Τα ελκυστικά χωριά της Λήμνου είναι από τα κύρια αξιοθέατα και θέλγητρα του νησιού. Διατηρούν το παραδοσιακό χρώμα και ατμόσφαιρα. Τα περισσότερα χωριά είναι γεμάτα παραδοσιακά σπίτια με κεραμοσκεπές και χρωματιστούς ή λευκούς τοίχους. Στη Λήμνο υπάρχει ευρύ φάσμα χωριών και μερικά απ’αυτά έχουν γίνει τουριστικά και προσφέρουν όλες τις υπηρεσίες που μπορεί να χρειαστείτε κατά την διάρκεια των διακοπών σας. Μπορεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να είναι συγκεντρωμένο στην πρωτεύουσα του νησιού, ωστόσο, θα προτείναμε στον επισκέπτη να μην αρκεστεί μόνο στην  Μύρινα και να κάνει μια περιήγηση σε όλα τα χωριά του νησιού, στα οποία θα ανακαλύψει τοπία εξωτικής ομορφιάς και μνημεία αρχαίου πολιτισμού, που θα ήταν άγνωστα γι’ αυτόν αν έμενε μόνο στην πόλη.

ΜΟΥΔΡΟΣ

Ο Μούδρος βρίσκεται στην ανατολική Λήμνο και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Λήμνου και το δεύτερο λιμάνι. Βρίσκεται 27 χλμ ανατολικά της Μύρινας. Ο Μούδρος είναι από τα μεγαλύτερα και ασφαλέστερα φυσικα λιμάνια της Mεσογείου, με πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά ιστορικά γεγονότα, όπως η εκστρατεία της Kαλλίπολης. Λίγο πριν μπεις στο χωριό, αντικρίζεις μέσα στον κόλπο μια μικρή νησίδα, το Κουκονήσι, που ενώνεται με τη στεριά με μια στενή λωρίδα γης. Εκεί, τα τελευταία 20 χρόνια, η αρχαιολογική σκαπάνη, ανέδειξε έναν οικισμό από την εποχή του Χαλκού με ευρήματα μυκηναϊκής προέλευσης. Στην περιοχή ανάμεσα στο Μούδρο και στο Ρουσσοπούλι εκτεταμένα έργα οχυρωματικών έργων και τειχισμάτων βρίσκονται στο λόφο μεταξύ των δύο χωριών, όπου μαρτυρίες τοποθετούν τον πρώτο οικισμό του Μούδρου. Το κάστρο του Μούδρου ήταν ένα από τα πιο ισχυρά της Λήμνου, μαζί με αυτά της Μύρινας και του Κότσινα. Υπέστη κατά περιόδους μεγάλες ζημιές από επιθέσεις, όμως αναφέρεται ότι βρισκόταν σε καλή κατάσταση μέχρι και το 1620. Σήμερα δυστυχώς ότι έχει απομείνει από το κάστρο του Μούδρου, είναι ελάχιστα ίχνη των τειχών. Η πρόσβαση στην περιοχή του κάστρου είναι δυνατή από αγροτικό δρόμο μέχρι τη θέση «Μενάλπη» και στη συνέχεια με μονοπάτι μέχρι την κορυφή. Στο κτήριο του πρώην Δημαρχείου, στεγάζεται έκθεση με ευρήματα από το Απολιθωμένο Δάσος. Ο επισκέπτης του Μούδρου ξεχωρίζει από μακριά την Ευαγγελίστρια, τον περίφημο ναό του οικισμού, χτισμένο το 1903, με το σπουδαίο ξύλινο τέμπλο. Στα νοτιοδυτικά της κωμόπολης υπάρχουν δυο πεντακάθαρες αμμουδερές παραλίες με πανέμορφους σχηματισμούς βράχων, το Φαναράκι και η Χαβούλη. Συγκινητική είναι η επίσκεψη στο Συμμαχικό νεκροταφείο, όπου είναι θαμμένοι οι πεσόντες από τη μάχη της Καλλίπολης. Στο γραφικό λιμάνι του Μούδρου, με την ξεχωριστή ατμόσφαιρα, φιλοξενούνται βαρκούλες, ψαροκάικα, κότερα και μικρά ιστιοφόρα. Επίσης είναι ιδανικό για χαλαρές βόλτες και καφέ, φαγητό ή ποτό στις καφετέριες και στις παραδοσιακές ταβέρνες που βρίσκονται δίπλα στη θάλασσα.

