Posts | Comments | Email

Η ιστορία της ΡΟΚ στην Λήμνο την δεκαετία του 70-80


Γενικό Λύκειο 1983

Η ιστορία των συγκροτημάτων ροκ στην Λήμνο, ξεκινάει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 70.

Μέχρι την δημιουργία των πρώτων συγκροτημάτων τους πρώτους δίσκους βινυλίου έφερνε από το εξωτερικό ο Παντελής Δούκας, προσωπικός φίλος του παραγωγού της ΕΡΤ Γιάννη Πετρίδη και οι πρώτοι λάτρεις του νέου «κρυφού είδους», την απολάμβαναν σε ένα ιδιωτικό μπαράκι στα Ρηχά νερά.

Αμέσως μετά, ξεπηδά το πρώτο live ροκ συγκρότημα, των Widow  στην Λήμνο, των Κρασσά (κιθάρα), Παπαδάκη (κιθάρα), Πραβλή (μπάσο) και Χάρο (κρουστά).

Η πρώτη μεγάλη συναυλία του συγκροτήματος έγινε στο κατάμεστο Μαρούλα, και ακολούθησαν και άλλες σε ιδιωτικά club,  ο Γιάννης Παπαδάκης στα φωνητικά, με δεύτερη φωνή τον Νίκο Κρασσά, ερμήνευαν μοναδικά επιτυχίες σκληρού ροκ όπως το Smoke on the water των Deep Purple και πολλά άλλα.

Σήμερα, ο Γιάννης Παπαδάκης εξακολουθεί να παίζει έγχορδα και να τραγουδά. Ο Παντελής Πραβλής ασχολείται επαγγελματικά με την φωτογραφία και ο Γιώργος Χάρος είναι καταστηματάρχης, χωρίς όμως να έχει εγκαταλείψει τα κρουστά.

Το συγκρότημα διαλύθηκε όταν κάποια μέλη του, συνέχισαν για σπουδές και κάποια άλλα ακολούθησαν διαφορετικούς επαγγελματικούς δρόμους.

Αμέσως μετά ακολουθεί το συγκρότημα Keens, με πιο light ροκ ακουστική κατεύθυνση.

Ιδρυτής του συγκροτήματος ο Θόδωρος Νιαουνάκης (ακουστική κιθάρα- φωνητικά), ο Κώστας Χατζηχαραλάμπους (σόλο κιθάρα), ο Σούλης Μπακίτας (κρουστά), και ο Γιάννης Γκαλιούρης (μπάσο). Ηλεκτρολόγος – ηχολήπτης του συγκροτήματος ήταν ο Πητ Τσινόπουλος

 

Οι Νιαουνάκης – Χατζηχαραλάμπους ερμήνευαν μοναδικά επιτυχίες όπως το Shadow play, I can stand it, Sultans of swing και άλλα.

Το συγκρότημα έδωσε αρκετές συναυλίες στο Μαρούλα, αλλά και σε club του νησιού, με μεγάλη επιτυχία, το οποίο διαλύθηκε όταν ο ντράμερ Σούλης Μπακίτας, πήρε μεταγραφή ως ποδοσφαιριστής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης των Χατζηπαναγή – Κωφίδη.

Σήμερα ο Κώστας Χατζηχαραλάμπους είναι χημικός γεωλόγος, ο απόστρατος πιλότος της πολεμικής αεροπορίας Γιάννης Γκαλιούρης ασχολείται επαγγελματικά με την φωτογραφία, ο Σούλης Μπακίτας είναι προπονητής σε ομάδες της Θεσσαλονίκης και ο Θόδωρος Νιαουνάκης συνεχίζει σόλο καριέρα και εργάζεται στο Λονδίνο ως ειδικός ακουστικών χώρων, τα καλοκαίρια εμφανίζεται με συγκρότημα και στην Λήμνο.

Η φωτογραφία είναι από την γιορτή του Πολυτεχνείου 17 Νοεμβρίου 1983, όπου τα τρία μέλη του συγκροτήματος των Keens Νιαουνάκης, Χατζηχαραλάμπους, Γκαλιούρης προσφέρουν τις μουσικές υπηρεσίες τους, με την βοήθεια του Αγγέλου Λιάπη στο μπουζούκι και του Πητ Τσινόπουλου στα κρουστά.

Μεγάλη συμβολή τότε οι οικογένειες Μαυράκη – Μαρκάκη από τον Άγιο Δημήτρη, που διέθετε όλο τον απαραίτητο ηχητικό εξοπλισμό

 

 

Επιμέλεια άρθρου Ν.Τ.

news informationnews information,sport,health
15:58

Σχόλια4 Σχόλια

 

  1. Ο/Η Διαχειριστής καθαρτηριου χυτρων & κεραμικών σκευών δι'υδρουγειονομικων μεθοδων λέει:

    Φτου γαμω τη τη τύχη μου! Και γω που ήμουνα? Αφού εκεί ήμουνα τα καλοκαίρια μέχρι το ’75 που την έκανα για το City και μετά για States. Πώς και δε το χαμπαριασα! Άρα ο,τι έγινε θα πρέπει να έγινε μετά το ’75, αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να μου ξέφευγε.

