Σχόλιο αναγνώστη: Ας ανοίξουμε τα μυαλά μας όλοι, δεν είναι η Λήμνος ένα μέρος που μπορεί να “διαλέγει” τουρίστες.

Το παρακάτω κείμενο ανήκει σε αναγνώστη, ο οποίος σχολίασε σε άρθρο του LimnosReport

Διαβάστε το:

Από που να αρχίσω τώρα…

Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι το παράδειγμα-σύγκριση με τη Σκιάθο είναι απλά ατυχές.

 Ο κόσμος νομίζει καλώς ή κακώς ότι τα πάντα είναι θέμα τιμής διανυκτέρευσης και εισιτηρίων και άρα πρέπει να συγκρίνουμε τις τιμές της Λήμνου με τις τιμές π.χ της Σκιάθου.

Έχετε πάει ποτέ στη Σκιάθο?

Η πλειοψηφία των κατοίκων της Λήμνου ΔΕΝ θέλουν τουρίστες όπως αυτούς της Σκιάθου.

Μιλάμε για ένα νησί που έχει πολλά κλαμπ και μπαράκια. Άρα οι τουρίστες είναι κατά βάση νέοι, ηλικίας συνήθως αρκετά κάτω των 50 ετών.

 Υπάρχει ποτέ πιθανότητα να γίνουν τόσα μπαρ στη Λήμνο και ειδικά στη Μύρινα?

 Εδώ 3-4 μαγαζιά υπάρχουν και κάθε χρόνο τους ταράζουν στις καταγγελίες!

Τι νομίζετε, με την Πολιόχνη, την Ηφαιστεία, τις αμμοθίνες και την κακαβιώτισσα θα προσελκύσεις κόσμο στο νησί?

Όσοι το πιστεύουν είναι 40 χρόνια πίσω!

Διακοπές κάνει ο άλλος, θέλει να πιεί και το ποτάκι του, να φλερτάρει και τέλος πάντων να είναι πιο χαλαρός! Επίσης, για όσους δεν το γνωρίζουν, στη Σκιάθο υπάρχει δημοτική συγκοινωνία. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν λεωφορεία (όχι 1-2) που φεύγουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το λιμάνι και κάνουν το γύρο του νησιού κάνοντας στάσεις σε παραλίες κλπ με ελάχιστο κόστος για τον τουρίστα.

Στη Λήμνο, αν πεις κάτι τέτοιο θα βγάλουν σπυριά οι ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων οχημάτων και οι οδηγοί ταξί!

«Πάνε να μας καταστρέψουν, πως θα ζήσουμε εμείς» κλπ θα είναι λίγα από τα ωραία που θα ακουστούν..

Το συμπέρασμα είναι ότι στη Λήμνο, χωρίς αυτοκίνητο, είσαι “εγκλωβισμένος” στη Μύρινα και δεν μπορείς να πας πουθενά.

Είτε θα πρέπει να φέρει κάνεις το δικό του αυτοκίνητο που σημαίνει επιπλέον 100-150€ για εισιτήρια, ανάλογα από που έρχεται, είτε θα πρέπει να νοικιάσει αυτοκίνητο στη Λήμνο.

Αυτό σημαίνει ότι το κόστος για ένα τουρίστα εκτοξεύεται αυτόματα. Πόσοι νομίζετε ότι μπορούν να νοικιάσουν για 30€ την ημέρα, έχοντας υποψιν και τα έξοδα διανυκτέρευσης? (η τιμή αυτή είναι στην καλύτερη περίπτωση και φυσικά “off season”)

Ακούω συχνά για μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και ότι πρέπει να γίνουν 1-2 σοβαρές επενδύσεις. Σύμφωνοι.. Αυτά τα ξενοδοχεία όμως, είναι τα λεγόμενα “all inclusive”, σε ελεύθερη μετάφραση ο πελάτης έχει τα πάντα, ΤΑ ΠΆΝΤΑ όμως μέσα στο ξενοδοχείο του.

Δεν χρειάζεται να βγει στην πόλη γιατί μέσα στο ξενοδοχείο έχει το ποτό του, το φαγητό του, την παραλία-πισίνα του, το γυμναστήριο του, το μασάζ του, χώρους και τρόπους για να απασχολούνται τα παιδιά και άλλα πόσα πράγματα τα οποία φυσικά είναι προπληρωμένα και συνήθως συμπεριλαμβάνονται στην τιμή διανυκτέρευσης.