ΝΕΑ ΚΟΥΤΑΛΗ

Η περιοχή Νέας Κούταλης, βρίσκεται στη νότια Λήμνο,περίπου 20 χλμ. από τη Μύρινα. Από τα πιο πρόσφατα, χτισμένα χωριά της Λήμνου, η Νέα Κούταλη κτίστηκε μόλις το 1926 στη θέση Αγία Μαρίνα, στη μεσημβρινή πλαγιά του λόφου Στρομπόλιθος, αμφιθεατρικά με τρόπο ώστε να «βλέπει» τον κόλπο του Μούδρου. Οι κάτοικοί είναι πρόσφυγες από την Κούταλη της Προποντίδας. Εκτείνεται από το μικρό πευκοδάσος της Αγίας Τριάδας που φύτεψαν οι πρόσφυγες μέχρι το γραφικό πετρόκτιστο λιμανάκι με τις ψαρόβαρκες. και καΐκια. Από όλα τα χωριά της Λήμνου, η Νέα Κούταλη ξεχωρίζει για τα μεγάλα ωραία σπίτια, καλή ρυμοτομία και όμορφο πευκοδάσος. Βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα. Η Νέα Κούταλη έχει πλούσια παράδοση στη σπογγαλιεία. Η περιοχή είναι παγκοσμίως γνωστή από τον διάσημο παλαιστή και αρσιβαρίστα Παναγή Κουταλιανό.  Σε μικρή σχετικά απόσταση από το λιμάνι της Ν. Κούταλης, υπάρχει ένα νησάκι πάνω στο οποίο είναι χτισμένο το εκκλησάκι του Άη-Νικόλα. Στην πλατεία του χωριού βρίσκονταιτο Μουσείο Ναυτικής Παράδοσης και Σπογγαλιείας όπου εκτίθεται η παράδοση του χωριού, το άγαλμα του Παναή του Κουταλιανού  και ο Ναός της Παναγίας της Φανερωμένης με την ομώνυμη εικόνα που μετέφεραν οι κάτοικοι από την παλιά πατρίδα τους.

ΑΤΣΙΚΗ

Στο  κέντρο του νησιού και 22 χλμ. από τη Μύρινα, προς το αεροδρόμιο, βρίσκεται ένα από τα πιο αρχαία και πλούσια χωριά της Λήμνου, η Ατσική. Το χωριό πρωτοαναφέρεται το 1284 σε έγγραφο της μονής της Αγ. Λαύρας. Το όνομα του χωριού αποδίδεται σε παραλλαγή της αρχαίας ονομασίας Αττική, όμως χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση. Το όμορφο αυτό κεφαλοχώρι, έχει το μεγαλύτερο καμπαναριό του νησιού, στην εκκλησία του Άη Γιώργη. Η ευρύτερη περιοχή της Ατσικής είναι κυρίως πεδινή και γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα παραγωγική. Μερικά από τα καλύτερα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα του νησιού παράγονται εδώ. Η Ατσική είναι ένα από τα λίγα χωριά, που διαθέτει μια αρκετά μεγάλη πλατεία, όπου θα μπορέσετε να δροσιστείτε, να δοκιμάσετε μεζέδες, ή να πιείτε το καφεδάκι σας στους φιλόξενους καφενέδες. Ανατολικά της Ατσικής βρίσκεται η περιοχή των Φαλακρών με εντυπωσιακά σχήματα βράχων και γραφικούς ορμίσκους. Όμορφη απόδραση αποτελεί η παραλία Αγιαρμόλα.

ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΙ

Το Κοντοπούλι είναι χωριό της ΒΑ Λήμνου και είναι το τέταρτο σε μέγεθος χωριό του νησιού, στο οποίο θα δείτε εντυπωσιακά παλιά κτίρια και ναούς, που διατηρούνται ακόμη και σήμερα. Το χωριό οφείλει το όνομά του στο βυζαντινό γαιοκτήμονα Κοντόπουλο, ο οποίος δώρισε μέρος των κτημάτων του στη μονή Μεγ. Λαύρας, σύμφωνα με τον ιστορικό Κομνηνό Πυρομάγλου, που ερεύνησε σχετικά αρχεία στο Άγιο Όρος. Το 1918, που έγινε κοινότητα, έλαβε το επίσημο όνομα Κοντοπούλιον. Σε άμεση επαφή με τη φύση σας φέρνουν οι 3 υδροβιότοποι (Λίμνη Αλυκή, Ασπρόλιμνη και Χορταρόλιμνη), τους οποίους θα βρείτε πηγαίνοντας ανατολικά, που αποτελούν σημαντικούς βιότοπους για το νησί και όπου μπορείτε να επιδοθείτε στην παρατήρηση πουλιών. Από τα σημαντικότερα μέρη που μπορείτε να θαυμάσετε όσο βρίσκεστε στο Κοντοπούλι, είναι οι σπουδαίοι αρχαιολογικοί χώροι της Ηφαιστείας και του Καβειρίου, που βρίσκονται λίγο έξω απ’ το χωριό. Εκεί βρίσκεται και η μυθική σπηλιά του Φιλοκτήτη.  Μια από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού δε, η Νευτίνα, βρίσκεται κοντά στο χωριό αυτό. Έγινε ευρύτερα γνωστό ως τόπος εξορίας του ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Στο χωριό αυτό, ο εξορισμένος Γιάννης Ρίτσος έγραψε το “Καπνισμένο Τσουκάλι” του. Από αρχιτεκτονικής άποψης, ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο ναός του Αγίου Δημητρίου (1872), ο ναός της Αγίας Αναστασίας στην κεντρική πλατεία με το υπόγειο αγίασμα, η ανακαινισμένη Δημητριάδειος Σχολή (1925) και η λιθόκτιστη κρήνη του 1927, δείγμα λημνιάς λιθογλυπτικής. Στο Κοντοπούλι λειτουργεί παραδοσιακό τσουκαλάδικο και στην όμορφη πλατεία του χωριού υπάρχουν αρκετά μαγαζιά για να επιλέξετε ότι προτιμάτε. Το χωριό διαθέτει ένα δραστήριο σύλλογο νέων που οργανώνει διάφορες καλοκαιρινές εκδηλώσεις στο σχολείο και στην πλατεία του χωριού. Πέτρινα σπίτια, αυλές, ξερικά μποστάνια, εξαιρετική εκκλησία και υπέροχη βουκολική ατμόσφαιρα συνθέτουν ένα ονειρεμένο σύνολο.

