ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γράφει η Δέσποινα Καμπουροπούλου για τον Κώστα Λαδόπουλο: Σ’ένα κόκκινο σούρουπο του Οκτώβρη θυμηθ…

σουρουπο
Ηταν γύρω στις 7 και κάτι απόγευμα του Οκτώβρη,οταν μετά απο εναν περίπατο στην παραλία του τούρκικου γυαλού,θέλησα να καθήσω σε μια ασπρη καρέκλα θαλάσσης,εκεί οπου οι λάτρεις της θάλασσας απολαμβάνουν τον ηλιο και την αλμύρα μέχρι να φύγει η μέρα και να νιώσουν την ψύχρα του Οκτώβρη πάνω τους.
Κάθησα σχεδόν μόνη μου στην παραλία, και απολάμβανα τον πίνακα ζωγραφικής που είχα απεναντί μου,το εκκλησάκι του Αη-Νικόλα να κρέμεται απο το γαλαζοκόκκινο του ουρανού,τις βαρκούλες αραγμένες στο λιμάνι,το ενετικό κάστρο να φαντάζει περήφανο και να στέκεται οπως εμαθε χρόνια……..κ ‘ενα χρώμα στα νερά της θάλασσας που δεν μπορώ να περιγράψω,να τανε κόκκινο-πορτοκαλί, μπλέ με γαλάζιο μαζί; Τι χρώματα θεέ μου…ευλογία σκέφτηκα.  Μια εικόνα που σε συνεπαίρνει και λές πως δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, μόνο εδώ στη Λήμνο και συγκεκριμένα στο τούρκικο γυαλό.
Ξαφνικά βλέπω την ανεμότρατα ”Παναγία”να μπαίνει στο λιμάνι και οι γλάροι ν’ακολουθούν κάνοντας διάφορους σχηματισμούς.Σκέφτηκα και δάκρυσα….Το τιμόνι της Ανεμότρατας, πριν λίγο καιρό το κρατούσε ο χομογελαστός και καλόκαρδος καπετάνιος Κώστας Λαδόπουλος, και στο λιμάνι τον περίμενε πάντα, η γυναίκα του και καπετάνισσα Βάσω.Αραγε θα είναι τώρα εκεί στο ιδιο σημείο που τον περίμενε πάντα;
Θυμάμαι που ελεγε η Αννούλα με τα μεγάλα μάτια,κόρη του καπετάνιου,πως ο κόσμος να χαλούσε η καπετάνισσα Βάσω θα επρεπε να ηταν πάντα εκεί,για να μπεί μέσα στην Ανεμότρατα και μετά θα ξεκινούσανε να δίνουν τα ψάρια που περίμενε ο κόσμος νάγοράσει….και φυσικά στο πλάι του καπετάνιου ο λεβέντης και ομορφόπαιδο,ο γιός τους Θανάσης.
Θυμάμαι σ’ενα ταξίδι  μου στη Κρήτη,εκεί συνάντησα την Αννούλα οπου υπηρετούσε, δασκάλα στο επάγγελμα βλέπεις.Τα βράδια που καθόμασταν μιλούσαμε για τις ομορφες οικογενειακές τους στιγμές,τα πειράγματα που κάνανε μεταξύ τους….
Θυμάμαι με πόση αγάπη μου μιλούσε για τον μπαμπά της,μου ελεγε πώς ποτέ δεν τον είδε θυμωμένο σκυθρωπό, αλλα πάντα με το χαμόγελο – και τι χαμόγελο πλατύ και λαμπερό σαν τον ηλιο που φώτιζε το πρόσωπο του και τον κόσμο ολο!!!!
Θυμάμαι τον καπετάνιο με τι αγάπη μιλούσε για τον γαμπρό του Τριαντάφυλλο,πως εχει τριανταφυλλένια καρδιά….και για την νύφη του Δέσποινα πόσο καλοσυνάτη και ομορφη είναι.Αλλα ο καπετάνιος είχε ενα χαμόγελο….τι χαμόγελο ζηλευτό.Και μι’αγκαλιά που οταν εβαζε τα εγγόνια του μέσα ηταν πιο ευτυχισμένος απ’οτι στην αγκαλιά της θάλασσας…
Αρχισε η ψύχρα να πέφτει στα γυμνά μου χέρια και σηκώθηκα απο την καρέκλα,υψωσα τα μάτια μου στον ουρανό που είχε γίνει μαύρος και ψέλλισα.”Αχ βρέ θεέ μου βιάζεσαι να πάρεις κοντά σου τους καλούς ανθρώπους…..Γιατί;

Google NewsΑκολουθήστε το LimnosReport.gr - στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Λήμνο το Βόρειο Αιγαίο, όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

Σχετικά Άρθρα

About Us

Ενημερωτικό site της Λήμνου. Έγκυρη, άμεση και χωρίς αναστολές ενημέρωση για ότι συμβαίνει στην Λήμνο, στο Βόρειο Αιγαίο, την Ελλάδα και τον κόσμο. LimnosReport.gr γιατί, «Εδώ χτυπάει η καρδιά της Λήμνου»!

LimnosReport.gr :: Ειδήσεις από τη Λήμνο και το Β. Αιγαίο
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώρισή σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και βοηθώντας την ομάδα μας να καταλάβει ποια τμήματα του ιστότοπου μας θεωρείτε πιο ενδιαφέροντα και χρήσιμα.