Πριν ακόμα φθάσω στην Λήμνο είχα ακούσει πολλά εγκωμιαστικά σχόλια για την Παναγία την Κακαβιώτισσα. Όχι μόνο για το τοπίο αλλά και για το ίδιο το εκκλησάκι που έχει την ιδιαιτερότητα να είναι η μοναδική ασκεπής εκκλησία στον κόσμο. Όταν στην συνέχεια έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα φωτογραφίες και πληροφορίες γι’ αυτό το συγκλονιστικό ξωκκλήσι ομολογώ πως ανυπομονούσα όσο τίποτα άλλο να βρεθώ εκεί.

Και δεν απογοητεύτηκα. Ομολογώ πως όσα είχα ακούσει και δει σε φωτογραφίες δεν περιέγραφαν ούτε στο ελάχιστο αυτό που στην πραγματικότητα βλέπεις. Όλη η εμπειρία είναι μοναδική και πραγματικά σου λέω πως αν βρεθείς στην Λήμνο και δεν επισκεφθείς την Παναγία την Κακαβιώτισσα, τότε έχεις χάσει το σημαντικότερο από τα αξιοθέατα του νησιού.

Η Παναγία η Κακαβιώτισσα πήρε το όνομα της από το βουνό Κάκαβος στο οποίο βρίσκεται και είναι από τα παλαιότερα μετόχια του Αγίου Όρους. Είναι χτισμένη στην εσοχή ενός τεράστιου βράχου, κάτι σαν μεγάλη σπηλιά, και έχει για σκεπή τον ίδιο τον βράχο.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΚΑΒΙΩΤΙΣΣΑ

Αρχικά θέλω να σου τονίσω σε υπερθετικό βαθμό να ΜΗΝ χρησιμοποιήσεις το google map για να σε οδηγήσει! Γιατί αν το κάνεις θα βρεθείς όπως εγώ να οδηγάς σε έναν κατσικόδρομο στην “μέση του πουθενά”, να διασχίζεις για ώρα βουνά και λαγκάδια (κυριολεκτικά) και να αναρωτιέσαι πού στο καλό βρίσκεσαι.

Και τέλος, έχοντας μπροστά σου αδιέξοδο και στο πλάι την απότομη και κάθετη πλαγιά ενός βουνού, θα ακούσεις την κυρία του gps να σου ανακοινώνει θριαμβευτικά: “φτάσατε στον προορισμό σας”!! Ευτυχώς που βρέθηκε σε εκείνο το σημείο ένας ντόπιος ο οποίος είχε έρθει να ποτίσει το χωράφι του.

Εκείνος μας εξήγησε πως βρισκόμασταν στο πίσω μέρος του βουνού όπου ήταν η Παναγία η Κακαβιώτισσα και πως καθημερινά έφτανε κόσμος ως εκεί οδηγημένος λανθασμένα από το gps. Οπότε ξέχνα αυτήν την φορά την τεχνολογία και ακολούθησε τον πατροπαράδοτο τρόπο. Στην ανάγκη ρώτα και κάποιον που θα βρεις στον δρόμο σου.

Για να πας λοιπόν στην Παναγία την Κακαβιώτισσα θα ακολουθήσεις από την Μύρινα την κεντρική έξοδο της πόλης προς το Πλατύ. Μόλις φθάσεις στον κόμβο του περιφερειακού δρόμου θα στρίψεις αριστερά και μετά από ένα χιλιόμετρο δεξιά στον χωματόδρομο (υπάρχει ταμπέλα).

Ο χωματόδρομος είναι σε καλή κατάσταση και διαρκεί για περίπου 2,5 χιλιόμετρα. Στο τέλος του θα φτάσεις σε ένα πλάτωμα όπου θα παρκάρεις το αυτοκίνητο και από εκεί είναι που ξεκινά και το μονοπάτι που οδηγεί στην Παναγία την Κακαβιώτισσα.

Θυμήσου πως αν κατευθύνεσαι στην Κακαβιώτισσα από την πλευρά του Κοντιά δεν πρέπει να στρίψεις στην ταμπέλα που θα δεις στην μάντρα των ενοικιαζόμενων στον Εβγάτη γιατί είναι η λάθος διαδρομή που λέγαμε στην αρχή.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΚΑΒΙΩΤΙΣΣΑ

Η διαδρομή, από τον χώρο που σταθμεύουν τα αυτοκίνητα μέχρι το εκκλησάκι, είναι περίπου 30 λεπτά περπάτημα (ανάλογα και το πόσο αργά ή γρήγορα περπατά κανείς) και στην αρχή ανεβαίνεις αρκετά σκαλοπάτια που θεωρώ πως είναι και το πιο κουραστικό της κομμάτι. Παρ’ όλα αυτά μην φανταστείς πως θα κάνεις κάποια εξτρίμ αναρρίχηση γιατί στην συνέχεια το έδαφος γίνεται επίπεδο και το περπάτημα ξεκούραστο.

Διασχίζοντας το οροπέδιο θα σε μαγέψει η θέα του βουνού τριγύρω αλλά και της θάλασσας που φαίνεται στο βάθος. Οι μυρωδιές από το θυμάρι και τα άλλα βότανα θα σε ακολουθούν σε όλη την διαδρομή. Στα μισά περίπου θα συναντήσεις ένα κιόσκι όπου μπορείς να σταματήσεις για να ξεκουραστείς. Φτάνοντας κάτω από τον βράχο που βρίσκεται το εκκλησάκι θα χρειαστεί να ανέβεις πάλι κάποια σκαλοπάτια αλλά θα έχεις πια φθάσει στον προορισμό σου.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΚΑΒΙΩΤΙΣΣΑΣ

Ήταν περίπου το 1305 όταν μοναχοί κατέφυγαν εδώ από τον Άγιο Ευστράτιο για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των Τούρκων. Οι μοναχοί ασκήτευαν στις διάφορες σπηλιές που βρίσκονται στην περιοχή και έχτισαν παράλληλα αυτό το μικρό εκκλησάκι για να λειτουργούνται. Τότε ήταν που η Παναγία η Κακαβιώτισσα έγινε μετόχι του Αγίου Όρους και περιήλθε στην ιδιοκτησία της Μονής της Αγίας Λαύρας.

Στην πάροδο των χρόνων όμως έπαψαν να έρχονται καινούργιοι ασκητές. Έτσι, όταν πέθαναν και οι γεροντότεροι, απέμεινε μόνο ένας μοναχός ο οποίος αποφάσισε κι εκείνος να επιστρέψει στο Άγιο Όρος. Βρήκε λοιπόν έναν βοσκό από την οικογένεια Μουμτζή ο οποίος είχε την στάνη του σε εκείνη την περιοχή και του παρέδωσε την εικόνα το Ρόδον το Αμάραντον. Παράλληλα του ζήτησε να ανεβάζουν την εικόνα κάθε Λαμπροτρίτη στο εκκλησάκι και να την γιορτάζουν. Η παράδοση λέει πως αμέσως μετά ο καλόγερος μπήκε στην θάλασσα, άνοιξε το ράσο του που έγινε βάρκα και έφυγε για το Άγιο Όρος.

ΠΗΓΗ: lovefortravel.gr

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here