπα,  απέτυχε. Δεύτερη  απόπειρα  του   πάπα   με   έκκληση   του   Παλαιών   Πατρών  Γερμανού  απέτυχε  επίσης  και  οι  σύνεδροι  απείλησαν τον  πάπα. Δεν  ήθελαν  να  δεχτούν  αντιπροσώπους  κυβέρνησης,  την  οποία  δεν  αναγνώριζαν  τα   ανακτοβούλια   της  Ευρώπης. 

           Μια  συγκινητική  ενέργεια  ήταν  το  μήνυμα    του   μαύρου  προέδρου  της  Αϊτινής  Δημοκρατίας JΕΑΝ PΙΕRRΕ  BΟΥΕR.

Αναγνώριζε  ότι  ο  αγώνας   ήταν   δίκαιος   και   ευχόταν   την τελική  επιτυχία  του.

        Όμως,  οι  σύνεδροι   υπέγραψαν   πρωτόκολλο,   με  το  οποίο  ορίζονταν  οι  όροι   της  αποκατάστασης   των  Ρωσοτουρκικών   σχέσεων  και   καταδίκασαν  την  ελληνική  επανάσταση ως  κίνηση  κοινωνικοανατρεπτική. 

1823  Αυτοκτόνησε  ο  Άγγλος  υπουργός  εξωτερικών  Κάσλριγ και  ανέλαβε  ο   Κάνινγκ,  ο οποίος   διακήρυξε   ότι   η  Αγγλία διαχωρίζει  την  πολιτική  της  από  τα  άλλα  ανακτοβούλια, αλλά  επιζητεί  μια  κοινή  λύση  για  το  ελληνικό  ζήτημα.

         Συνάντηση  στο  Τσέρνοβιτς  Αυστρίας – Ρωσίας   για  από κατάσταση  σχέσεων  Ρωσίας – Τουρκίας  (Φθινόπωρο).  Το Δεκέμβριο  ο  πρόεδρος των  ΗΠΑ,   Μονρόε   πρότεινε  αναγνώριση  κυρίαρχης  ελληνικής  επικράτειας  και  αποστολή  πρεσβευτή  στην   Ελλάδα.   Ο   υπουργός   εξωτερικών,   Άνταμς,  όμως,   απέρριψε   την   πρόταση,   ως   ασύμφωνη  με  το  πνεύμα  και  το    περιεχόμενο   του   λοιπού   κειμένου.  [  Καμία    ανάμειξη  της   Αμερικής  στα  ζητήματα  της  Ευρώπης.  Δόγμα  Μονρόε ].

1824  Ο  Τσάρος    παρουσίασε    το   σχέδιο   τριών   τμημάτων, διαμελισμό   της   Ελλάδας  σε  τρεις  ηγεμονίες,  φόρου  υποτελείς   στο   σουλτάνο.   Οι  Έλληνες   δυσαρεστήθηκαν   και  διαμαρτυρήθηκαν  στην  Αγγλία.  Η  επιφυλακτική  στάση  του  Κάνινγκ   απογοήτευσε   τους   Έλληνες.

1825   Ιδρύονται   τρία   κόμματα  ( Αγγλικό,  Γαλλικό,  Ρωσικό ) και αρχίζουν  διαβουλεύσεις  για  εκλογή  βασιλιά. Αυτές  οι  κινήσεις   εξυπηρετούσαν   μόνο   ξένα  συμφέροντα.  Παρ΄ όλον ότι  ο  Κάνιγκ  παρέμενε  επιφυλακτικός  οι   Έλληνες   στήριζαν τις  ελπίδες  τους  στην Αγγλία.  Επειδή η  επανάσταση  περνούσε  κρίση,  υπέγραψαν  έγγραφο  γνωστό   ως   “ πράξη   υποτέλειας ”.  Ο  Κάνιγκ  παρέλαβε  την  αίτηση,  αλλά  εξακολουθούσε  να  δηλώνει  ότι  δεν  μπορούσε  να  παραβιάσει  την  ουδετερότητα.   Όμως   ενθαρρυμένος   από   την   πράξη  αυτή,  θέλοντας    να   προλάβει   ενέργειες   άλλων   άρχισε  διαβουλεύσεις.  Κατ’αρχάς  ήθελε  να  απομακρύνει  τον   τσάρο   Αλέξανδρο  από  την  επιρροή  του  Μέττερνιχ   και  να  προλάβει  τον  ρωσοτουρκικό    πόλεμο.  Όμως,  το  Νοέμβριο   πέθανε  ξαφνικά   ο  Αλέξανδρος.  Τον  διαδέχτηκε  ο  Νικόλαος  Α’  παραγκωνίζοντας  τον  νόμιμο  διάδοχο   Κωνσταντίνο.   Ο  Νικόλαος   ήταν  πιο  αποφασιστικός   από   τον   Αλέξανδρο.   Δέχτηκε   τις  αγγλικές   προτάσεις   για   το   ελληνικό   ζήτημα  και  άρχισαν οι  συνομιλίες.