ΚΑΣΠΑΚΑΣ 

Ο Κάσπακας είναι ένα μικρό παραδοσιακό χωριό 5 χιλιόμετρα από τη Μύρινα  Παραδοσιακά σπίτια και στενοί πλακόστρωτοι δρόμοι συνθέτουν το γραφικό τοπίο του χωριού. Την ορεινή του μορφολογία, την οφείλει στο γεγονός ότι είναι χτισμένος πάνω σε μια πλαγιά με μεγάλο υψόμετρο. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο οικισμός είναι αθέατος από τη θάλασσα γεγονός που τον καθιστούσε ασφαλή καταφύγιο για τους κατοίκους την εποχή των πειρατικών επιδρομών. Ιδρύθηκε στα βυζαντινά ακόμη χρόνια από τον ναύαρχο και κτηματία Κάσπακα, ο οποίος έζησε στην περιοχή το 1200 Ο αρχικός οικισμός, βρισκόταν στη θέση Πύργος, πεντακόσια μέτρα βορειοανατολικά του χωριού, όπου υπήρχε μεσαιωνική οχύρωση για να καταφεύγουν σε περιπτώσεις επιδρομών. Επειδή ο τόπος ήταν άνυδρος, μεταφέρθηκε στους πρόποδες του Αγίου Αθανασίου, στο λόφο Παλιόμυλο, όπου υπάρχουν άφθονα νερά. Αν και βρίσκεται σε δύσβατη περιοχή, δεσπόζει μιας εύφορης κοιλάδας με συκιές και αμυγδαλιές, η οποία εκτείνεται ως τη θάλασσα. Ο Κάσπακας φημίζεται για τα εκλεκτά αμύγδαλα και τα σύκα του, γι’ αυτό μη φύγετε χωρίς να τα δοκιμάσετε. Οι κάτοικοι, εκτός από τις αγροτικές εργασίες, είναι περίφημοι οικοδόμοι.

ΚΟΡΝΟΣ

Ο Κορνός βρίσκεται 8 χλμ  βορειοανατολικά της Μύρινας, Την ονομασία του ίσως έλαβε από τον κρουνό (βρύση) που υπήρχε καταμεσής του χωριού, στην πλατεία και τροφοδοτούσε με άφθονο νερό όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τους πέριξ κήπους. Το 1902 φτιάχτηκε μεγάλη πέτρινη βρύση που ανακαινίστηκε το 1993 από το σύλλογο ΜΕΑΣ Κορνού. Σήμερα, το νερό αντλείται και μεταφέρεται σε υδραγωγείο. Άλλη εκδοχή για την προέλευση της ονομασίας είναι ότι το όνομα προήλθε από τον οικισμό Κουρούνι του Αγ. Δημητρίου. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις νότιες πλαγιές του λόφου Σκούρκα και δίνει πολύ όμορφη εικόνα σ’ όποιον κινείται στον αμαξωτό δρόμο Μύρινας-Αγίου Δημητρίου και απέχει από τη θάλασσα γύρω στα 3 χλμ. Ένα από τα τρία χωριά της Λήμνου που δεν διαθέτουν παραλίες. Ο Κορνός είναι ένα παραδοσιακό χωριό από τα ωραιότερα χωριά της Λήμνου, που συνδυάζει την φυσική ομορφιά με τα νεοκλασικά σπίτια και τα στενά λιθόστρωτα σοκάκια,Κατά το 19ο αιώνα ο Κορνός ήταν από τα πιο ζωντανά και πλούσια χωριά του νησιού. Ήταν κτισμένος ανάμεσα σε δυο σειρές ανεμόμυλων και τα μεγάλα αρχοντόσπιτα των εύπορων αιγυπτιωτών, που ακόμα σώζονται, του έδιναν ένα κοσμοπολίτικο χρώμα, με αποτέλεσμα να αποκαλείται petit Paris (μικρό Παρίσι). Πλήθος Λημνίων ευεργετών κατάγονται από εδώ: Ιωάννης Ν. Παλαιολόγου, Ιωάννης και Αντώνιος Αντωνιάδης, Ιωάννης και Οδυσσεύς Παντελίδης, Γεώργιος Σαράντης, Νικόλαος Σαραγλής, Σαράντης Παπουτσίδης κ.ά.Η με   τανάστευση έπληξε καίρια το χωριό κι ο πληθυσμός του μειωνόταν συνεχώς. Σήμερα έχει περίπου 355 κατοίκους, κυρίως αγρότες.

