Αποτυχία στο σχολείο; Οι λογοθεραπευτές στην Αγία Παρασκευή συμβουλεύουν τους γονείς.

Αν το παιδί σας δεν πέρασε στο σχολείο μη βιαστείτε να κηρύξετε «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΝΘΟΣ». Ψάξτε καλύτερα να βρείτε τι έφταιξε, αναρωτηθείτε μήπως συμβάλλατε κι εσείς σ΄αυτή την αποτυχία, προετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε τις αντιδράσεις του παιδιού σας. Επισκεφθείτε ένα κέντρο λογοθεραπείας και ζητήστε την γνώμη των ειδικών αν δεν γνωρίζετε πως να συμπεριφερθείτε. Τα κέντρα λογοθεραπείας αποτελούνται από διεπιστημονικές ομάδες, με ειδικούς παιδαγωγούς, παιδοψυχολόγους και λογοπεδικούς, που θα σας συμβουλέψουν με επιστημονικό τρόπο για τον ενδεδειγμένο τρόπο συμπεριφοράς για τους μαθητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Παρακάτω θα διαβάσετε συμβουλές ειδικών από λογοθεραπευτικά κέντρα της Αγίας Παρασκευής.

Ένας ενδεδειγμένος τρόπος για ν’ αντιμετωπίσετε την αποτυχία του παιδιού στο σχολείο και να κατορθώσετε να του προσφέρετε ουσιαστική βοήθεια είναι να αναζητήσετε τις αιτίες. Έχετε κατά νου ότι η μελέτη ενός παιδιού δεν είναι μόνο θέμα λογικής, μνήμης και κρίσης. Απαραίτητη είναι και η καλή συναισθηματική κατάσταση. Ένα διαζύγιο, ένας θάνατος αγαπημένου προσώπου, οι δυσκολίες στις φιλικές του σχέσεις είναι μόνο τρία από τα δεκάδες προβλήματα που μπορεί να απασχολούν ένα παιδικό μυαλό. Σκεφτείτε επίσης ότι ίσως το παιδί σας να μην έχει έφεση προς τις σπουδές. Σε αυτή την περίπτωση, που βλέπετε δηλαδή το παιδί να καταβάλλει προσπάθεια αλλά να μην τα καταφέρνει, ίσως δεν θα πρέπει να επιμείνετε. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να φροντίσει για την επαγγελματική του αποκατάσταση. Χρειάζεται μόνο να εκμεταλλευτείτε τα ταλέντα του και να το βοηθήσετε να τα καλλιεργήσει.

Δεν είναι απίθανο το παιδί σας να έχει μαθησιακές δυσκολίες, τις οποίες δεν έχετε εντοπίσει. Τα παιδιά αυτά δεν σημαίνει ότι έχουν προβλήματα στη νοητική τους ικανότητα. Ίσως να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν το ρυθμό γνώσεως των άλλων παιδιών (slow learners) ή μπορεί να έχουν κάποιον τύπου δυσλεξία (π.χ. δεν μπορούν να εκφραστούν στο γραπτό λόγο).

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ:
Συζητήστε με τους καθηγητές αυτή την πιθανότητα και απευθυνθείτε σε ένα κέντρο λογοθεραπείας στην Αγία Παρασκευή, το οποίο θα σας προσφέρει μία έγκυρη διάγνωση.

Ένας επικείμενος χωρισμός ή οι συνεχείς καβγάδες του ζευγαριού μπορεί κάλλιστα να μην αφήνουν το παιδί να συγκεντρωθεί στις σχολικές του υποχρεώσεις. Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να διαισθάνονται το πρόβλημα και να προσπαθούν να βρουν λύσεις. Μοιραία, λοιπόν, το διάβασμα γίνεται θέμα δευτερεύουσας σημασίας.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Μην προσποιείστε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και ότι η ζωή σας κυλά υπέροχα. Συζητήστε με το παιδί και παραδεχτείτε ότι υπάρχουν δυσκολίες. Σταθείτε ειλικρινείς μαζί του, μην αποφύγετε τις ερωτήσεις του και διώξτε τις ανασφάλειές τον. Εξηγήστε του όμως ότι είναι δική σας υπόθεση να δώσετε λύσεις στα προβλήματα και δική του να πάει καλά στο σχολείο.

