ΛΗΜΝΟΣ: Τουριστική ΑνάΠτυση

Του Παντελή Κελεσίδη

Η Λήμνος μας. Ο τόπος που μας φιλοξενεί. Που μεγαλώνουμε πάνω του. Που ερχόμαστε κάθε, μα κάθε καλοκαίρι. Που μένουμε γιατί απλά δεν έχουμε επιλογή. Που θέλουμε να γυρίσουμε αλλά δε μπορούμε. Που μας άφησε αδιάφορους. Που μας έδεσε χωρίς δεσμά. Δε θα την έλεγες πατρίδα. Γιατί η Λήμνος είναι θηλυκή, γλυκά και απόλυτα.

Αλλά αυτά είναι μαλακίες και αποτυχημένες ποιητικές προσεγγίσεις! Για να είμαστε σοβαροί , ρεαλιστές και αποδοτικοί θα πρέπει να δούμε τη Λήμνο μόνο όπως μας επιτρέπει η οικονομική μας υπερκουλτούρα. Άλλωστε τι να μας πει κι ο ποιητής μπροστά στο μεγαλείο του οικονομικού μάνατζμεντ; Οι όποιες συναισθηματικές προσεγγίσεις , είναι καλές μόνο για διαφημιστικούς λόγους.

Από την άλλη βέβαια , δε μπορείς να πεις ότι η Λήμνος έχει τουριστικοποιηθεί. Ούτε ποσοτικά , ούτε ποιοτικά. Ποιοτικά βέβαια όπως το εννοούν οι σύγχρονες τάσεις της τουριστικής βιομηχανίας. Με ένα βιώσιμο και αποδοτικό εξελιγμένο , «τουριστικό προϊόν» , ικανό να αξιοποιηθεί συστηματικά και έντονα. Δεν ανήκουμε στην τουριστική βιομηχανία, δυστυχώς για κάποιους. Κυρίως κινούμαστε στα επίπεδα της οικοτεχνίας, άντε της βιοτεχνίας και όχι λίγες , αλλά ούτε και πολλές φορές στα επίπεδα της κλασσικής ελληνικής αρπαχτής.

Για αυτό το λόγο , προς το παρόν, δεν έχουμε ακόμα ορδές τουριστών και σμήνη από τσάρτερ , και για αυτό το λόγο δεν έχει γίνει παγκόσμιο viral το ηλιοβασίλεμα επάνω στον Άθω, για αυτό το λόγο, και για μερικές δεκάδες άλλους μάλλον, δε θα γίνουμε Σαντορίνη ποτέ !

Το ερώτημα βέβαια είναι αν θέλεις να γίνει η Λήμνος ένας τυπικά ανεπτυγμένος τουριστικός προορισμός. Ένα ερώτημα που δεν τίθεται καν , μάλλον γιατί όλες το θεωρούν αυτονόητο. Ποιος τρελός δε θέλει το φως του; θα σε ρωτήσουν από τα δεξιά από τα αριστερά και θα στην καρφώσουν και από το κέντρο, αν αμφισβητήσεις τη θεά Ανάπτυξη.

Οπότε, σύμφωνα με το κύριο ρεύμα, το mainstream που λέμε και στο χωριό μας, δε σου πέφτει λόγος. Πρέπει να χαίρεσαι αν έρθουν επενδυτές για να χτίσουν ξενοδοχεία σε παραλίες και πλαγιές που θα αγοράσουν από την Εκκλησία , και δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο σε αυτό: Τόσο οι πλούσιοι άρχοντες όσο και η εκκλησία πάντα έβρισκαν τρόπους για αποδοτικές συνεργασίες. Επίσης πρέπει να χαίρεσαι αν κάποιος ομογενής μας , απεγκλωβισμένος πλέον από το σιδερό παραπέτασμα, προκόβει και έρχεται να φτιάξει μεγάλα ξενοδοχεία πέρα από τα άλλα ωραία που προσφέρει. Επίσης πρέπει να χαίρεσαι που το νησί τα τελευταία χρόνια απέκτησε νέα αγορά και μάλιστα πολύ πιο συμπυκνωμένη και κλιματιζόμενη, όπου βρίσκεις και του πουλιού το γάλα (και δε θέλω σεξουαλικούς συνειρμούς) και συναντάς μέσα σε 10 λεπτά τόσο κόσμο, όσο δεν είδες όλο το πρωί στην κλασική παλιά και βαρετή αγορά και τον πεζόδρομο της.

Είσαι απλά ένας γκρινιάρης συντηρητικός που δεν καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα πρέπει να πηγαίνουν πάντα μπροστά, και μάλιστα γρήγορα για να μη μείνουμε πίσω από τους άλλους, που τρέχουν για να νικήσουν τους ίδιους ακριβώς φόβους.