Στα αξιοθέατα του χωριού συμπεριλαμβάνονται και οι εκκλησίες της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και του Αγίου Ανδρέα. Στην κεντρική πλατεία  με μεγάλα και σκιερά δέντρα να τη δροσίζουν,τα δυο καφενεδάκια προσφέρουν στον επισκέπτη την ευκαιρία να χαλαρώσουν. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι ο ιερός ναός της Κοίμησης Θεοτόκου.

 

ΣΑΡΔΕΣ

Ο δρόμος μετά τον Κορνό, οδηγεί στο φημισμένο χωριό Σαρδές, απέναντι από το βουνό Βίγλα, που είναι γεμάτο θυμάρι. Είναι ένα ακόμα γραφικό αγροτικό χωριουδάκι με κλασικό βουνίσιο κλίμα και συχνές χιονοπτώσεις το χειμώνα, με πετρόχτιστα σπίτια και είναι χτισμένο σε μεγαλύτερο υψόμετρο από όλους τους υπόλοιπους οικισμούς του νησιού. Βρίσκουμε τις Σαρδές σε απόσταση 12 χλμ. από τη Μύρινα. Το όνομά του χωριού, πιθανόν προέρχεται από το μεσαιωνικό χωριό Αρδείαι ή Αρδές. Προφανώς, με τα χρόνια από την έκφραση «στ’ς Αρδείες – στ’ς Αρδές» προέκυψε το τοπωνύμιο Σαρδές. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν από την παράκτια θέση Άρδες λόγω των πειρατικού κινδύνου. Εγκαταστάθηκαν αρχικά στην περιοχή Παναγιά Αγαλατιανή και στη συνέχεια σε ασφαλέστερη θέση, στη ρεματιά που βρίσκεται κοντά στο λόφο Άγιος Γεώργιος. Έπειτα από μια επιδημία χολέρας που έπληξε το χωριό, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν και το νέο μέρος και ήρθαν στη σημερινή τοποθεσία, που βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του μικρού βουνού Σκούρκα, Ο ναός του χωριού, ο Άγιος Δημήτριος είναι ρυθμού βασιλικής και έχει δύο εντυπωσιακά καμπαναριά. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία – κτηνοτροφία και με τα μελίσσια. Το χωριό αποτελεί ιδανικό προορισμό για ανοιξιάτικες διαδρομές με θέα τους παλιούς ανεμόμυλους.

ΔΑΦΝΗ

Καθώς απομακρύνεται κανείς από τις Σαρδές, καταλήγει στο χωριό Δάφνη, αφού οδηγήσει για περίπου 4 χλμ., βορειοδυτικά στην ορεινή Λήμνο.

Είναι ένας μικρός οικισμός κτισμένος αμφιθεατρικά στη πλαγιά του λόφου Χουχλή. με πανοραμική θέα σε όλη την ανατολική Λήμνο, τη Σαμοθράκη και την Ίμβρο.  Μπορεί να πάει κανείς από τον δρόμο μετά την Ατσική και από την πλευρά της Μύρινας μετά από το χωριό Σαρδές. Παλιά το χωριό λεγόταν Σβέρδια από τη λέξη συμβεργίδια, δηλαδή τόπος με πολλές βέργες (λυγαριές). Πράγματι οι λυγαριές αφθονούν στο χωριό, όπως θα παρατηρήσετε περνώντας από την περιοχή.  Η επίσημη μετονομασία του χωριού έγινε το 1956. Μετονομάστηκε σε Δάφνη, από μια μεγάλη πικροδάφνη που δεσπόζει στην περιοχή. Αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων με τη θαυματουργή εικόνα των Αγίων, που βρέθηκε σε κρύπτη σκαμμένη στη γη  Εκεί κανείς μπορεί να απολαύσει μία ωραία βόλτα στα στενά δρομάκια του χωριού και να μπει στην χτισμένη με πέτρα Μάλτας, εκκλησία των Αγίων Αναργύρων. Στα χρόνια του μεσοπολέμου, το χωριό γνώρισε κάποια ανάπτυξη. Τα άφθονα νερά του βοήθησαν στη δημιουργία κήπων και στην καλλιέργεια οπωροφόρων δέντρων. Παρήγαγε βύσσινα, σύκα, αμύγδαλα, μέλι, κερί ενώ υπήρχαν πολλοί κτηνοτρόφοι και λίγοι ναυτικοί. Μετά το 1922 εγκαταστάθηκαν εδώ λίγες προσφυγικές οικογένειες, ενώ απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε στους κατοίκους μέρος της έκτασης που ανήκε στο μετόχι Γομάτι.

