ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ένα άρθρο – παρέμβαση του Πάνου Τσινόπουλου

Σ’αυτή την χώρα έχουμε την τάση να εστιάζουμε και να υπέρ-μηρυκάζουμε στο πρόβλημα.

Αυτή η κακή συνήθεια, έχει ως αποτέλεσμα η λύση να αργήσει να έρθει ή ακόμα και να μην έρχεται ποτέ, βυθίζοντας έτσι την οικονομική κοινωνία και κατ’ επέκταση την ψυχολογία σε τέλμα και απογοήτευση.

Κανείς δεν εθελοτυφλεί και κανείς δεν αναφέρει ότι η αλλαγή συντελεστών ΦΠΑ ήταν ένα τεράστιο πλήγμα για τον τόπο, τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Πολύ περισσότερο δε για τις προοπτικές επενδύσεις που φαίνεται πλέον να ψάχνουν για άλλα λιμάνια…

Εδώ ήρθε να προστεθεί και η εμπορική κουτοπονηριά με τις στρογγυλοποιήσεις προς τα επάνω και ενώ ένα προϊόν θα έπαιρνε αύξηση 2-3 λεπτών, με την στρογγυλοποίηση η συνολική αύξηση έφτασε μέχρι το 10%. Αξιοσημείωτη δε και η αύξηση στα μεταφορικά των προϊόντων και αγαθών, με την παράλληλη μείωση της τοπικής πρωτογενούς παραγωγής που θα έδινε μια αίσθηση αυτάρκειας.

Με δεδομένη πλέον την χειμερινή εμπορική απραξία, πολλοί έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά το λουκέτο και πιθανώς την φυγή σε άλλους τόπους, όπου σας διαβεβαιώνω οι καταστάσεις είναι πολύ πιο δύσκολες.

Έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί η προοπτική της ξενιτιάς των παππούδων,  αλλά και των πατεράδων μας. Είναι ελάχιστοι εκείνοι που με την έναρξη της κρίσης ξενιτεύτηκαν και δεν κατέληξαν να επιβιώνουν με μισθούς πείνας στο Βερολίνο, στο Λονδίνο αλλά ακόμα και στην μακρινή Αμερική.  Σε ότι αφορά δε την εσωτερική μετανάστευση, ρωτήστε και εμάς που ίσως κάτι ξέρουμε παραπάνω και βιώνουμε στο πετσί μας καθημερινά στο λεγόμενο κλεινόν άστι  των πόλεων.

Είναι αλήθεια ότι τις τελευταίες δεκαετίες η Λήμνος επωφελήθηκε από τυχαία γεγονότα όπως η έλευση του στρατού, τις επιδοτήσεις γης από την ΕΕ, στην συνέχεια των φοιτητών και τα τελευταία χρόνια, κερδίζει τουριστικά από το μεταναστευτικό πρόβλημα που μαστίζει τα γειτονικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, που κατά την άποψη μου λανθασμένα ανήκει.

Όμως τα ευκαιριακά κέρδη και εισοδήματα πέρασαν στο μακρινό και όμορφο παρελθόν και καλείται ο μέσος Λημνιός να επιδείξει χαρακτήρα και ταυτότητα. Φιλικότητα, εξωστρέφεια και πάνω από όλα συνέργεια και κυρίως ηγέτες επικεφαλείς σε κάθε δημόσιο και ιδιωτικό φορέα που τολμά να κοιτάζει πέρα από τα έξη ναυτικά μίλια.

Μοναδική πλέον διέξοδος ο Τουρισμός. Ένας τουρισμός όμως που απαιτεί να τον κοιτάξεις μέσα από τον τρόπο που εκείνος καταλαβαίνει και θέλει να τον καλέσεις και όχι όπως το οραματίζεται ο καθένας άσχετος.

Με αυτά ως βάση, ο πλοιοκτήτης, ο επενδυτής, ο επισκέπτης θα δει με άλλο μάτι την πραγματική και υπαρκτή δυναμική ανάπτυξης ενός τόπου,  που το δικαιούται και το μπορεί, αν φυσικά ο μέσος Λημνιός καταφέρει να ξεπεράσει την μιζέρια και τον φθόνο του «γιατί ο άλλος μπορεί και το κάνει καλύτερα». Ας μετατραπεί ο φθόνος και η υπονόμευση σε ευγενή άμιλλα.