1826  Τον  Απρίλιο  υπογράφηκε  στην  Πετρούπολη  πρωτόκολλο  με  το  οποίο  η  Ελλάδα  αναγνωριζόταν ως  αυτόνομο  τμήμα  της  οθωμανικής  Αυτοκρατορίας   με   ντόπιους   αιρετούς άρχοντες  και  φόρο  υποτέλειας.  Με  το  πρωτόκολλο  εγκαταπόταν  το  σχέδιο   διαμελισμού   της   Ελλάδας,   εξοβελιζόταν  η   Αυστρία   από  τον   κατάλογο    των   ενδιαφερομένων   για το   ελληνικό  ζήτημα,  αποτρεπόταν  ο   πόλεμος.   Στην  ουσία καταλυόταν  η  Ιερή  Συμμαχία.        

1827  6 – 7  Ιουλίου  ΣΥΝΘΉΚΗ   ΛΟΝΔΙΝΟΥ.   Ο  Κάνινγκ   είναι πια  κυρίαρχος  στην  πολιτική  σκηνή   της   Ευρώπης.  Έρχεται σε  επαφές  και  με  τους  Γάλλους.   Η   Αυστρία   συνεχίζει   να δηλώνει  την υποστήριξή  της  στον  σουλτάνο.   Ο  υπουργός εξωτερικών  της  Τουρκίας  Ρεΐς  εφέντι   Μεχμέτ  Περτέφ   απέρριψε το  πρωτόκολλο  γνωρίζοντας  τις  επιτυχίες  του  Ιμπραήμ πασά,  που  θριάμβευε   στην   Πελοπόννησο.   Οι   τρεις   Δυνάμεις  Ρωσία,   Αγγλία,   Γαλλία   υπέγραψαν  συνθήκη  στο  Λονδίνο.   Απαιτούσαν   από   Έλληνες   και  Τούρκους   να  κάνουν ανακωχή  και  να  αρχίσουν  διαπραγματεύσεις   στην  Κωνσταντινούπολη.  Η  Ελλάδα  θα  αποκτούσε  αυτονομία,   αλλά  θα ήταν  φόρου   υποτελής.   Σημαντικό   μέρος   της  συνθήκης  ήταν   το   συμπληρωματικό   άρθρο    που  καθόριζε   τα   μέσα  εξαναγκασμού   ιδιαίτερα   της  Τουρκίας,   σε  περίπτωση  μη συμμόρφωσης  με  τους  όρους  της  συνθήκης.  Έδιναν  διορία  ένα  μήνα.   Δόθηκαν  οδηγίες  στους  ναυάρχους [ Κόδριγκ τον  Αγγλίας,   Δεριγνύ  Γαλλίας,  Χέυντεν  Ρωσίας ]. Ο  τουρκοαιγυπτιακός   στόλος   ναυλοχούσε  στο   Ναυαρίνο.   Η  αφορμή  δόθηκε  από   την   αιγυπτιακή   πλευρά  και  ακολούθησε η   ναυμαχία.  Οι  στόλοι  των   Δυνάμεων   κατέστρεψαν  τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο.[ Οι  Έλληνες  πανηγύρισαν,  ο  σούλτάνος  έγινε  θηρίο  και  ξέσπασε   σε   κάποιους  Ευρωπαίους της  Κωνσταντινούπολης.   Η κυβέρνηση   Ουέλλιγκτον   δυσαρεστήθηκε  και  επιτίμησε  τον  Κόδριγκτον,  γιατί  δεν  ήθελε να  πλήξει  τόσο  πολύ  την  Τουρκία ].

         Η  Γ΄ Εθνοσυνέλευση  στην  Τροιζήνα  εξέλεξε  τον  Καποδίστρια  ως  Κυβερνήτη  της  Ελλάδας.

1828   Ο  Κυβερνήτης  άρχισε  αμέσως  ενέργειες  και  έστελνε Υπομνήματα.  Ήταν  διατεθειμένος   να   αποδεχτεί,   προς   το παρόν,  αυτονομία  και  να  επιδιώξει  όσο  το  δυνατόν  ευρύτερα  σύνορα.  Θα  διεκδικούσε  ανεξαρτησία  στο  μέλλον.

         9  Αυγούστου  Συνθήκη  Αλεξάνδρειας  για  απελευθέρωση  αιχμαλώτων  και  αποχώρηση  του  Ιμπραήμ  από  την  Πελοπόννησο.

         23  Σεπτεμβρίου  ο  Κυβερνήτης  με   υπόμνημα   προτείνει  αναπροσαρμογή  των  όρων  της  Συνθήκης  Λονδίνου.

         16  Νοεμβρίου.   Νέο  πρωτόκολλο  Λονδίνου.   Η  Ελλάδα αυτόνομη   και   υποτελής.  Περιελάμβανε  Πελοπόννησο και  Κυκλάδες.  [ Οι  Άγγλοι   δεν   ήθελαν  να  συνορεύει  το νέο  κράτος   με  τα  Επτάνησα,   που  βρίσκονταν   υπό   Αγγλική κυριαρχία ].