 ΚΑΤΑΛΑΚΚΟΣ

Από τον κεντρικό δρόμο και με ΒΔ κατεύθυνση, συναντάμε ένα άλλο μικρό, αλλά καταπληκτικό χωριό, τον Κατάλακκο. Απέχει 18,5 χλμ ΒΑ από τη Μύρινα.Το όνομα του χωριού, οφείλεται στη θέση που είναι κτισμένο, στο βάθος μιας ρεματιάς (λάκκου). πίσω από μία πλαγιά, επειδή δίνει την εντύπωση ότι είναι χτισμένο σε λάκκο και βρίσκεται σε υψόμετρο 140 μέτρα στο βάθος μιας ρεματιάς. Είναι τόσο καλά κρυμμένο, ώστε ο επισκέπτης δεν το αντικρίζει παρά μόνο όταν φτάσει στην άκρη της πλαγιάς, που υψώνεται από πάνω του. Γραφικό, με στενά δρομάκια και ωραία σπίτια Αρκετά από τα σπιτάκια του είναι καλοδιατηρημένα, με περιποιημένες αυλές. Τα περισσότερα σπίτια του χωριού, έχουν κτιστεί με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του νησιού, με στενά παράθυρα και δύο πατώματα. Εδώ σώζονται κάποια ερείπια παλιών μοναστηριών και ένα κάστρο του 13ου αιώνα. Από το Κατάλακκο μπορείς να φτάσεις πολύ γρήγορα στις περίφημες Παχιές Αμμουδιές, το πιο εντυπωσιακό ίσως γεωγραφικό στοιχείο της Λήμνου. Κοντά στο Κατάλακκο είναι η όμορφη παραλία Γομάτι. Ο ναός του χωριού, ο Άγιος Μόδεστος, χτίστηκε το 1856 με δαπάνη και εργασία των κατοίκων. Έχει απλή δίρριχτη στέγη και στο εσωτερικό του δεσπόζουν τα πολύχρωμα ξυλόγλυπτα θωράκια, έργα των αρχών του 20ού αιώνα. Οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν έναν ωραίο περίπατο στα στενά δρομάκια  του χωριού και να χαλαρώσουν στα 2 καφενεία-ουζερί. Σταματήστε στο χωριό για… αρκετές φωτογραφίες, καθώς πρόκειται για άλλο ένα ήσυχο μέρος, οικιστικού κυρίως χαρακτήρα, στο οποίο ο χρόνος είναι σαν σταματημένος.

 

ΚΑΛΛΙΘΕΑ

 

Η Καλλιθέα είναι ένα όμορφο χωριουδάκι της κεντρικής Λήμνου, περίπου 20 χλμ. από τη Μύρινα, κτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα. Ονομάστηκε έτσι το 1955 επειδή προσφέρει πανοραμική θέα προς τον κόλπο του Μούδρου, αλλά και προς Βορρά μέχρι την Ίμβρο και τη Σαμοθράκη. Το χωριό παλιά ονομαζόταν Σαρπί, εξού και η παραλία Σαρπιόσκαλα, που βρίσκεται κοντά στο χωριό. Οι περισσότεροι Σαρπινοί ήταν κεχαγιάδες σε κοντινά αγροκτήματα που ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία. Στην Καλλιθέα λειτούργησε το 1868 και η Παλαιολογική Σχολή και σήμερα λειτουργεί Σχολείο Ειδικής Αγωγής, το οποίο δέχεται παιδιά ειδικών ικανοτήτων ηλικίας έως 13 ετών από όλο το νησί. Εκτός από την πλατεία του χωριού, απολαύστε βόλτα στην παραλία και το λιμανάκι του χωριού. Πριν ακόμη φτάσουμε στην πλατεία του χωριού, στρίβουμε αριστερά σε ένα δρομάκι, αρκετά στενό αλλά που χωράει αυτοκίνητο. Βγαίνουμε από το χωριό με κατεύθυνση προς τον κόλπο του Μούδρου. Φτάνουμε στην Σαρπιόσκαλα, το λιμανάκι της Καλλιθέας. Αριστερά υπάρχει μικρή αμμώδης παραλία για τους λουόμενους ενώ το τοπίο είναι ως επί το πλείστον βραχώδες.