Είναι γεγονός πως η πολιτεία τα τελευταία 8 χρόνια δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στην ανάγκη της χώρας για ανάπτυξη αλλά αντίθετα επικεντρώθηκε σε συγχωνεύεις υπηρεσιών και βαριά φορολογία των πολιτών.  

Το έργο δεν θα σταματήσει εδώ.

Η συνέχεια θα είναι εξίσου δύσκολη αν όχι χειρότερη….

Η λύση είναι μία: Ή γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχει διέξοδος μέσα από υγιείς και μοντέρνες συμπεριφορές ή το νησί μετατρέπεται σε μία σύγχρονη οικονομική Σπιναλόγκα του Βορρά.

Βέβαια κανείς δεν έχει την απαίτηση οι αλλαγές να γίνουν από την μία μέρα στην άλλη. Άλλωστε οι μεγάλες πορείες ξεκίνησαν με ένα μικρό απλό βήμα την φορά.

Σε αυτή την δυσμενή οικονομική συγκυρία η Λήμνος , μπορεί και πρέπει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις δυνατότητες του διαδικτύου, τόσο στην τουριστική βιομηχανία όσο και στο ηλεκτρονικό εμπόριο και φυσικά στην περαιτέρω βελτίωση την επικοινωνιακής εικόνας με την συνδρομή των γηγενών πολιτών αλλά και ετεροδημοτών, που παραμένει ένα παντελώς ανεκμετάλλευτο κεφάλαιο στην αλλοδαπή γιατί απλά κανείς δεν τους προσέγγισε ορθά και να ζητήσει την συμπαράσταση τους, παρά μονάχα όλοι ζητούν δωρεές. Δωρεές επάνω στις οποίες βασίστηκε διαχρονικά το νησί για τα όποια ιδιωτικά και δημόσια έργα  έχει να επιδείξει ακόμα και σήμερα.

Με όλα αυτά ως οδηγό, μπορεί η Λήμνος να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον, το δικό της αλλά και των παιδιών της, αλλιώς πολύ σύντομα θα μετατραπεί σε έναν απλό στρατιωτικό παρατηρητή της εξόδου των Δαρδανελίων και τίποτα παραπάνω.

Πάνος Τσινόπουλος

MD Σύμβουλος επικοινωνίας και marketing.

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Που βόσκεις εσύ βρέ Αφρικανέ τσοπάνη? Δεν τα βγάζεις πλέον από το καλλιτεχνικό και βρήκες λιμάνι να αράξεις, μέχρι την επόμενη αρπαχτή στα σκυλάδικα. Γουστάρω που δεν έχεις θέμα να στα χώνουν και αυτή την φορά μια χαρά τα γράφεις αριστερέ κιτρινιστή οικολόγε. Σα δω δεν καταλαβαίνουν από Αμερικάνικα. Το μόνο που καταλαβαίνουν είναι από το άλλο το πράσινο, το έτοιμο δολάριο. Όλα τα άλλα είναι αστιβιές και αθυμαρέλια, που λέει το τοπικό άσμα, που ξέρεις ή δεν ξέρεις γιατί πολύ στο ινκόγκνιτο κυκλοφορείς σαν τον Ρόκκο. Άντε καλά κρασά αν και είσαι του Scotch.

  2. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά Καρνταση! Ε τώρα μην ρίχνεις το επίπεδο της κουβέντας τόσο χαμηλά! Θα πάθω λουμπαγκο λόγο ηλικίας εκεί κάτω. Οπότε αναγκαστικά κατεβαίνω απο σεβασμό για το κίτρινο μελάνι που ξόδεψες :
    Αφρικανός τσοπάνης είναι τίτλος τιμής! Ξέρεις τι χρήμα βγάζουνε εκεί? Το κιτρινιστη, θα προσβάλει τα τοπικά μέσα μέσα – πόσα πήρε η ξανθιά για να σου περάσει το σχόλιο – εκτος αν έχεις μέσο σον άλλον. Το μαζοχιστης μου πάει καλύτερα, από το Μαζο = Μαζωνάκης.
    Μπα για Λημνιο απαγκειο δεν το κοβο εύκολα. Για καμιά Λέσβο παίζει. Εχω στο μάτι ενα ξενοδοχειο εκεί. Περιοχή Βόρεια. Ασε που παίζει να βάλω πολυκαναλο πομπό απέναντι… Καταλαβαίνεις. Ελπίζω…
    Εσυ συνέχισε να καλλιεργείς τα μαϊμού χωράφια στην Ανατολική μέχρι να στα ζητήσει πίσω άμεσα ή έμμεσα η ΕΕ. Σύντομα…
    Αυτά για τώρα κ καλή κ όμορφη χρονιά!!!