1829   22  Μαΐου.  Πρωτόκολλο  Λονδίνου.  Αυτονομία,  φόρου υποτέλεια,  αποζημίωση    1,5   εκατομμύρια   γρόσια,  σύνορα Αμβρακικού – Παγασητικού  πλην  Κρήτης.

          14   Σεπτεμβρίου   τα    ρωσικά    στρατεύματα    προελαύνουν  και  κατευθύνονται  προς  Κωνσταντινούπολη.  Ο  σουλτάνος  αναγκάζεται  να  υπογράψει  τη  Συνθήκη  Αδριανούπολης

Με  το  άρθρο  10  αναγνώρισε  τη  Συνθήκη  του Ιουλίου  1827 και  το  πρωτόκολλο  του  Μαρτίου  1829.

1830  Νέο  πρωτόκολλο στο  Λονδίνο.  Η  Ελλάδα  ανεξάρτητη, συνοριακή  γραμμή  Αχελώου – Σπερχειού.   Περιλαμβάνονται Εύβοια,  Σποράδες,  Κυκλάδες. [ Ο Λεοπόλδος  Σαξ  Κόμπουργκ είχε  προταθεί  να  αναλάβει  το   θρόνο,   αλλά   παραιτήθηκε, διότι  έκρινε  ότι  τα  σύνορα  ήταν  ασφυκτικά.  Μάιος ]

1831   Πρωτόκολλο  Λονδίνου.  Οι  Δυνάμεις  αναγνωρίζουν  ότι  να  σύνορα  είναι  στενά  και  προτείνουν  στην  Τουρκία  να αποδεχτεί  τη  γραμμή  Βόλου – Άρτας.

1832   Διάσκεψη   στο   Λονδίνο.   Προτείνεται    ο   Όθων   της Βαυαρίας  ως  ηγεμόνας  της  Ελλάδας.

          11  Μαΐου  Συνθήκη  Λονδίνου.  Η  Ελλάδα  ανεξάρτητη, μοναρχική  υπό  την  εξουσία  του  Όθωνα,  με  εγγύηση  των Τριών  Δυνάμεων ( Αγγλίας,  Γαλλίας,  Ρωσίας ).

         9  Ιουλίου  Συνθήκη  της  Κωνσταντινούπολης  ( Καλεντέρ Κιόσκ ). Συζητήθηκαν  τα  σύνορα,  η  αποζημίωση  της  Τουρκίας   και  η   εκκένωση   των   ελευθέρων   περιοχών   από   τους Τούρκους. 

         30   Αυγούστου  Πρωτόκολλο  Λονδίνου.   Προκρίνεται  η γραμμή  Αμβρακικού – Παγασητικού.  Απορρίπτονται  αιτήματα  Κρήτης  και  Σάμου  για  ένωση  με  την  Ελλάδα.

        26  Δεκεμβρίου  η  Πύλη  αποδέχεται  όλες  τις  ρυθμίσεις για  την  Ελλάδα,  σύνορα  Αμβρακικού – Παγασητικού   και  εκλογή  του  Όθωνα  ως  Βασιλιά  της  Ελλάδας.    

        Η  θυσία  του  Αθανασίου  διάκου,   του  Καραϊσκάκη,  του Μπότσαρη,  του  Παπαφλέσσα  και   όλων   των   ανωνύμων  αγωνιστών,  το  στρατηγικό  μυαλό   του  Κολοκοτρώνη,  η  φιλοπατρία  του  Μακρυγιάννη  και   του  Δημητρίου  Υψηλάντη,  η ανδρεία   του   Νικηταρά,   οι    επιδέξιοι   διπλωματικοί   χειρισμοί   του   Καποδίστρια,  η  ευγενική   οικονομική   συνδρομή απλών  φιλελλήνων   έφεραν   αποτέλεσμα.    Οι   ευρωπαϊκές 

Δυνάμεις,  για  να  εξυπηρετήσουν  τα  συμφέροντά  τους  στη  Μεσόγειο,  αναμείχτηκαν  στο  ελληνικό  ζήτημα.  Η  συνεχιζόμενη  αδιαλλαξία  του  σουλτάνου  οδήγησε  στην  πλήρη  ανεξαρτησία   ενός   μικρού  τμήματος  της  οθωμανικής  αυτοκρα τορίας. Το  νέο  κράτος  ήταν  μικρό  φτωχό  και  ανίσχυρο,  αλλά  ανεξάρτητο.

                                                        Μέλια

       ΥΓ : Υπερτόνισα  τη  λέξη  μαύρου,  για  να  την  προσέξουν οι  ρατσιστές,  που  μισούν  αλλόφυλους  και  αλλόδοξους   ανθρώπους!

Google NewsΑκολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