Ένα από τα ωραία ανατολίτικα παραμύθια σχετικά με τον Νασραντίν Χότζα είναι το εξής:
Ένας φτωχός οικογενειάρχης, που ζούσε σε ένα δωμάτιο με την πολυμελή οικογένειά του, πήγε στον Χότζα και του ζήτησε ένα πιο μεγάλο σπίτι για να ανασάνει λίγο η ταλαιπωρημένη οικογένεια.
«Αγαπητέ μου Χότζα, θέλουμε ένα πιο μεγάλο σπίτι, δεν μπορούμε να ζούμε η γυναίκα μου κι εγώ, τα τόσα μας παιδιά και συγγενείς, όλοι μαζί σ’ ένα δωμάτιο», έκλαψε ο δύσμοιρος άνθρωπος.
Ο Χότζας τον ρώτησε αν έχει ζώα στην αυλή του. «Έχω», του απάντησε. «Τότε απόψε βάλε και τις όρνιθες μαζί σας», τον συμβούλεψε ο Χότζας.
Τις βάζει ο άνθρωπος και πάει το επόμενο πρωί στον Χότζα. «Αγαπητέ μου Χότζα, είμαστε χειρότερα, σκάσαμε όλοι μαζί και με τα ζώα».
«Έχεις κι άλλα ζώα;», τον ρώτησε ο Χότζας. «Έχω», είπε ο άνθρωπος, «σκύλο και γάτο». «Απόψε βάλε κι αυτά μαζί». Τα βάζει ο καημένος και πάει ξανά το επόμενο πρωί για να κλάψει απαρηγόρητος.
Ο Χότζας τον ρωτάει και πάλι, «Μήπως έχεις και κανένα γάιδαρο στην αυλή;» «Ναι», του απαντά ο άνθρωπος. «Απόψε βάλε και αυτόν κι έλα αύριο».
Την επομένη πάει απαρηγόρητος. Τότε ο Χότζας του λέει: «Απόψε βγάλε το γάιδαρο έξω κι έλα αύριο».
Την επομένη, ο άνθρωπος πάει χαρούμενος και του λέει: «Ευχαριστούμε, Χότζα μου, είμαστε λίγο καλύτερα». «Απόψε βγάλε, λοιπόν, και τις όρνιθες, αύριο το σκύλο και μεθαύριο τη γάτα».
Έτσι κάνει ο άνθρωπος και πάει χαζοχαρούμενος στον Χότζα και τον ευχαριστεί θερμά για τη βοήθειά του και του λέει: «Να ‘σαι καλά, Χότζα μου, τώρα ανασάναμε, σ’ ευχαριστούμε πολύ, πολύχρονος να ‘σαι!»
Θυμήθηκα πάλι την ιστορία αυτή του Χότζα, μετά τους χαζοχαρούμενους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για την απόσυρση του ανεκδιήγητου εισιτηρίου των 25 ευρώ από τα νοσοκομεία του ΕΣΥ.
Ο καλός πρωθυπουργός, με τη συνδρομή του καλύτερου αντιπρόεδρου, κατήργησε το άδικο μέτρο, που ψήφισαν οι δικοί τους βουλευτές και υλοποίησε ο δικός τους κακός (;) υπουργός. Και τώρα οι τρισευτυχισμένοι υπήκοοι θα πηγαίνουν στα υποχρηματοδοτούμενα νοσοκομεία του ΕΣΥ πληρώνοντας μόνον 5 ευρώ την επίσκεψη, 1 ευρώ καπέλο σε κάθε συνταγή και αυξημένες συμμετοχές στα φάρμακα που λαμβάνουν για (χρόνιες) παθήσεις. Θα είναι ευτυχείς γιατί ο χαλίφης της χώρας του Χότζα, μαζί με αυτόν που διαχρονικά ήθελε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και τελικά κατέληξε ανθυποχαλίφης, έβγαλαν από το σπίτι τα ζώα (25 ευρώ), αλλά άφησαν μέσα όλα τα άλλα προβλήματα (με αποτέλεσμα την αλματώδη αύξηση των ιδιωτικών δαπανών για την υγεία).
Αλλά, μην παραπονιόμαστε- χαλίφηδες είναι, όχι μάγοι! Άντε, ίσως να ‘ναι μαθητευόμενοι μάγοι! Οπότε, τι να σου κάνουν; Τα μαγικά του success story τους φτάνουν μέχρι τη δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος από το στύψιμο των υπηκόων τους. Αλλά, αυτό το πλεόνασμα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει κοινωνικές ανάγκες -είναι κάτι σαν το μαγικό φίλτρο του Αστερίξ, μας κάνει δυνατούς μόνο στα κόμικς!