 

ΡΟΥΣΣΟΠΟΥΛΙ

Το Ρουσσοπούλι βρίσκεται σε μικρή απόσταση ανατολικά του Μούδρου και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλαγιά του λόφου Κορακά. Πήρε το όνομά του από το Βυζαντινό γεωκτήμονα Ρωσσόπουλο, που κατείχε εκτάσεις στην περιοχή. Το 1940 μετονομάστηκε σε Ρουσσοπούλιον.

 

Το Ρουσσοπούλι είναι ένα μικρό επίπεδο χωριό, με παλιά, αλλά και κάποια ανακαινισμένα σπίτια. Είναι από τα πιο γραφικά χωριά της Λήμνου με πολλά δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Εκεί βρίσκονται και τα απομεινάρια ενός βυζαντινού ναού, αλλά και μερικών εκκλησιών που υπήρχαν παλαιότερα στην περιοχή. Σίγουρα αξίζει κανείς να το επισκεφθεί, ιδίως το καλοκαίρι που ο πληθυσμός του αυξάνεται και αποκτά ζωντάνια, αφού επιστρέφουν οι Λημνιοί και οι ομογενείς. Αξίζει να δείτε το ναό του Αγίου Δημητρίου, αλλά και το σχολείο του χωριού, όμορφο δείγμα της αρχιτεκτονικής των κτηρίων της περιοχής.

ΚΑΜΙΝΙΑ

Τα Καμίνια βρίσκονται στη νοτιοανατολική Λήμνο κι απέχουν 31,5 χλμ από τη Mύρινα, μόλις 15 λεπτά από το Μούδρο, σε απόσταση περίπου μισής ώρας από την ακτή. Το όνομα του χωριού προήλθε από την ύπαρξη καμινίων στην περιοχή, όπου έψηναν πήλινα αγγεία. είτε έλιωναν μέταλλο. Από τα ομορφότερα χωριά του νησιού, με χαρακτηριστικό τοπίο, θα σας γεμίσει ηρεμία. Aγροτικό χωριό, χτισμένο σε χαμηλούς λόφους, το χωριό φημίζεται για το εξαιρετικής ποιότητας γλυκάνισό του, που είναι απαραίτητο στη παρασκευή ούζου, αλλά και για το κόκκινο κρασί, από την ποικιλία καλαμπάκι. Στο χωριό θα βρείτε αναρίθμητα κτήρια λημνιακής αρχιτεκτονικής, καθώς και την παλαιά βρύση, που φέρει εντοιχισμένη τουρκική επιγραφή. Στην περιοχή των Καμινίων, υπάρχουν πολλά αξιοθέατα ιδιαίτερης σημασίας. Σε μικρή απόσταση από τα Καμίνια, βρίσκεται ο φημισμένος αρχαιολογικός χώρος της Πολιόχνης, που υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς στον αιγαιακό χώρο. Άλλα μέρη που αξίζει να επισκεφθείτε, είναι το Σώκαστρο με τους πελασγικούς τάφους λαξευμένους πάνω σε βράχο, στα χαλάσματα του ναού του Αγ. Αλεξάνδρου. Μπορείτε να επισκεφθείτε τον Ιερό Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου, μια πολύ ωραία εκκλησία, που δεσπόζει στη μέση του χωριού, ο οποίος χτίστηκε το 1852. Ένας καφές στη λιθόστρωτη γεμάτη ακακίες πλατεία είναι ο ιδανικός τρόπος να ξεκλέψετε λίγες στιγμές χαλάρωσης και να θαυμάσετε την προτομή του συγγραφέα Αργυρίου Μοσχίδη (ιστορικού της Λήμνου),