Είναι κοινό μυστικό ότι στη Λήμνο έρχονται αρκετοί κατασκηνωτές και κρύβονται λες και είναι κλέφτες. Πόσο δύσκολο είναι να οριστεί από τους αρμόδιους φορείς ΕΝΑΣ χώρος κατασκήνωσης με τιμή ενοικίασης 2-3€ την ημέρα ανά σκηνή?  Χημικές τουαλέτες, ρεύμα (για ασήμαντες καταναλώσεις, απλά για φόρτιση κινητών, laptop κλπ) και νερό χρειάζεται, τίποτα άλλο! (Το νερό μπορεί να είναι ελεγχόμενης διαθεσιμότητας και να μη γινεται αλόγιστη σπάταλη. Λούλη σε πρόλαβα…)

Όλοι αυτοί κάπου τρώνε, κάπου πίνουν, από κάπου ανεφοδιάζονται τέλος πάντων βρε αδερφέ!

Ας ανοίξουμε τα μυαλά μας όλοι, δεν είναι η Λήμνος (όχι ακόμη τουλάχιστον) ένα μέρος που μπορεί να “διαλέγει” τουρίστες.

Ο κανόνας μας θα έπρεπε να είναι “όλοι ευπρόσδεκτοι” αλλά όχι μόνο στα λόγια.

Ακούω τον κάθε άσχετο να λέει ότι “οι οικογένειες είναι που αφήνουν τα λεφτά γιατί θα πάρει ο μπαμπάς και η μαμά κάτι, θα πάρουν και τα παιδιά το παγωτάκι τους.”

Προσωπική μου άποψη, και όχι μόνο, είναι ότι οι οικογένειες είναι πιο μετρημένες στα έξοδα τους και είναι λογικό.

Ας συγκρίνουμε για παράδειγμα μια οικογένεια 4 ατόμων, με μια παρέα 4 ατόμων.

Πόσα χρήματα θα αφήσει μια οικογένεια πχ σε ένα ουζερί-ταβέρνα και πόσα μια παρέα?

 Η οικογένεια έχει ένα πολύ συγκεκριμένο και περιορισμένο μπατζετ διότι αυτό το μπατζετ προέρχεται συνήθως από μια πηγή εσόδων (από ένα “ταμείο”, από μια τσέπη να το πω πιο λαϊκά),  ενώ η παρέα έχει 4 διαφορετικά “ταμεία”.

Μια χαρά είναι και οι οικογένειες, ευπρόσδεκτες είναι, αλλά εξίσου ευπρόσδεκτοι θα έπρεπε να είναι και οι υπόλοιποι. Για αυτούς που ανησυχούν, μην αγχώνεστε, δεν θα γίνουμε Μύκονος ποτέ! (ευτυχώς)

Ας καθίσουμε αναπαυτικά στους καναπέδες μας και ας απολαύσουμε τους Βούλγαρους, Πολωνούς, Σλοβένους, Ρουμάνους, Τσέχους να επενδύουν στο νησί, γιατί βλέπουν κάτι που εμείς δεν το βλέπουμε, να βγάζουν κέρδος, και αυτό το κέρδος να φεύγει στις αντίστοιχες χώρες!

Σαν επίλογο, θα πω έναν απλό πράγμα και ευελπιστώ να γίνει τροφή για σκέψη σε όλους.

Σκεφτείτε σαν τουρίστες και όχι ως κερδοσκόποι-ιδιοκτήτες!

 Παραδείγματα: Θα έδινα ποτέ 20€ σε ταξί για 15χλμ? Θα έδινα 2.70€ για μια πίτα με γύρο? (αν είναι δυνατόν δηλαδή).

Θα έδινα ποτέ 50€ για ένα στούντιο που βρίσκεται στο υπόγειο του ιδιοκτήτη του ακινήτου και δεν έχει ούτε τα βασικά?

 Και αν ναι πόσο συχνά θα τα έδινα?

Θα βρείτε μόνοι σας τις απαντήσεις αν ο καθένας κάνει αυτές τις ερωτήσεις στον εαυτο του.

Με αγάπη, Τάσος

Kαταχώρηση Νατάσα Ταραράκη