Και κάπου εδώ βέβαια μπορείς να απαντήσεις , αν και μάλλον κανείς δε θα έχει μπει στον κόπο να περιμένει την απάντηση σου, και όσο για το ίντερνετ, κανείς δε διαβάζει μεγάλα βαρετά κείμενα. Και μπορείς να πεις πως όταν ακούμε για ανάπτυξη καλό είναι να ρωτάμε, από ποιον , για ποιον και με ποιο κόστος για μας, τους διπλανούς μας, το περιβάλλον μας, και ότι άλλο μας έρθει. Για να ξανάρθουμε στα λημνιά μας, και στην πολυπόθητη τουριστική ανάπτυξη για τον τόπο μας, που δε λέει να προκόψει, και κινείται στους δικούς του χαλαρούς ρυθμούς. Σε ρυθμούς αργούς, ήπιους, διαφορετικούς, μη τυποποιημένους , όχι απαραίτητα πάντα καλούς, αλλά ανθρώπινους. Ή Λήμνος δε κρύφτηκε ακόμα πίσω από επιχειρηματικούς ομίλους , από πολυεθνικές τουριστικές βιομηχανίες, είναι ακόμα αληθινή. Σαν μια γυναίκα με ένα αμήχανα όμορφο χαμόγελο και δυο μεγάλα άβαφα μάτια, να σε κοιτάει μέχρι να αδειάσει το μυαλό σου από τα σκουπίδια, αλλά …που να πάρει! κι άλλες ποιητικές μαλακίες!

Λοιπόν, για να το μαζεύουμε. Αν θα γεμίσει η Λήμνος με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και μεγαλώσει ο αριθμός των επισκεπτών στο νησί, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως εσύ, εσύ και εσύ απαραιτήτως θα κερδίσετε κάτι. Στην καλύτερη θα δώσετε τη δουλειά σας, γιατί ναι, τη δουλειά τη δίνει ο εργαζόμενος μην ακούτε λιμπεράλ μαλακίες για το αντίθετο, για ένα βασικό μισθό, που όσο πάει και μικραίνει για να βολεύει. Αν επίσης το νησί γεμίσει με μεγάλες αλυσίδες, μεγάλα σουπερμάρκετ, και καταστήματα που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, και πάλι δε θα κερδίσετε απαραίτητα όλοι κάτι. Για κάθε νέο μεγάλο που ανοίγει κλείνουν δεκάδες παλιά οπότε το ότι ανοίγουν δουλειές είναι και αυτό ένας μοντέρνος μύθος .

Σε επίπεδο Κοινότητας της Λήμνου, αν υποθέσουμε πως υπάρχει κάτι τέτοιο και δεν κοιτάει απλά ο καθένας την πάρτη του, από τον πολύ εκσυγχρονισμό και την τουριστική βιομηχανοποίηση, ο τόπος θα βγει χαμένος γιατί με όλα αυτά ναι μεν θα ανεβάσει τους τζίρους, αλλά από την άλλη το νησί θα χάσει τα ιδιαίτερα μέχρι και σήμερα χαρακτηριστικά του, αυτά που το κάνουν αγαπητό σε τόσους ανθρώπους από όλο τον κόσμο που επιμένουν και το επισκέπτονται ξανά και ξανά, όχι πλέον ως τουριστικό προορισμό αλλά ως τόπο αγαπημένο και δεμένο με τις αναμνήσεις τους. Αυτή η γλυκιά οικειότητα θα χαθεί όταν εκσυγχρονιστούμε και γίνουμε Επαγγελματίες. Και τι σε νοιάζει θα μου πεις, δε θα έρθουν αυτοί που ερχόταν τόσα χρόνια και είχαν ένα δέσιμο με το νησί, θα έρθουν άλλοι που θα τους τραβήξει ο κατάλληλος επαγγελματικός τρόπος προβολής του τουριστικού μας προϊόντος. Που θα τους φέρει ο κατάλληλος tour operator. Θα παίξουμε με τους όρους του σύγχρονου τουριστικού μοντέλου και θα κερδίσουμε!

Αυτό που οι περισσότεροι θα κερδίσουμε είναι περιττώματα. Ότι δε μπορεί να χωνέψει η τουριστική αγορά , οι μεγάλοι όμιλοι και οι μετρημένοι στα δάκτυλα, ιθαγενείς οικονομικοί άρχοντες , και αποβάλουν μέσα από το παχύ επενδυτικό τους έντερο. Τα φιλέτα δεν προορίζονται για σένα φιλαράκι. Οι από κάτω θα παλεύουν μεταξύ τους για το δίκαιο μερίδιο τους στα σκατά των από πάνω, και αυτό δεν είναι σε καμιά περίπτωση μία όμορφη εικόνα, για να κλείσουμε αυτό το κείμενο, αλλά ο ποιητικός οίστρος μας εγκατέλειψε! Άντε και καλή μας σεζόν.

Παντελής Κελεσίδης

ΠΗΓΗ: limnoslibre