Έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Θέμελης .

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα το απόγευμα ο συγγραφέας και πολιτικός Νίκος Θέμελης σε ηλικία 64 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Υπήρξε επί πολλά χρόνια στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και διετέλεσε διευθυντής του γραφείου του.

Ο Νίκος Θέμελης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Αθηνών. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και μετά το στρατιωτικό του συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, όπου το 1975 έκανε και το Διδακτορικό του σε θέματα Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εργάστηκε στην Αγροτική Τράπεζα, στο Υπουργείο Οικονομικών και στη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου Υπουργών στις Βρυξέλλες.

Από το 1981 υπήρξε συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ακολουθώντας τον στα Υπουργεία Γεωργίας, Εθνικής Οικονομίας, Παιδείας, Βιομηχανίας και στα πρωθυπουργικά του καθήκοντα μεταξύ 1996-2004.

Έχει κάνει επιστημονικές δημοσιεύσεις γύρω από ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Εκτός από το χώρο της πολιτικής και της επιστήμης τα ενδιαφέροντά του επικεντρώνονταν στη ζωγραφική, στη μουσική και την λογοτεχνία.
Εφυγε από τη ζωή ο Νίκος Θέμελης

Πολύγλωσσος – μιλούσε γερμανικά, αγγλικά και γαλλικά – και με ιδιαίτερη μουσική, αλλά και ευρύτερα καλλιτεχνική παιδεία, ο Νίκος Θέμελης εμφανίστηκε στον χώρο των γραμμάτων το 1998. Πολλά από τα μυθιστορήματά του (“η αναζήτηση” 1998, “η ανατροπή” 2000, “η αναλαμπή” 2003, “για μια συντροφιά ανάμεσά μας” 2005, “μια ζωή, δυό ζωές” 2007, “οι αλήθειες των άλλων” 2008 και “η συμφωνία των ονείρων” 2010) μεταφράστηκαν στα γερμανικά, τα ιταλικά, τα ρουμανικά και τα τουρκικά. Το 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, με το Βραβείο του λογοτεχνικού περιοδικού “Διαβάζω” για το μυθιστόρημά του “η ανατροπή” και με το βραβείο “πρωτοποριακής δημιουργίας – Γιάννος Κρανιδιώτης” στη Λευκωσία το 2009.

Θεματολογικά, ο Νίκος Θέμελης στα μυθιστορήματά του αναφέρεται σε μια μεγάλη περίοδο του ελληνισμού των τελευταίων τριών αιώνων, τόσο στον χώρο της διασποράς όσο και στον χώρο της αναδυόμενης νεοελληνικής αστικής τάξης. Η αναπαράσταση της εποχής – με πραγματολογικό υλικό και μυθοπλασία -αποτελεί τον καμβά όπου υφαίνεται η σύγκρουση ιδεών, η αμφισβήτηση και η ανατροπή στερεοτύπων, οι κοσμοϊστορικές αλλαγές της κεντρικής Ευρώπης, αλλά και τα μυστήρια της ψυχής, καθώς και ζητήματα που σχετίζονται με την ατομική και τη συλλογική ταυτότητα.