Ένα παιδί προσπαθεί να έχει καλή επίδοση στα μαθήματά του όχι μόνο για να ικανοποιεί τον εαυτό του, αλλά κυρίως για να ευχαριστεί τους γονείς του. Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, η αναγνώριση της προσπάθειάς του λειτουργεί ως κίνητρο για τη μελέτη. Κινούμενα όμως μέσα σε αυτή τη λογική, τα παιδιά, όταν η σχέση τους με τους γονείς περάσει κάποια κρίση, χρησιμοποιούν την κακή βαθμολογία για να τους τιμωρήσουν.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Είναι πολύ βασικό να συνειδητοποιήσει το παιδί ότι διαβάζει τα μαθήματα του για τον εαυτό του και όχι για εσάς. Πρέπει να κατανοήσει ότι το σχολείο τού δίνει εφόδια για τη δική του ζωή και είναι στην κρίση του αν θα τα εκμεταλλευτεί ή όχι.
 

Η κακή σχέση με τους δασκάλους συμβάλλει κυρίως στην αποτυχία των άτακτων, ζωηρών ή μονίμως αφηρημένων παιδιών. Οι εκπαιδευτικοί τα αντιμετωπίζουν ως το «αγκάθι» της τάξης και σπάνια ενδιαφέρονται να εντοπίσουν τα αίτια της συμπεριφοράς τους. Αντίθετα, πολύ συχνά καταλήγουν να τα περιθωριοποιούν, με αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να μισούν το σχολείο.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Ελάτε σε επαφή με τους δασκάλους και ασχοληθείτε από κοινού με την κατάσταση. Ζητήστε τους να προσπαθήσουν να εντάξουν το παιδί στη μαθητική ομάδα και να το παροτρύνουν να συμμετέχει στο μάθημα. Ταυτόχρονα, αναζητήστε την αιτία της «κακής» συμπεριφοράς. Συνήθως βρίσκεται στο σπίτι σας.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ.
 
ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ
Είτε αδιαφορεί πραγματικά, πιστεύοντας ότι οι γονείς του θα δώσουν -όπως πάντα- τη λύση, είτε παριστάνει το αδιάφορο, για να κρύψει τη θλίψη του.

ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ
Αρνείται ότι έχει ευθύνη για την αποτυχία του και συνήθως κατηγορεί τους δασκάλους του.

ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ
Δέχεται την αποτυχία, λυπάται, αλλά βρίσκει τρόπους να την περάσει.

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ
Αυτοεκτίμηση είναι το πηλίκο των επιτυχιών μας προς τις προσδοκίες μας. Προσπαθήστε να «χτίσετε» την αυτοεκτίμηση των παιδιών σας, που κινδυνεύει ύστερα από μία σχολική αποτυχία, εξηγώντας τους ότι κάποιες φορές δεν είναι οι επιτυχίες μας μικρές, αλλά οι προσδοκίες μας μεγάλες. Βεβαιώστε τα πως δεν κινδυνεύουν να τα απορρίψετε, επειδή η επίδοσή τους στο σχολείο δεν ήταν καλή, και πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αισθάνονται ότι σας έχουν απογοητεύσει.
 
ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ.

Η αποτυχία στις Πανελλαδικές εξετάσεις δεν είναι ποτέ μία ευχάριστη εμπειρία, τουλάχιστον για τα παιδιά που πραγματικά επιθυμούσαν την εισαγωγή τους σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η αποτυχία αυτή δεν μπορεί συγχρόνως να είναι και αξιοποιήσιμη. Αρκεί ο έφηβος να την αντιμετωπίσει εποικοδομητικά. Να αναρωτηθεί αν το πανεπιστήμιο ήταν πράγματι δικός του στόχος ή όνειρο των γονιών του. Να αναλογιστεί τα σωστά και τα λάθη στην προσπάθειά του. Να σκεφτεί και να αποφασίσει ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ.

ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
Πολλοί έφηβοι προτιμούν να αντιμετωπίζουν την αποτυχία μακριά από τα βλέμματα των άλλων. Κάθονται οικειοθελώς στο εδώλιο του κατηγορουμένου και γίνονται οι ίδιοι οι πιο αυστηροί κριτές τους.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Σεβαστείτε τα συναισθήματα και αυτή την επιθυμία των παιδιών. Όταν νιώσουν έτοιμα, θα ζητήσουν τη βοήθεια, τη συμπαράσταση και τη συμβουλή σας.

ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ
Συχνά τα παιδιά γίνονται δύστροπα, προσπαθώντας να κρύψουν τη θλίψη και την απογοήτευσή τους. Έτσι, αρχίζουν να νευριάζουν με το παραμικρό, να μην ικανοποιούνται με τίποτα και να μιλάνε άσχημα. Στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να σας προκαλούν, πιστεύοντας ότι αν τα μαλώσετε θα νιώσουν καλύτερα.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Μην πέσετε στην παγίδα και αρχίσετε τους τσακωμούς. Αυτό το χρονικό διάστημα απαιτείται να δείξετε κατανόηση και υπομονή.

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ
Όταν ένα παιδί δείχνει να αδιαφορεί εντελώς για την αποτυχία του, τότε το πιθανότερο είναι ότι προσποιείται. Προσπαθεί να αμυνθεί, κρύβοντας από τους άλλους τον πόνο του, και αρνείται ότι έχει πληγωθεί.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ: Μην πιστέψετε την «παράσταση» του. Φανείτε ψύχραιμοι και μην το αποκαλέσετε ποτέ «αναίσθητο».

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ: «Δεν πειράζει, θα διαβάσεις και φέτος και θα περάσεις σίγουρα με τη δεύτερη προσπάθεια». Πριν ακόμα προλάβει το παιδί να αντιμετωπίσει την αποτυχία, εσείς το φορτώνετε με την ευθύνη να τα καταφέρει σίγουρα την επόμενη φορά. Κι όμως, μπορεί να μη θέλει να υπάρξει δεύτερη φορά. «Μη στεναχωριέσαι, δεν έγινε και τίποτα σπουδαίο». Εύκολα λόγια που σε καμία περίπτωση δεν ανακουφίζουν το παιδί. Αντίθετα, δείχνοντας ότι δεν αναγνωρίζετε τη σπουδαιότητα των εξετάσεων, του αμφισβητείτε το δικαίωμα του να λυπάται. «Ίσως αν είχες διαβάσει περισσότερο ή είχες πάει σε άλλο φροντιστήριο, το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό». Πίσω από τη φαινομενική συμπαράσταση κρύβεται η κριτική. Το παιδί όμως αισθάνεται ήδη ένοχο και δεν χρειάζεται και τις δικές σας επικρίσεις.

ΤΑ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΛΑΘΗ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ
• Η τιμωρία
• Η αμφιθυμία (άλλοτε «καλοπιάσματα» και άλλοτε επίρριψη ευθυνών)
• Η αδιαφορία
• Ο πληθυντικός (π.χ. αποτύχαμε)
• Η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος
• Η προσφυγή στους καθηγητές για «επιεικέστερη» αντιμετώπιση
• Ο πανικός
• Οι κατηγορίες

ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ
• Συζητήστε μαζί του όταν σας το ζητήσει και μην το πιέζετε να το κάνει αν δεν θέλει.
• Βοηθήστε το να ξανακερδίσει την αυτοεκτίμησή του.
• Προσπαθήστε να το πείσετε ότι αποτυχία στις γενικές εξετάσεις δεν σημαίνει και αποτυχία στη ζωή.
• Αφήστε το να «αναρρώσει» με το δικό του ρυθμό και μην το πιέζετε να πάρει αποφάσεις για το μέλλον.
• Προφυλάξτε το από τα «παρηγορητικά» λόγια συγγενών και φίλων.
• Επιτρέψτε του να γίνει εγωιστής και αφήστε το για λίγο καιρό να σκέφτεται μόνο τον εαυτό του.
• Δείξτε του ότι λυπάστε για την αποτυχία του, αλλά ότι δεν νιώθετε οίκτο για το ίδιο.