Σκέψεις σε λόγια: “Για το όνειρο και το Φως.”

Γράφει η Ρίνα Σερέτη

Τι να ναι το Φως; Να είναι η στοργή στην αγκαλιά μιας μάνας; Να ναι η αυγή σαν ανοίξει το τζάμι να μπει λίγο χρώμα; Με κλέφτες ουρανών δεν ξημερώνει! Με κλέφτες ονείρων οι αλήθειες λέγονται μόνο στα κρυφά… Είναι όνειρο το Φως ή μήπως είναι η πιο καθάρια ανερμήνευτη αλήθεια;

Μα να κοίτα που και σήμερα ξημερώνει πάλι! Φως κι αχτίδες σιωπηλές στο πρόσωπό μου! Μήπως δεν μου κλεψαν τα δικά μου όνειρα μήπως μου τα παραδέχθηκε ψυθιριστά ο νήδυμος Ύπνος σε κάποια περιπλάνησή του στης γης τα σκληρά εδάφη; Άραγε πραγματώνονται τα όνειρα του Ύπνου ή είναι κι αυτά φερμένα από τη “Νήσο των Ονείρων” μια φανταστική πατρίδα κι όχι τα αρχαία ιερά χώματα της μαγικής Λήμνου;

Να πιστέψω στο Φως επειδή το βλέπω ή να αφεθώ στα μάτια μου κλειστά να συνεχίσουν στις απατηλές εικόνες της ζωής μου φερμένες από της νύχτας την μυστική Ονειροπύλη.

Είναι το Φως στα μάτια μου αληθινό κάθε πρωί; Ζω στα αλήθεια ή στα ψέματα που δεν χαρίζουν δεύτερη ευκαιρία στην ζωή; Πάλι δεν ξέρω τι να σου απαντήσω! Κι αν κρυφακούς κι αν στέκεσαι πλάι μου δεν έχω να σου τις δώσω όλες τις απαντήσεις!

Μα μείνε λίγο ακόμη στις σκέψεις μου, μείνε λίγο ακόμη στα λόγια μου! Η ζωή συνεχίζει! Με ψέματα, με αλήθειες, με Φως, με όνειρα, με νύχτα και μέρα! Η ζωή είναι ακόμη εδώ, οι κλέφτες των ουρανών για άλλη μια φορά την έχασαν τη μάχη τους! Κι αν χρειαστεί να ζήσω το όνειρο ψυθιριστά μη μου το κλέψουνε οι κλέφτες των ονείρων θα το κάνω! Έλα ας ψυθιρίσουμε και σήμερα μαζί τα όνειρά μας κι ας τα κρατήσουμε μες στης ψυχής μας την αθάνατη ζωή…

ΠΗΓΗ: Σκέψεις σε λόγια