    Αφού τα παιδια βαραγανε Shadow Play, πάει να πει ότι ήταν μετά το ’78 που κυκλοφόρησε το Photo Finish, οπότε, ημουνα gone γιατί θυμάμαι είχα χάσει και τη συναυλία του στο γήπεδο της ΑΕΚ το ’81 που έπεσε το ξύλο της αρκούδας απ’τα ΜΑΤ, διεκόπη η συναυλία και φυγαδευτηκε ο Rory. Μου κόστισε τότε αλλά είχα τη τύχη να τον δω στο Μπελφαστ το ’84.

    Δυνατές 10ετιες, 70-80! Και μιας και τό’φερε η κουβεντα έχω και μια ερώτηση απο το παρακάτω κείμενο.

    http://www.jazzbluesrock.gr/news-me_agalma_tou_rory_gallagher_sto_neo_ghpedo_ths_neas_fidalfeias_2374

    Η υπερνομάρχης, κυρία Ρένα Δούρου, σε ερώτηση που της τέθηκε, αρνήθηκε να σχολιάσει, δηλώνοντας «ότι το 1979, εγώ όπως και κάθε γνήσιος επαναστάτης, πήγαινα στις συναυλίες του Μαρκόπουλου και της Φαραντούρη και όχι στον κάθε άπλυτο, μαλλιά, που στηρίζει την αποχαύνωση του αλκοόλ και των ναρκωτικών», προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του κ. Μελισσανίδη και της θύρας 21.

    Δλδ στα 5 της ήταν επαναστάτρια και πήγαινε στις συναυλίες των παραπάνω? Ρε τι θα ακούσουμε ακόμα! Πάντως είναι γεγονός ότι οι «αριστεροί» δε πίνουνε, μόνο μπαφαρουνε!

    Έλα ρε Ροραρε, ριχ’τα, κι’ασε να λέει τα δικά της η «αριστερη» κωλογλυφτρα του Ακη!

    https://youtu.be/ITB4VMG5dUs

    Πάντως 1 reunion για 1 Αύγουστιατικη βραδια στο καστρο θα είναι όλα τα λεφτά κι’αν μην είμαι εκεί.

    ΥΓ: Ν.Τ , είναι, smoke on the water, sultans of swing, Καλά ντάξει, μικρό το κακό!

  2. Ο/Η admin λέει:

    Καλά Διαχειριστή καθαρτηριου χυτρων & κεραμικών σκευών δι’υδρουγειονομικων μεθοδων(όνομα και αυτο που βρήκες) το διορθώσαμε πως κάνεις έτσι για ένα n και ένα s

  3. Ο/Η Διαχειριστής καθαρτηριου χυτρων & κεραμικών σκευών δι'υδρουγειονομικων μεθοδων λέει:

    Monsieur admin, Τι που το βρήκα, το είχα στην απόσυρση για ανακύκλωση και το επανέφερα upgraded!

  4. Ο/Η Captain O λέει:

    Τώρα που το σκέφτομαι ο Μαύρος Πήτ ήταν συνάδελφος πειρατής οπότε ας γράψω κ εγώ δυό λόγια για την παλιά παρέα του, άλλωστε έχει απαγορευτικό κ το Πειρατικό είναι δεμένο.
    Όλοι ήταν και είναι χαρισματικοί. Ο δε Νιαουνάκης είναι ένας απο τους καλύτερους κιθαρίστες ίσως και στον κόσμο. Αυτό το παιδί δεν έχει κανονικούς ρυθμούς καρδιάς αλλά τέμπο. Θυμάμαι στο Λύκειο – ναι ήμουν περαστικός απο το σχολείο – κάποια στιγμή εκεί που καθόμουν αραχτός στην γαλαρία και έννοιωθα την καρέκλα να κουνιέται. Λέω «τι στο διάολο κουνάει έτσι ρυθμικά την καρέκλα μου κ με ξυπνά απο τον αιώνιο κόσμο μου;» Μετά απο μέρες βλέπω οτι ο Θοδωρας ακουμπούσε το πόδι του ασυναίσθητα στη βάση της καρέκλας και κρατούσε τέμπο με την μουσική που έπαιζε μέσα του. Του έχω γίνει στενός κορσές να βγάλει ενα cd έστω με ένα τραγούδι αλλά είναι μέγας αντι σταρ το κ@@@@@δο. Ο Κώστας ήταν ο Σταρ της παρέας, ομορφάντρας. Έλειωναν οι μικρές. Αλλά ως γνήσιος σταρ ήταν … απόμακρος. Φυσικά ο φελός – εγώ δηλαδή – είχα την φαεινή ιδέα να κάθομαι μαζί τους. Χρυσάφης, Νιαουνάκης, Χατζηχαραλάμπους ήταν και είναι μεγάλα μυαλά κ μαθητάρες του 20+. Έτσι με κλοτσές με παρέσυραν κ εμένα – ναναι καλά στα σκονάκια που μου έδιναν – και με σούταραν απο το Λύκειο, αλλιώς ακόμα εκεί θα καθάριζα την αυλή με τον Νικολάκι. Φυσικά την μέρα που δόξα έγινα ακαδημαϊκός πολίτης χαθήκαμε εντελώς. Ανακάλυψα το πειρατικό κ με τράβηξαν μακρυά οι θάλασσες του κόσμου. Τους ευγνομονώ για τις όμορφες θύμισες. Άντε πίσω στο πειρατικό και στο ρούμι μου. Χικ χικ ….

Αφήστε μια απάντηση

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com