Δεν είναι όμως κόμικ η πολιτική διαχείριση που γίνεται -ίσως να ήταν κωμική στη φαιδρότητα της, αν δεν ήταν βαθιά τραγική στην αναλγησία της. Περικόπτουνε το ΕΚΑΣ, αλλά κοιτούν πως να το επαναφέρουνε ως δώρο στους αναπήρους. Δημιουργούνε στρατιές ανέργων, αλλά θα δώσουνε ένα μικρό επίδομα μακροχρόνια ανέργου, από το οποίο μάλλον θα εξαιρείται η πλειονότητα τους. Καταργούνε το χαράτσι στα ακίνητα, αλλά με το νέο φόρο επί της ακίνητης περιουσίας θα εισπράξουνε περισσότερα από πριν. Διαλύουνε τη δημόσια υγεία, αλλά έχουνε λεφτά για πολυδάπανα αμφίβολης χρησιμότητας προγράμματα, που φαίνεται να δίνουν τη δυνατότητα στον κάθε Τομπούλογλου, να (καταγγέλλουν οι ίδιοι ότι) διεκδικεί το μερτικό του από αυτά. Ακριβαίνουνε το πετρέλαιο, αλλά ψάχνουνε τρόπο να δώσουνε επίδομα αιθαλομίχλης, ή -υποτίθεται- κάπως φθηνότερο ρεύμα για μερικούς, ως αντίδωρο για τον καρκίνο που αναπνέουμε.
Αλλάζουνε την Ελλάδα, οι ίδιοι που τη φέρανε εδώ! Καταγγέλλουνε τους εαυτούς τους, για να τους ξαναψηφίσουμε, αναγεννημένους στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ! Μπορούνε να επικαλούνται μειωμένη διανοητική επάρκεια όταν ως υπόκοσμος του κοινού ποινικού δικαίου βάζουνε πλαστές πινακίδες στο πολυτελές τζιπ τους, κι ας έχουνε διατελέσει επί μακρόν υπουργοί. Κι αν ανακαίνισε κι η θεια τους καμιά βίλα με κοινοτικά κονδύλια για να τους τη μεταβιβάσει, δε χάθηκε κι ο κόσμος. Άλλο το ηθικό κι άλλο το νόμιμο!
Ούτως ή άλλως λόγια θα μας ξαναπουλήσουνε, για να τους ξαναψηφίσουμε. Κι ας έχουν αυξηθεί, ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, οι ψυχικές παθήσεις, η κατάθλιψη, οι αυτοκτονίες. Φταίνε επειδή είναι αδύναμοι, και πέφτουν στην κατάθλιψη. Φταίνε επειδή δεν ξέρουν να χειρίζονται τα μαγκάλια, και καίγονται. «Οι φυσιολογικοί άνθρωποι δε θερμαίνονται έτσι!», αποφάνθηκε ο γελωτοποιός του χαλίφη. Φταίνε επειδή δεν είναι καλά, κι αυτοκτονούν. Λόγια, λόγια, λόγια. Δικαιολογίες φτηνές, χωρίς τσίπα ντροπής. Προσμονή ψεύτικη, χωρίς ίχνος πραγματικότητας. Υποχωρητικότητα δουλική, χωρίς ψήγμα αυτοσεβασμού. Λόγια, για να ξορκίσουν το κακό… «Αλλά τα ξόρκια, τ’ αγαθά, τις ρητορείες, σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι θα τα κάνεις;»
Έτσι είναι, όμως! Όταν την διαχείριση αυτής της κρίσιμης κατάστασης την αναθέτεις είτε σε ότι περίσσεψε από το πολιτικό προσωπικό που χρεοκόπησε τη χώρα είτε σε όσους κατάλαβαν ότι χρεοκοπήσαμε γιατί δεν νέμονταν οι ίδιοι ως πιστοί υποτακτικοί την εξουσία, ξαναγυρνάς στο συμπαθή Νασραντίν Χότζα. Στο Χότζα, που μια φορά που ο γάιδαρος του έπεσε σ’ ένα πηγάδι και κατέβηκε ένα παλικάρι και τον ανέβασε σιγά σιγά επάνω, όταν πια ο γάιδαρος ήταν στην κορφή του μαγγανοπήγαδου, ο Χότζας φώναξε:
“Σιγά, μην στάξει η ουρά του γαϊδάρου!”
Αντιπρόεδρος Ένωσης Ιατρών ΓΝ-ΚΥ Λήμνου
Ειδήσεις Σήμερα:
Ακολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
