
Γνωστό έγινε πριν από λίγη ώρα, από μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ότι ο Κώστας Κατσιγιαννόπουλος αποχώρησε από συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Λήμνου
Διαβάστε την παραίτηση του
Μύρινα, 31 Αυγούστου 2015
Συντρόφισσες, σύντροφοι.
Δώσαμε τον αγώνα τον καλό.
Συναντηθήκαμε στην κοινή προσπάθεια για πολιτικές με αριστερό πρόσημο, για μια κοινωνία ίσων ευκαιριών χωρίς αποκλεισμούς, για μια κυβέρνηση με σαφή ταξική μεροληψία υπέρ των αδυνάτων.
Δεσμευτήκαμε, στο όνομα του ΣΥΡΙΖΑ, για την εφαρμογή ενός κυβερνητικού προγράμματος που τον Ιανουάριο πλειοψήφισε εκλογικά, παλέψαμε στο Δημοψήφισμα για να εκφραστεί το ΟΧΙ στα μνημόνια επαγγελλόμενοι ότι υπήρχαν εναλλακτικές προτάσεις απεγκλωβισμού από την κρίση. Πέρα από τα μνημόνια, πέρα από τη λογική του μονοδρόμου.
Αγωνιστήκαμε με ελπίδα για μια πολιτική που προηγείται του χρήματος. Για μια εκλεγμένη κυβέρνηση που θα έσπαζε το φαύλο κύκλο της εξυπηρέτησης των αναγκών των αγορών, η οποία θα ιεραρχούσε ψηλότερα τις ανάγκες των πολιτών της.
Δυστυχώς, όλο αυτό το διάστημα βιώσαμε μια ατμόσφαιρα αριστερής μελαγχολικής μοναξιάς, κινηθήκαμε σε μια ομιχλώδη φημολογία, με διαβεβαιώσεις που διαψεύδονταν, με κινήσεις που έμοιαζαν πολλές φορές με άλμα στο κενό.
Η λειτουργία του κόμματος ήταν, κατά την άποψη μου, απογοητευτική. Η ηγεσία της κυβέρνησης, που κατά περίπτωση μιλούσε και ως ηγεσία του κόμματος, αποφάσιζε και εφάρμοζε σε ορισμένες περιπτώσεις πολιτικές που απείχαν από τις προγραμματικές μας θέσεις και συνέτειναν σε μια ιδεολογικοπολιτική σύγχυση, που καλούμασταν να ερμηνεύσουμε και να υποστηρίξουμε εκ των υστέρων.
Από την υπογραφή του τρίτου μνημονίου μέχρι τις επιλογές συγκεκριμένων προσώπων, από την εφαρμογή πολιτικών μέχρι την αναβολή (;) της σύγκρουσης με τα κατεστημένα συμφέροντα, από την επιλογή ματαίωσης του συνεδρίου που πλειοψηφικά αποφάσισε η Κεντρική Επιτροπή μέχρι τη διαμόρφωση του νέου κυβερνητικού προγράμματος από ένα άτυπο σώμα όπως η Συνδιάσκεψη, διάχυτη θεωρώ ότι είναι η απουσία οργανωμένης ουσιαστικής συμμετοχής του αναζωογονητικού στοιχείου του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή των μελών και φίλων του, από τους οποίους διαμορφώθηκαν το προηγούμενο διάστημα οι προοπτικές ρήξης με το σύστημα. Μιας ρήξης που δεν ήρθε αυτό το εφτάμηνο.
Αντίθετα, ήρθε στο προσκήνιο η απαξίωση και σε ορισμένες περιπτώσεις ο χλευασμός του κινήματος και συγκεκριμένων στελεχών του. Προτάχθηκε ο «κοινωνικός» ΣΥΡΙΖΑ σε αντίστιξη με τον «κομματικό» ΣΥΡΙΖΑ, ο νέος ώριμος κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ σε αντίθεση με τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ των αγώνων και των κινημάτων.
Προσωπικά δεν είχα αντιληφθεί εγκαίρως ότι η άσκηση κυβερνητικής πολιτικής θα άλλαζε τόσο δομικά το ΣΥΡΙΖΑ. Και έχω το μερίδιο ευθύνης που μου αναλογεί για αυτό. Πίστευα ότι στόχος ήταν μέσω της κυβέρνησης να αλλάξουμε την κοινωνία προς μια αριστερή κατεύθυνση και παρότρυνα στη στήριξη αυτού του εγχειρήματος. Προσπάθησα, δε, μέχρι και σήμερα όσο μπορούσα προς αυτή την κατεύθυνση.
Καταλαβαίνω ότι η άσκηση κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορεί να είναι υπόθεση όλων των μελών. Η επιλογή όμως της κατεύθυνσης της πολιτικής είναι υπόθεση ενός ανοιχτού και αντιπροσωπευτικού συνεδρίου. Ενός συνεδρίου που δεν έγινε, που ακυρώθηκε από τους ίδιους που το προκήρυξαν. Ιδίως όταν συγκεκριμένες επιλογές έριξαν νερό στο μύλο της αντίληψης ότι “όλοι ίδιοι είναι” και λειτούργησαν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για τα πολιτικά κατάλοιπα του χτες, που αποθρασυνόμενα αντεπιτίθενται σήμερα στην Αριστερά. Άλλωστε, αν το ζητούμενο είναι η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ από ένα κυρίως αντιμνημονιακό κόμμα σε ένα ολοκληρωμένο συνθετικό πολιτικό υποκείμενο, αυτό θα έπρεπε να γίνει οργανωμένα, χωρίς αποκλεισμούς και κυρίως στη βάση ενός πλατιού διαλόγου.
Με αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να παρακολουθώ άλλο τη μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ από πολέμιο σε υποστηρικτή των μνημονίων. Δεν μπορώ να συμμετέχω σε μια εμφύλια αντιπαλότητα χωρίς προοπτική. Δεν επιθυμώ να συνταχθώ με το πλήγμα που θεωρώ ότι δέχτηκε η κινηματική και συγκρουσιακή προοπτική στο χώρο της Αριστεράς. Δεν αντέχω να συμπράξω στην ακύρωση των ονείρων και των αξιών μου. Κυρίως, όμως, δεν μπορώ να αποδεχτώ την απώλεια του κύριου κατά τη γνώμη μου πρωτοποριακού στοιχείου του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν η θεσμοθετημένη συνύπαρξη διαφορετικών αριστερών αντιλήψεων, απόψεων και κινήσεων, που κατέληγαν στη σύνθεση.
Θεωρώ, σύντροφοι, ότι η αποστασιοποίηση μου είναι η ελάχιστη προϋπόθεση για να συναντηθούμε ξανά στους αγώνες της επόμενης περιόδου. Για να ξαναβρεθούμε στην πάλη για τις ίδιες αρχές και αξίες που μοιραζόμαστε. Για να αγωνιστούμε ξανά για την κοινωνία και τον άνθρωπο. Για να παραμείνω συνεπής με τις ιδρυτικές αρχές του ΣΥΡΙΖΑ και τις αξίες της Αριστεράς.
Καλό αντάμωμα, σύντροφοι, στους αγώνες του αύριο!
Φιλικά,
Κώστας Κατσιγιαννόπουλος
Ειδήσεις Σήμερα:
Ακολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.