  3. Εξαιρετικά εύστοχο το άρθρο! Έχω την εντύπωση ότι σχολιασμοί του τύπου: «Πού βόσκεις εσύ βρε Αφρικανέ τσοπάνη?» είναι παντελώς άστοχοι και κακεντρεχείς!

  4. Ακούμε: Δε θέλεις πια να δουλέψεις μαζί μας.
    Γονάτισες, δε μπορείς άλλο να τρέχεις.
    Κουράστηκες, δε μπορείς πια να μαθαίνεις καινούρια.
    Ξόφλησες: Κανείς δε μπορεί να σου ζητήσει να κάνεις πια τίποτα. Μάθε λοιπόν: εμείς το ζητάμε.

    Σαν κουραστείς κι αποκοιμηθείς κανείς δε θα σε ξυπνήσει πια να πει: σήκω το φαΐ είναι έτοιμο. Γιατί να υπάρχει έτοιμο φαΐ! Σαν δεν μπορείς άλλο να τρέχεις, θα μείνεις ξαπλωμένος. Κανείς δε θα σε ψάξει για να πει: «έγινε επανάσταση, τα εργοστάσια σε περιμένουν». Γιατί να ‘χει γίνει επανάσταση? Όταν πεθάνεις θα σε θάψουν, είτε φταις που πέθανες, είτε όχι.

    Λες: πολύν καιρό αγωνίστηκες. Δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: είτε φταις, είτε όχι, σαν δεν μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις.

    Λες: πολύ καιρό ήλπιζες, δεν μπορείς άλλο πια να ελπίσεις. Ήλπιζες τι?Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος?
    Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο δεν έχουμε ελπίδα. Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει, θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε.

    Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του, οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση. Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.

    Κάθε φορά που διαβάζω το συγκεκριμένο, το έχω κρεμασμένο στη λάντζα, μου δημιουργούνται διάφορα συναισθήματα. Θυμού, θλίψης, παραίτησης, αναξιότητας αλλά καμιά φορά επανέρχεται το πείσμα, η θέληση και το κουράγιο για να συνεχίζεις να παλεύεις!

    Καθε στοχος απαιτει να κανεις καποια πραγματα. Ε, παρε την αποφαση και καντα.

    ΥΓ: Απευθυνεται σε οσους περνουν τη ζωη τους εκφραζοντας επιθυμιες κι ευχες, σε αναλυτες επι παντος επιστητου και κινητες εγκυκλοπαιδειες, σε φιλοσοφους του καναπε και νεοφυτους ξερολες, σε οσους περιμενουν απο το κομμα ή απο τους αλλους και γενικα σε οσους καναν τη θεωρια πρωταθλημα χωρις να περνανε ποτέ στην πραξη!

    Απ´ολα τα παραπάνω θα εξαρτηθεί αν θα είναι λευκός κύκνος η Σπιναλόγκα του βορρά!

    Με κοπιαρεις οσον αφορά το Σπιναλόγκα του ΒΑ Αιγαίου που είχα γράψει παλιότερα σε σχόλιο, αλλά χαλάλι σου για τη χρήση χωρίς να απαιτω πνευματικά δικαιώματα για χάρη του εύστοχους άρθρου σου. Αλλά το αναφέρω πιο πάνω στο περί ευχών, επιθυμιών, αναλύσεων κλπ.

    Δε μπορείς να αλλάξεις το δόγμα
    «Μην κάνεις ποτέ κάτι όταν μπορείς να το αναθέσεις σε κάποιον άλλο.»

    Είναι πολύ δύσκολο να ανατρέψεις νοοτροπίες!

    Χρόνια πολλά με υγεία, δε λέω ποτέ καλή χρόνια γιατί δεν έρχεται ποτέ και δε μ´αρεσει να παραμυθιαζομαι!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here