Ισως ο πιο γνωστός πανελλαδικά Λημνιός αγωνιστής του 1821 ήταν ο Τριαντάφυλλος Τζουράς (1793-1847).
Σύμφωνα με την βιβλιογραφία γεννήθηκε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Λήμνο, ενώ δεν διέκοψε ποτέ να έχει δεσμούς με την γενέτειρά του.
Ο Τριαντάφυλλος Ι. Τζουράς (Λήμνος 1793 – Αθήνα 1847) υπήρξε σημαντικός αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες (άλωση Τριπολιτσάς, Δερβενάκια, εκστρατεία Ολύμπου, Νιόκαστρο, πολιορκία Ακρόπολης, μάχη Μαρτίνου) επικεφαλής στρατιωτικού σώματος “μισθωμένου εξ ιδίων”, τραυματίστηκε έξι φορές και για τη δράση του πρασημοφορήθηκε με τον αργυρό σταυρό και χρίστηκε “Ιππότης του χρυσού σταυρού του Τάγματος του Σωτήρος”, μια από τις μεγαλύτερες τιμητικές διακρίσεις για Έλληνα αξιωματικό. Μετά την απελευθέρωση υπηρέτησε ως πεντακοσίαρχος στον ελληνικό στρατό στην περιοχή της Φθιώτιδας έως το θάνατό του. Ο Νικόλαος Σπηλιάδης στα απομνημονεύματά του τον περιγράφει ως εξής: “Ήτο ανδρείος, αγχίνους και καθ’ όλα Έλλην”. Στο Αρχείο Αγωνιστών του 21 έχει καταγραφεί με Α.Μ. 133.
Τον βρίσκουμε να ονοματίζεται σε πολλές μάχες δίπλα σε Ήρωες της Εποχής ενώ φέρεται να είναι και ο συντάκτης μιας επιστολής Μαΐο του 1845, που σώζεται στα αρχεία της Ακαδημίας Αθηνών με την οποίαπληροφορεί τον Ιωάννη Κωλέττη για τα μέτρα που έλαβε λόγω της είδησης περί επικείμενης τουρκικής επίθεσης στα σύνορα της χώρας και εικάζει ότι η επίθεση θα ξεκινήσει από την Αμαλιούπολη και τη Λαμία.
Επίσης τον συναντάμε στις περιγραφές του Μακρυγιάννη όταν αναφέρεται στην εικόνα : Πολιορκία Αθηνών κατά το 1827.
«εικόνα εικοστή: Πολιορκία Αθηνών κατά το 1827.
- Πολιορκία των Αθηνών και της Ακροπόλεως και πόλεμοι καθημερινώς έως ένα χρόνο οπού έπεσεν η Ακρόπολις, οπού την επολιόρκει ο Κιουτάγιας με όλας του τας δυνάμεις.2. Ακρόπολις οπού την βαστούσαν οι Έλληνες και οι φιλέλληνες με το τακτικόν.3. Τα χαρακώματα και κοφίνια, οπού μας επολ’εμουν οι Τούρκοι με τα λιανοτούφεκα και τους πολεμούσαμεν και ημείς.4. Τα κανόνια οπού είχον οι Τούρκοι ομού και μπόμπες και γρανέτες από την Αγιαμαρίνα και Σέντζος έως εις τας Κολώνας του Ολυμπίου Διός. Και μας επολέμουν νύκτα και ημέραν, το ίδιον και ημείς.5. Όσοι οπλαρχηγοί, αξιωματικοί και Έλληνες, κυριεύσαντες την χώραν οπού κλεισθήκαμεν μέσα έως 800 άνθρωποι. Αι κεφαλαί Γκούρας, Ευμορφόπουλος, Κατζικογιανναίοι, Φωκαίοι, Παππακώστας, Νταβαραίοι, Λίτζας, Κώστας Λαγουμιτζής, Συμεών Ζαχαρίτζας, Νερούτζος, Καψορράχης, Δανίλης, Δημογέροντες ν. Ζαχαρίτζας, Στ. Βλαχος, Ν. Καρώρης, Σουρμελής και άλλοι πολλοί οικοκυραίοι και στρατιωτικοί και ο Μακρυγιάννης.
6. Οι Αθηναίοι και έν μέρος του Γκούρα εφύλαγον απ’ έξω και οι Νταβαραίοι από την πρώτην πόρταν του κάστρου έως το Λιοντάρι.
7. Εις την σπηλαίαν εφύλαγαν ο Ευμορφόπουλος και ο Παππά Κώστας.
8. Εις το Πορτάκι εφύλαγεν ο Καψορράχης με Αθηναίους.
9. Από μέσα εις το Σαρπετζέ Σ. Ζαχαρίτζας με τους Αθηναίους και ο Στάθη Κατζικογιάννης και το σώμα του Λαγουμιτζή.
10. Απ’ έξω από τον Σερπετζέ ο Μακρυγιάννης με το σώμα του και επληγώθη έμπροσθεν εις τον λαιμόν και εις το κεφάλι (επειδή εις την ιδίαν θέσιν ήτον τα λαγούμια των Ελλήνων και των Τούρκων.
11. Η θέσις του Γκούρα, οπού και εσκοτώθη.
12. Εμβήκεν δεύτερον μιντάντ Έλληνικόν ο Ν. Γκριζιώτης, ο Μαμούρης, ο Μητρολέκκας, Τριαντάφυλλος Τζουράς, Τόλιας και Ντεληγιώργης έως 200 άνθρωποι.
13. Απεφάσισαν οι πολιορκημένοι πληρεξούσιόν τους τον Μακρυγιάννην να εύγη να υπάγη εις την Διοίκησιν να είπη την έλλειψιν και την κακήν κατάστασιν του φρουρίου, και εβγήκεν με πέντε ιππείς.
14. Και ομιλώντας όλα εις την Διοίκησιν ο αυτό Μακρυγιάννης, προθύμως η Διοίκησις διέταξε τον Φαβιέ με το τακτικόν του και φιλέλληνας, φέροντες επάνω τους πολεμοφόδια και άλλ’ αναγκαία και εμπήκαν παλληκαρίσια και με την συδρομήν των μέσα. Οδηγούμενος δε ο Μακρυγιάννης από τους μέσα δια να πιασθή και ο Φαληρεύς, εδιέταξεν η Διοίκησις και επιάσθη.
Εις την πολιορκίαν ταύτην, επειδή το φρούριον είναι λιθαρότοπος, εξ αιτίας των κανονιών και βόμπων εσκοτώθησαν και λαβώθηκαν αρκετοί Έλληνες, από δε τους εχθρούς, κατά την πληροφορίαν οπού έχομεν από Αλβανούς του ιδίου σώματος, έως 8000.»
Ο Τριαντάφυλλος Τζουράς απεβίωσε το Νοέμβριο του 1847 στην Αθήνα. Ήταν 54 ετών. Μετά το θάνατό του, η οικογένειά του διεκδίκησε καθυστερούμενους μισθούς από τα χρόνια του Καποδίστρια 1.872 φοίνικες και σύνταξη. Το 1853 έλαβε μηνιαία σύνταξη 60 δρχ. ως χήρα Συνταγματάρχη Οροφυλακής.
Πηγές: scholeio.blogspot.com, el.wikipedia.org,.academyofathens.gr, politeianet.gr
Ειδήσεις Σήμερα:
Ακολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