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ

Ένα από τα πιο απομακρυσμένα χωριά της ανατολικής Λήμνου, η Αγία Σοφία, αποτελεί ένα από τα «χωριά της Σκάλας», καθώς στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε κατά τους βυζαντινούς χρόνους σκάλα, δηλαδή εξαγωγικό λιμάνι. Στο χωριό, διαβιούν πλέον πολύ λίγοι κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Την ονομασία του οφείλει στον ομώνυμο ναό,   αφιερωμένος στη Σοφία του Θεού.   και εορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου εορτή των αγίων Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης. Ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1971, αφού προηγουμένως κατεδαφίστηκε παλαιότερος ναός, ο οποίος είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από το σεισμό του 1968. Η Αγία Σοφία θεωρείται από τους ντόπιους πολύ θαυματουργή. Οι κάτοικοι του χωριού χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι η Αγία, συχνά παρουσιάζεται σε ευσεβείς κατοίκους του χωριού και ότι τους φανερώνει σημαντικά γεγονότα που μέλλουν να συμβούν. Όταν προμηνύει ευχάριστα γεγονότα η Αγία είναι ενδεδυμένη με λευκά ενδύματα ενώ όταν τα γεγονότα είναι δυσάρεστα φοράει μαύρα ενδύματα. Αξιοσημείωτα είναι και τα «μουρσά» που βρίσκονται παρακείμενα του ναού. Πρόκειται για υπόγεια καταφύγια τα οποία είχαν κατασκευάσει οι κάτοικοι. Επειδή στο παρελθόν το χωριό της Αγιάς Σοφιάς είχε υποστεί σημαντικές  ληστρικές επιθέσεις από τους πειρατές του Αιγαίου πελάγους, για να διαφυλάξουν τη ζωή και το βιός τους οι κάτοικοι, είχαν δημιουργήσει τα υπόγεια καταφύγια, τα οποία κι αποκαλούν «μουρσά». Η παράδοση θέλει τον αρχικό οικισμό κτισμένο δυτικότερα, στη θέση Παλιόμαντρα, όπου υπάρχουν χαλάσματα, παλιό νεκροταφείο και ναός του Αγίου Νικολάου. Ήταν κοντά στον όρμο Σκίδι του κόλπου του Μούδρου, όπου βρισκόταν το επίνειο του χωριού. Τώρα, διακρίνονται μόνο τα βυθισμένα υπολείμματα της πέτρινης αποβάθρας, οι λεγόμενες Στραβές Σκάλες. Θα περάσετε από εδώ πηγαίνοντας στην παραλία του Παρθενόμυτου, μιας από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού Βγαίνοντας από το χωριό, μετά το λακαριό, αριστερά βλέπουμε την πινακίδα για την αρχαία πόλη του νησιού, την Πολιόχνη. Δεξιά βρίσκεται το Παραδείσι, με τα θυμάρια και τους αμπελώνες και αριστερά το Παραχείρι. Αν προχωρήσουμε νοτιότερα, θα συναντήσουμε τα ερείπια του κάστρου της Σκάλας.

ΒΑΡΟΣ

 

 

Το Βάρος είναι χτισμένο πάνω σε έναν λόφο και απέχει γύρω στα 25χλμ από την Μύρινα. Το όνομα του χωριού προήλθε από την τουρκική λέξη Βαρούσι, που σημαίνει προάστιο. Είναι ένα γραφικό χωριό με  πολύ όμορφα πετρόκτιστα σπίτια. Εδώ βρίσκονται μερικά από τα καλύτερα διατηρημένα δείγματα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Λήμνου. Αξίζει να περιηγηθείτε στα στενά σχεδόν κρυμμένα σοκάκι του και να θαυμάσετε την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των κτιρίων του και τις γραφικές εικόνες του ελληνικού χωριού, με τη χαρακτηριστική εικόνα του ανεμόμυλου να δεσπόζει. Οι ερειπωμένοι στο βάθος ανεμόμυλοι χρησιμεύουν πια μόνο για cart postal. Μπροστά από το χωριό Βάρος, απλώνεται ο κάμπος του Λιβαδοχωρίου, όπου είναι και το χτισμένο με τις προδιαγραφές του ΝΑΤΟ, αεροδρόμιο του νησιού. Αυτός ο πλούσιος κάμπος καταλήγει στον κόλπο του Κότσινα,

Η Σαμοθράκη, στο βάθος, προβάλλει στον ορίζοντα σαν σκιά. Εδώ πιστεύεται ότι εξόρυσσαν παλαιότερα τη Λημνία Γη. Στην όμορφη πλατεία του χωριού λειτουργούν ακόμη

γραφικά ουζερί, καφετέρια και καφενές. Επίσης στο χωριό, τα τελευταία χρόνια, λειτουργεί μία ξενοδοχειακή μονάδα που έχει στηθεί με βάση τις αρχές του εναλλακτικού τουρισμού και αξιοποιεί πολλά από τα πέτρινα σπίτια του χωριού για να προσφέρει μία θαυμάσια εμπειρία.

ΦΥΣΙΝΗ

Η Φυσίνη είναι ένα μικρό, σχεδόν εγκαταλειμμένο  χωριό, γεμάτο μουριές. Το όνομά της το πήρε από τους ισχυρούς ανέμους που φυσάνε στην περιοχή, ή κατά μια άλλη άποψη, από τη λέξη «σιφουνίζει» (στη λημνιακή προφορά ακούγεται σαν σφνιζ΄), επειδή στην περιοχή παρατηρούνται μικροί ανεμοστρόβιλοι (σιφούνια). Λίγο νοτιότερα βρίσκεται η εκκλησία του Αγ. Σώζοντα, που θεωρείται  πολιούχος του νησιού. όπου κάθε χρόνο, στις 7 Σεπτεμβρίου, τελείται ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της Λήμνου. Χαρακτηριστικό στοιχείο τόσο του χωριού όσο και της λημνιακής αρχιτεκτονικής και παράδοσης είναι οι πύργοι της Φυσίνης. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Ιωάννη. Το χωριό μαζί με τη Σκανδάλη και την Αγιά Σοφιά αποτελούσαν διοικητικά στο παρελθόν τα χωριά της Σκάλας.Η Σκάλα βρισκόταν στην περιοχή που σήμερα αποκαλείται Πύργοι. Εκεί διακρίνονται τα ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου έκτασης τριών στρεμμάτων περίπου με εξωτερικό τείχος. Δίπλα στη Σκάλα υπήρχε ο οικισμός του Γούδηλα, σε απόσταση τριών χιλιομέτρων βόρεια του σημερινού χωριού.

