Αντώνης Καραγιάννης: Τζιτζιφιές στη Φισίνη

Φέτος, εκτός από τις συκιές, κατάφορτες είναι μετά από χρόνια και οι τζιτζιφιές.

Η πρώτη τζιτζιφιά στη Φισίνη έφτασε από το Αϊβαλί, πέντε γενιές πριν, από το μπογιατζή.Μπογιατζής επάγγελμα όχι όνομα· τότε πήγαιναν στο Αϊβαλίνα αγοράσουν μπογιές για τα ρούχα, να βάψουν τα υφάσματα που έφτιαχναν στον αργαλειό. Πώς πήγαιναν με βάρκα από τη Φισίνηστο Αϊβαλίμόνο ο Θεός το ξέρει.

Η Τζιτζιφιά βρήκε στις αμμώδεις και άνυδρες περιοχές τις Φισίνης το έδαφος που ήθελε. Έτσι με την πάροδο των χρόνων δυτικά της Φισίνης προς την Αγία Σοφιά και νοτιοανατολικά της προς του Λουρί άπλωσε και κυριάρχησε.

Τα τζουτζούφια (τζίτζιφα) όταν ήμασταν παιδιά τα τρώγαμε, αν και δεν είναι όλα καλά. Υπήρχαν τότε πέντε τζιτζιφιές (ήμερες τις λέγαμε) που ο καρπός τους ήταν μεγάλος γλυκός και εύγεστος.Φέτος που τις αναζήτησα βρήκα να ζουν ακόμα μόνο οι δύο.Οι άλλες, οι «άγριες» κάνουν μικρότερο καρπό και μάλλον στυφό

Πολλοί από σας αυτές τις ημέρες θα πάτε στον Άγιο Σώζο στο πανηγύρι.

Πηγαίνοντας ρίξτε μια ματιά, και αν δεν τις γνωρίζετε θα τις αναγνωρίσετε εύκολα.Είναι τα δέντρα που θα συναντήσετε  στο δρόμο μετά την Αγ. Σοφιά προς τη Φισίνη, κυρίως στα δεξιά σας καθώς πηγαίνετε (μοιάζουν αρκετά με τις ελιές).

Υπάρχουν πολλά είδη (ποικιλίες) τζιτζιφιάς, η «δικιά μας» φυσικά είναι η ομορφότερη.

Καραγιάννης Αντώνης