ΣΚΑΝΔΑΛΗ


Το ήσυχο και γραφικό χωριό Σκανδάλη, στο ΝΔ άκρο του νησιού, βρίσκεται νότια του χωριού Φυσίνη. Η περιοχή είναι κατάσπαρτη από θυμάρι, γι’ αυτό το μέλι που βγαίνει από την περιοχή είναι πλούσιο σε άρωμα (είναι το κέντρο της μελισσοκομίας στο νησί). Εκτός από μέλι, το χωριό προσφέρει πανοραμική θέα, έχει υγιεινό κλίμα και άφθονα νερά. Σώζονται οι τεράστιες στέρνες που έφτιαξαν οι παλαιότεροι για την αποθήκευση νερού. Μια τοπική παράδοση θεωρεί ότι το χωριό έκτισε ο ηγούμενος Σκανδάλιος κάποιου κοντινού μοναστηριού. Κάποια άλλη παράδοση αναφέρει ότι ένας ξενομερίτης που εγκαταστάθηκε στην περιοχή, κατάφερε με σκανδαλώδη τρόπο να αναδειχθεί άρχων του τόπου και οι κάτοικοι τον αποκαλούσαν Σκανδάλη. Τότε το χωριό βρισκόταν χίλια μέτρα δυτικότερα, στη θέση Δρυ, . Όταν κάποιος σεισμός κατέστρεψε το παλιό χωριό, ο Σκανδάλης πρωτοστάτησε στη μεταφορά του στη σημερινή θέση κι έτσι στο νέο χωριό δόθηκε το όνομά του. Κι οι δυο παραδόσεις συγκλίνουν στο ότι το όνομα του χωριού προήλθε από το όνομα του ιδρυτή του. Ο ενοριακός ναός του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου, ο οποίος χτίστηκε το 1880.

ΡΩΜΑΝΟΥ

Το χωριό Ρωμανού, ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Λήμνου, με τα τέλεια διατηρημένα πετρόκτιστα αρχοντόσπιτα του 19ου αιώνα, βρίσκεται βόρεια του Μούδρου και νότια του Ρεπανιδίου. Αν και δεν υπάρχουν μαρτυρίες, λογικά η ονομασία προήλθε από κάποιον παλιό γαιοκτήμονα που ονομαζόταν «Ρωμανός», όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις σε όλη τη Λήμνο. Κατ’άλλες μαρτυρίες, το όνομα του χωριού προήλθε από ένα ναό που ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Ρωμανό τον Μελωδό, ο οποίος είναι γνωστό ότι έζησε τον έκτο αιώνα μ.Χ., αλλά σήμερα ο ναός αυτός δεν υπάρχει. Στο χωριό ξεχωρίζουν τα τέλεια διατηρημένα πετρόχτιστα σπίτια, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν τα σκαλισμένα στο βράχο πιθάρια, που χρησίμευαν για την ωρίμανση του κρασιού ή αποθήκευση των σιτηρών, οι μάντρες και η όμορφη πλατεία του χωριού. Μεγάλη εντύπωση προκαλούν τα αρχοντικά με τη χαρακτηριστική παραδοσιακή αρχιτεκτονική, πολλά από τα οποία έχουν ανακαινιστεί και κατοικούνται. Κτίστηκαν το 19ο αιώνα από Λημνιούς μετανάστες, κυρίως από την Αίγυπτο και γι’ αυτό έχει επικρατήσει να λέγονται «αιγυπτιώτικα». Στο Ρωμανού θα δείτε πολλούς παραδοσιακούς ανεμόμυλους Μπορείτε επίσης, να επισκεφθείτε τον ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού, χτισμένος από το 1830, με τις πρωτότυπες αγιογραφίες και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης με το λιθόγλυπτο τέμπλο, καθώς και τα ερείπια της αρχαίας πόλης στην Κόμη. Δείτε ακόμη την πηγή με το αγίασμα στην ανατολική είσοδο του Ρωμανού, όπου δροσερό νερό αναβλύζει μέσα από το βράχο, το αναπαλαιωμένο πλυσταριό στην έξοδο προς Κοντοπούλι και τέλος τις γούβες, τα υπόσκαφα πιθάρια κρασιού που είναι σπαρμένα σε όλο το χωριό.

πηγή: me-limnia-matia.blogspot.gr

 

 

 

 

 

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα (Επιλογή από την Google)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here